ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Σταύρος Τσακυράκης, ο δικός μας σούπερ ήρωας

Παρατηρητήριο

Εφυγε μια εμβληματική μορφή της Γενιάς του Πολυτεχνείου. Ο Σταύρος Τσακυράκης, Γραμματέας της νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτερικού στα χρόνια του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος, συνταγματολόγος καθηγητής της Νομικής Αθηνών, αργότερα αφοσιωμένος στην υπόθεση των δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πολίτης με όλη τη σημασία της έννοιας, σε διαρκή εγρήγορση για την τύχη αυτού του τόπου και της Ευρώπης, για την ποιότητα της Δημοκρατίας, αντίπαλος της δημαγωγίας και των εύκολων λόγων.

Η δημόσια σφαίρα έχασε μια μαχητική φωνή στρατευμένη στην υπόθεση της ελευθερίας που στάθηκε η καθοδηγητική αξία της ζωής του.

Οι φίλοι του χάσαμε την ευθύτητα, την ανιδιοτέλεια, την ανατρεπτικά παιγνιώδη διάθεσή του.

Οι πολιτικά απανταχού ρηγάδες και ρηγίτισσες θα αναπολήσουν την ατομική και συλλογική τους διαδρομή, και τον σιωπηλό δεσμό που κρατάει ακόμα.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα θυμούνται έναν Δάσκαλο συμπαραστάτη.

Γιάννης Βούλγαρης

Καθηγητής Παντειου Πανεπιστημίου
Γραμματέας Ρήγα Φεραίου 1974-1976».

Πηγή: Ο Γιάννης Βούλγαρης αποχαιρετά τον Σταύρο Τσακυράκη | iefimerida.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Θέλω να μιλάς


Ηλίας Κανέλλης από τα ΝΕΑ

Τα ξημερώματα της 18ης Σεπτεμβρίου 2013 στον Πειραιά ένας εργάτης, πατέρας δύο παιδιών, μέλος ενός λόχου χρυσαυγιτών, μαχαίρωσε μέχρι θανάτου τον Παύλο Φύσσα. Ενα πρόσωπο με κοινωνική δράση που, μεταξύ των άλλων, ήταν μουσικός και είδωλο του χιπ χοπ με το ψευδώνυμο Killah P. Δεν ήταν το πρώτο θύμα της οργάνωσης, στο παρελθόν είχαν υπάρξει καταγγελίες για οργανωμένες βιαιοπραγίες κυρίως κατά μεταναστών, ενώ τουλάχιστον ένας Πακιστανός, ο Σαχζάτ Λουκμάν, είχε δολοφονηθεί από μέλη της ίδιας οργάνωσης. Αλλά ο θάνατος του Φύσσα πολλαπλασίασε την πίεση προς τους θεσμούς, που κινητοποιήθηκαν παραπέμποντας τους πρωτεργάτες της Χρυσής Αυγής με τη βαριά κατηγορία της σύστασης εγκληματικής συμμορίας.
Γιατί όμως η νεοναζιστικής ιδεολογίας και πρακτικών οργάνωση να θέσει στο στόχαστρο έναν μουσικό, μάλιστα ενός ιδιώματος που δεν κινείται στην περιοχή της ποπ κουλτούρας; Αφενός, διότι οι χρυσαυγίτες δεν θεωρούν το συγκεκριμένο ιδίωμα μουσική αλλά, σύμφωνα με σημείωμα στο περιοδικό τους, έκφραση «νέγρων» εγκληματιών που βρωμίζουν τα αθάνατα εθνικά ιδεώδη. Αφετέρου, διότι το χιπ χοπ, ως στρατευμένο κίνημα του δρόμου, προβάλλει ως ταυτότητα τον αντιναζιστικό χαρακτήρα του. Κάτι περισσότερο: απευθύνεται όχι στη μεσαία τάξη και γενικότερα στις κοινωνικές ομάδες που κατά κάποιον τρόπο έχουν πρόσβαση στη γνώση, στην εργασία, στην κοινωνική ένταξη αλλά, μάλιστα με ελκυστικό τρόπο, κυρίως σε ένα κοινό που, δυνάμει, θα μπορούσε να είναι το προνομιακό κοινό του ναζισμού: αποκλεισμένοι, άνεργοι χωρίς εύκολη πρόσβαση στη γνώση που θα τους οδηγήσει μακριά από τη γειτονιά...

Την ίδια στιγμή που η Χρυσή Αυγή αναζητεί στις γειτονιές και στα σχολεία πιτσιρικάδες που θα μυηθούν στις ιδέες της φυλής, του αίματος, του επιθετικού εθνικισμού και του μίσους για όσους δεν τους μοιάζουν, στα ίδια μέρη άλλες ομάδες συντονίζονται σε μια κοινή κουλτούρα κάτω από τέσσερα χαρακτηριστικά: τη ραπ, το μπρέικ ντανς, το ντι τζέιινγκ και τα γκραφίτι. Μέσα από τη μουσική, την κίνηση, το χρώμα και μια ποίηση άμεση και εξομολογητική, ένας ολόκληρος αποκλεισμένος κόσμος μαθαίνει τη συνύπαρξη μέσα από τις διαφορές.

Δεν είναι άγιοι, και δεν θα μπορούσαν να είναι οι χιπχοπάδες. Αλλά είναι ζωντανοί και ανοιχτοί. Πρόσωπα που παλεύουν για την ένταξη και την έκφραση, πρόσωπα που μαθαίνουν ταυτόχρονα τη συλλογικότητα αλλά και την πίστη στον εαυτό τους. Γι' αυτό ο Killah P, το είδωλό τους, βρέθηκε στο στόχαστρο της Χρυσής Αυγής - μιας κουλτούρας του μίσους και του αποκλεισμού.

Απέναντι στην κουλτούρα αυτή, και στο μαχαίρι της, βρέθηκε ο Killah P/Παύλος Φύσσας. Διεκδικώντας ό,τι λέει στον τίτλο του το πιο δημοφιλές τραγούδι ενός άλλου χιπχοπά, που παρουσιάζεται με το ψευδώνυμο Ηρωας: «Θέλω να μιλάς». Σε αντίθεση με τον χρυσαυγίτη Ματθαιόπουλο που τραγουδούσε «Μίλα ελληνικά ή ψόφα».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου