ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

καλές διακοπές

Παρατηρητήριο

Ούτε μια σοβαρή αριστερά δεν μπορούμε να ’χουμε. Τους πρότεινε ο άλλος να βγάλουν ψεύτικα λεφτά σαν τη Μonopoly να κάνουν αυτοί πως μας πληρώνουν και μεις πως τους πληρώνουμε κι αυτοί ενθουσιάστηκαν και του ζήτησαν να γίνει υπουργός των Οικονομικών. Ουάου yes, το κινηματικό χρήμα… Και συ περίμενες αυτό το νηπιαγωγείο να σε σώσει και να σε οδηγήσει ξανά στη γη της επαγγελίας. Να διαπραγματευτεί με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε και να τους τουμπάρει. Πόσο αφελής μπορείς να είσαι; Αλλά και πόσο επικίνδυνος;

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Κακώς αναστατώνεστε με την υπόθεση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές. Βρισκόμαστε στη μακρά και επώδυνη φάση της αποκομμουνιστικοποίησης και ο θόρυβος λογικά θα είναι ισχυρός. Φανταστείτε να εφαρμοστεί η αξιολόγηση των ΔΥ, να πωληθούν όλες οι ΔΕΚΟ, να γίνουν ιδιωτικά πανεπιστήμια κλπ. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας θα αντισταθεί μέχρις εσχάτων. Η Ελλάδα κοιλοπονάει την ελευθερία της.

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

Μια χρήσιμη κρίση


Από το blog Hypothesis

Η εβδομάδα που πέρασε έληξε με μια πολύ χρήσιμη κρίση. Μπήκαν τα θεμέλια της εθνικής συναίνεσης.Η συναίνεση πως η όποια διέξοδος , ανεξαρτήτως προσήμου θα είναι χρονοβόρα και τεχνικά περίπλοκη.Επομένως απαιτείται μια κλασσική ανάθεση προς μια κυβέρνηση αξίων τεχνοκρατών της οικονομίας.Το ιδεολογικό άρρητο αδιμφισβήτητο περίγραμμα της επερχόμενης σύγκρουσης ορίζεται από την άνευ όρων αποδοχή των δεικτών της οικονομικής αφαίρεσης ως προαπαιτούμενο της όποιας λύσης.

Η κομματική συντριπτική ήττα του Σαμαρικού τεχνάσματος για την πρόωρη σταδιακή έξοδο από το ΔΝΤ, συνοδεύεται με την φουριόζικη προσπάθεια της Συριζαικής αριστεράς  να αποσείσει οποιαδήποτε ευθύνη για την άνοδο των spreads.Ο διαγκωνισμός για την ευθύνη για τα spreads, αυτό το ίδιο το επίδικο ως θεμελιακό ερώτημα αποτελεί την κεντρική ιδέα που επικράτησε και όχι η ευθύνη. Αυτό που μένει στο δημόσιο λόγο δεν είναι η τεχνική ανεπάρκεια του Χαρδούβελη αλλά ο τρόμος των spreads.Η αυθόρμητη αντίδραση της αντιπολίτευσης στην αντίκρουση της ευθύνης ουσιαστικά υποθηκεύει  το πρόγραμμα της.

Άραγε τι θα κάνει ο Συριζα αν επί δικής του διακυβέρνησης τα spreads ανέβουν; Μα προφανώς η υπόρρητη συνθήκη είναι ότι το μνημόνιο θα λήξει, το χρέος θα διαγραφεί με αριστερή διακύβερνηση , ενώ τα spreads θα μειώνονται και το χρηματιστήριο θα ανεβαίνει.Η Συριζαική αντιπολίτευση παίζοντας safe στο διήμερο του χρηματιστηριακού crash, άσκησε τον κατάλληλο παιδαγωγικό ρόλο προς τα θύματα της κρίσης:Τα μεγάλα spreads είναι κακό , οι αγορές δεν παίζουν.

Οι φορείς της  αγχολυτικής ευρείας Συριζαικής αφήγησης  πανικοβλήθηκαν  με τα spreads περισσότερο και από τον Χαρδούβελη.

Όπως και με το δημοψήφισμα Γαπ χάθηκε μια πυκνή στιγμιαία συγκυρία για μια πραγματικά ριζική και όχι ρητορική αλλαγή.Μια αναπάντεχη fast track επίσκεψη του Τσίπρα στον Παπούλια όπου θα προσέφερε συναίνεση στην εκλογή προέδρου με αντάλλαγμα άμεσες ρυθμίσεις του πλαισίου της Θεσσαλονίκης, και εκλογές σε συμφωνημένο χρόνο πριν το 16,θα αποσυμπίεζε τις αγορές, αυτές που φοβίζουν και αυτόν,θα έδινε πραγματική ανακούφιση στα θύματα, θα έβαζε την Ελληνική οικονομία σε ένα άλλο πλαίσιο.

Ο Συριζα μοιάζει με τον Σαμαρά παρά με τον Γαπ.Ο απομονωμένος Σαμαρας του Ευρωπαικού Λαικού κόμματος το 10-12 ,θα συνυπογράψει την κυβέρνηση Παπαδήμου και ομολογήσει την ανθρώπινη πλευρά του που επιτρέπει σφάλματα.Οσονούπω αναμένεται η συγκυβέρνηση Θεοδωράκη Τσίπρα και οι ιστορικές κοινές συνεντεύξεις Τsipras Renzi όπου θα επιβεβαιωθεί και πάλι η ανθρώπινη φύση με πιο εκλεπτισμένους τρόπους βέβαια.

Οι χειρισμοί Χαρδούβελη αποδείχτηκαν τακτικά ολέθριοι αλλά συστημικά επιτυχείς.Τροφοδότησαν με ένα πυκνό σοκ μια σοκαρισμένη κοινωνία .Η ονομαστική ριζική εναλλακτική αριστερά αποδέκτηκε το σοκ και επένδυσε σε αυτό αποσείωντας οποιαδήποτε ευθύνη.Μα το σοκ δεν είναι χρηματιστηριακό συμβάν είναι ιδεολογία.Ούτε ένας αφηγητής του Συριζαικού story δεν προσπάθησε να αποδομήσει το σοκ των spreads, και να αποδεχθεί μια μερική ευθύνη, βάζοντας υποθήκη για εύλογες αντιδράσεις των αγορών στην λεγόμενη αντιμνημονιακή φαση.Ο τρόμος φυλάει τα έρημα.

Η κρίση των spreads , είναι ελπιδοφόρα και τραγική.Αποκάλυψε την αστική ρηχότητα σε ιδέες , τον πανικό της ριζοσπαστικής αριστεράς εμπρός στις αγορές και δίνει χώρο να αναδυθούν οι πιο αναστοχαστικές οπτικές.Είναι όμως και τραγική καθώς αναδεικνύει πιθανόν το σχήμα της επομένης περιόδου που μοιάζει με πολλαπλά W σε παράταξη.

Η ατυχής-ανεπαρκής  Δημάρ έχει εξαχνωθεί κάτω από το βάρος ενός θηριώδους εγχειρήματος.Μη παίζοντας safe ,πήρε ένα τίμιο ρίσκο που είχε ιστορικό παρά τακτικό βάθος.Η κομματική της εξαύλωση δεν αντιπροσωπεύει μια λάθος πολιτική σε ένα δεδομένο αρχιτεκτόνημα διλλημάτων.πχ μνημόνιο - αντιμνημόνιο, λαικισμός -ρεαλισμός Η αποτυχία της εκφράζει την καταλυτική  αδυναμία της να πείσει πως η κρίση είναι πολλαπλά παρατιθέμενα W όπου απαιτούνται ενδιάμεσες συμβιβαστικές πολιτικές.Ωστόσο η επόμενη φάση δεν μπορεί να δραπετεύσει από τραγικά διλλήματα τύπου Δημάρ.


Με το γνωστό παράδοξο τρόπο της Ιστορίας η εξαύλωση της Δημαρ, θα ενισχύσει τον δημαρισμό  ως αναπόδραστο στοιχείο της συγκυρίας.Απλώς για να διατηρηθεί η ελληνική πολιτική τελετουργία ο δημαρισμός θα μετουσιωθεί σε φοβισμένους αριστερούς ριζοσπάστες που αποσείουν την ευθύνη των spreads και σε ευπρεπή σακίδια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου