ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τάσος Μπουλμέτης

Τάσος Μπουλμέτης

Παρατηρητήριο

Το ελληνικό κράτος, όχι η ελληνική κοινωνία αλλά το κράτος, παρέταξε σε αυτά τα πολύ δύσκολα και κρίσιμα χρόνια της κρίσης τρεις σπουδαίους ανθρώπους που υπερασπίστηκαν με σθένος, σύνεση και θαυμαστή εργατικότητα τη χώρα, την κοινωνία και τη θέση μας στην Ευρωπαϊκή ένωση: τον Λουκά Παπαδήμο, τον Γιάννη Στουρνάρα και τον Παναγιώτη Πικραμμένο, ο καθένας τους υπόδειγμα homme d’ etat. Και τους τρεις αυτούς πατριώτες ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να τους κηλιδώσει ηθικά, να τους εξοντώσει πολιτικά, να τους ρίξει βορά στους «αγανακτισμένους». Το ήθος του φθόνου, το ήθος του μίσους, το ήθος του διχασμού.

Ευθύμης Δημόπουλος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Το αριστεροδέξιο και πάντα φοβικό προς τη Δύση συνεχές, παλλόμενο αδιαλείπτως, γραπώνεται τώρα από την εθνική ταυτότητα και μετατοπίζεται πολιτικά δεξιά. Τα όσα αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις δεν είναι φενάκη. Το κίνημα των αγανακτισμένων εκδικείται. Επιστρέφει ηττημένο, αβέβαιο και light. Η εξαπάτησή του παράγει το αντίθετο πολιτικό αποτέλεσμα. Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να του πάει κόντρα όταν δεν έχει χρήμα να μοιράσει;

Μήπως ήρθε ο καιρός της δεξιάς;

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Έργο τρόμου η διακυβέρνηση της χώρας


To σημείωμα του Tonchev Plamen

Η τελευταία δημοσκόπηση της Metron Analysis έχει ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον, όσο ακριβώς και ανησυχητικό, εύρημα:
- Το 68% των ερωτηθέντων κρίνει αρνητικά την κυβέρνηση έναντι 26% που έχει θετική γνώμη.
- Το 68% των ερωτηθέντων αξιολογεί αρνητικά την αξιωματική αντιπολίτευση έναντι 22% που την κρίνει θετικά.

Εάν ευσταθεί αυτό, δεν πρόκειται για απλή ισοπαλία. Πρόκειται για ισορροπία τρόμου! Είναι η αποτύπωση του απόλυτου αδιεξόδου ως προς τη διακυβέρνηση της χώρας. 

Στην περίπτωση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι για τη δυσπιστία των πολιτών:
- Η φθορά των δύο κομμάτων της συγκυβέρνησης είναι αναμενόμενη, χωρίς βέβαια αυτό να αποτελεί δικαιολογία. Τα κόμματα που κυβέρνησαν την Ελλάδα τα τελευταία 40 χρόνια έχουν ταυτιστεί με το "μοντέλο" (ο Θεός να το κάνει μοντέλο ...) που χρεοκόπησε με πάταγο το 2009. Παρόλα αυτα, οι πολίτες τούς έδωσαν την εντολή να βγάλουν τη χώρα από την κρίση - ελλείψει άλλης αξιόπιστης πολιτικής δύναμης ικανής να το κάνει. 
- Μετά από δύο χρόνια συγκυβέρνησης, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν καταβάλλουν το τίμημα επώδυνων διαρθρωτικών αλλαγών που προώθησαν. Πληρώνουν το τίμημα της άβουλης στάσης τους και της αποτυχίας τους να προωθήσουν αυτές τις αναγκαίες αλλαγές.

Η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ είναι εξίσου αποκαρδιωτική:
- Είναι φανερό ότι οι πολίτες, όντας υποψιασμένοι πια και ιδιαίτερα καχύποπτοι, δεν χάφτουν εύκολα εξαγγελίες βγαλμένες από τα "χρονοντούλαπα της ιστορίας". Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν συμπεριφέρεται απλά ως φθηνή ιμιτασιόν του παλιού λαϊκίστικου ΠΑΣΟΚ, αλλά ως κακέκτυπό του.
- Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πείσει ότι διαθέτει πρόγραμμα με αρχή, μέση και τέλος. Οι αντιφατικές τοποθετήσεις στελεχών του για πλήθος θεμάτων υποδηλώνουν ότι το ακριβές όνομα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα έπρεπε να είναι "Συνονθύλευμα Ριζοσπαστικής Αριστεράς" κι όχι "Συνασπισμός".

Μ'αυτά και μ'αυτά, η αγωνία στο θρίλερ που παρακολουθούμε κορυφώνεται. Και αφού δεν μπορούμε να κλείσουμε την τηλεόραση, περιμένουμε πως και πως να εξαφανιστούν από μπροστά μας οι αποκρουστικοί πρωταγωνιστές του έργου τρόμου. Η επόμενη ταινία μπορεί να είναι ακόμα χειρότερη, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι όπου νά'ναι θα πέσουν οι τίτλοι τέλους του έργου που βλέπουμε τώρα. 

Π.

1 σχόλιο:

  1. τώρα τι να πει κανείς, ότι όλο το επικοινωνιακό παιχνίδι γίνεται -ακόμα και με όσους "διαφωνούν¨ με την ¨συγκυβέρνηση¨ (διαφωνούν άραγε επί της ουσίας ή επί της διαδικασίας)? να μας πείσουν δηλαδή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Σαμαράς - Βενιζέλος (καλά μιλάμε για αυτό το απίθανο δίδυμο, δύο ¨πολιτικές μεγαλοφυΐες¨, ότι αυτοί που μας κυβερνούν είναι ίδιοι με αυτούς που έρχονται.
    Συγνώμη αλλά αυτή η ευθεία ταύτισή των δύο μάλλον υποκρύπτει αν μη τί άλλο έναν βαθύτατο συντηρητισμό σε όλα τα επίπεδα!
    Οι ίδιοι ίσως άνθρωποι με τα ίδια επιχειρήματα σε άλλες εποχές, αποκαλούσαν τον Α. Παπανδρέου το 1981 άκρως επικίνδυνο για την οικονομία και τη χώρα!. Στη συνέχεια βέβαια ¨τα βρήκαν¨ κυριολεκτικά και μεταφορικά με το ΠΑΣΟΚΙΚΟ μοντέλο, Άλλες εποχές βέβαια εκείνες και γνωστά τα ήθη και οι συμπεριφορές. Όμως σήμερα θα περίμενε κανείς να έχει στοιχειωδώς συνειδητοποιηθεί, τι ριζικά και βίαια αλλάζει πραγματικά στη χώρα και πόσο καταλυτικές είναι οι επιπτώσεις στις ζωές μας και κατόπιν στην οικονομία και την χώρα... ή μήπως όλοι όσοι ταυτίζουν τους Σαμαρά, Βενιζέλο με Τσίπρα έχουν κάτι ποιο προωθημένο στο μυαλό και στα γραφόμενά τους και δεν μας το λένε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή