ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Οι μεγάλες ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ


του Νίκου Αλιβιζάτου από την Καθημερινή (16-11-2014)

Ως εργαζόμενος εδώ και 35 χρόνια στο ιστορικό κτίριο της οδού Σόλωνος και αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων της περασμένης Πέμπτης, νιώθω υποχρεωμένος να καταγγείλω μια κραυγαλέα διαστρέβλωση της αλήθειας.

Δεν πρόκειται για τα παράπονα των άμεσα θιγομένων, δηλαδή της περιθωριακής εκείνης ομάδας φοιτητών που, εδώ και χρόνια, έχει ως μοναδικό λόγο ύπαρξης τις καταλήψεις και τις βίαιες διακοπές μαθημάτων, εξετάσεων και συνεδριάσεων πανεπιστημιακών οργάνων. Δεν θα το έκανα επίσης ούτε για τα ρεπορτάζ ορισμένων μέσων ενημέρωσης –δυστυχώς πλέον και της «Αυγής»– τα οποία, από την κριτική στον νόμο Διαμαντοπούλου μέχρι την καταγγελία του σημερινού πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών, ανταγωνίζονται σε ανακρίβειες και ηθελημένες διαστρεβλώσεις της αλήθειας. Το κάνω επειδή πρόκειται για δηλώσεις επώνυμων στελεχών του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Για «απαράδεκτη κλιμάκωση αυταρχισμού» μίλησε στη Βουλή ο συνήθως πιο συγκρατημένος κ. Θ. Δρίτσας, ενώ ο κ. Δημ. Τσουκαλάς δεν δίστασε να χαρακτηρίσει τον Θ. Φορτσάκη «πρύτανη των ΜΑΤ» και να τον συγκρίνει με τον Ευ. Σδράκα, δηλαδή τον θλιβερό εκείνο πρύτανη του ΑΠΘ, ο οποίος, επί δικτατορίας, είχε καλέσει τα τανκς για να απομακρύνει τους φοιτητές από το πανεπιστήμιο.

Μόνο που τώρα, δεν επρόκειτο για απομάκρυνση φοιτητών, ούτε καν για επέμβαση της αστυνομίας εναντίον συγκεντρωμένων στον χώρο γύρω από τη Νομική. Η μόνη αλήθεια είναι ότι, λόγω αδυναμίας του ίδιου του πανεπιστημίου να εμποδίσει με δικά του μέσα μια προαναγγελθείσα τριήμερη κατάληψη, η αστυνομία κλήθηκε όχι για να εκκενώσει το κτίριο, αλλά για να εμποδίσει τους επίδοξους καταληψίες να σπάσουν τις πόρτες. Το δε ολιγόλεπτο επεισόδιο της περασμένης Πέμπτης προκλήθηκε όταν μερικοί αυτούς –όχι πάνω από 20 με 30– έχοντας προηγουμένως καλέσει τα απαραίτητα τηλεοπτικά συνεργεία, μαζεύτηκαν επί τούτω και θέλησαν να απωθήσουν τα ΜΑΤ, για να μπουν με τη βία στο κτίριο.

Είναι περιττό λοιπόν να τονίσει κανείς γιατί οι ανωτέρω δηλώσεις των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ είναι ανακριβείς. Και γιατί, διατυπωμένες την παραμονή των επετειακών εκδηλώσεων για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, λειτουργούν εμπρηστικά.

Με τα ΜΑΤ βέβαια δεν μπορούν να πορευθούν τα πανεπιστήμια. Ούτε όμως και με την ασυδοσία των όποιων περιθωριακών ομάδων, για τις οποίες η άσκηση της «επαναστατικής» βίας δεν είναι ζήτημα «οριακής στιγμής», αλλά συνήθης –«καθημερινός» θα έλεγα– τρόπος προβολής των απόψεών τους.

Μαζί με την πλειονότητα των συναδέλφων μου –και, όπως πιστεύω– με τη συντριπτική πλειονότητα των φοιτητών, πιστεύω ότι η απομόνωση των περιθωριακών αυτών ομάδων δεν είναι απλώς ο καλύτερος για την αντιμετώπισή τους· είναι και ο ρεαλιστικότερος. Λυπάμαι που το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν το έχει ακόμη αντιληφθεί.

* Ο κ. Ν. Κ. Αλιβιζάτος είναι καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.


3 σχόλια:

  1. Το ακούσαμε και αυτό, "περιθωριακοί" όσοι παρακολουθούν τη Γενική Συνέλευση, που σημειωτέον είναι θεσμοθετημένο όργανο με νομική ισχύ. Και επειδή υπήρχε πλαίσιο για κατάληψη, όσοι είχαν σκοπό να παρακολουθήσουν τη συνέλευση (και ενδεχομένως να καταψηφίσουν) είναι επικίνδυνοι καταληψίες. Και ο νεοδημοκράτης Φορτσάκης που απαγόρευσε -χωρίς να έχει δικαίωμα- τη Γ.Σ. και πραγματοποίησε ουσιαστικά "αντικατάληψη" είναι κύριος!

    Υ/Γ πολύ καλό timing για υπεράσπιση των ΜΑΤ αμέσως μετά τη χτεσινή εκτροπή και το σαπάκιασμα δημοσιογράφων, φοιτητών, επισκεπτών erasmus: http://www.thepressproject.gr/article/69261/LIVE-I-diadilosi-tis-41is-epeteiou

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. https://www.youtube.com/watch?v=yAjzVrl1Tws&feature=youtu.be&app=desktop
    Καλε τωρα δεν βλεπω να φωναζεται εσεις οι κεντροαριστεροι για βια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή