ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

Τσουλάμε προς τα κάτω δίχως όραμα




του Αχιλλέα Γραβάνη

Με διαρκείς εκβιασμούς, με επιθανάτια διλήμματα: πώς άραγε θέλεις να πεθάνεις; Με μαχαίρι σιγά σιγά ή με πιστόλι ακαριαία ή σχεδόν ακαριαία. Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση δίχως όραμα για το μέλλον της χώρας: η μεν με τον συνήθη μικρο-διαχειριστικό της τρόπο η δε δίχως τρόπο, με σοφιστείες του παρελθόντος και ατεκμηρίωτες φαντασιώσεις. Κανείς δεν συζητά για την επόμενη μέρα, τι άλλωστε να πεις σε συνθήκες επιθανάτειου ρόγχου. Όποιος προσπαθεί να ψελίσει κάτι διαφορετικό οι μεν τον κατηγορούν για επικίνδυνο υποστηρικτή της ανερμάτιστης φαντασίωσης οι δε ως υποστηρικτή διαιώνισης της αποδεδειγμένα προβληματικής πρακτικής. Τρία χρόνια τώρα η Κυβέρνηση τσουλάει τη χώρα με παλινωδίες, με πολιτικάντικη ανατριχίλα για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Εταίροι και σύμμαχοι μας έχουν σχεδόν σιχαθεί. Τους αποδίδουμε την επιβολή όλων των από χρόνια αναγκαίων διορθώσεων σε κράτος και οικονομία. Τους έχουμε φτάσει στα όρια τους, να συζητούν ότι πλέον έχουν χάσει τα χρήματα τους και πρέπει να αποχωρήσουν, περιορίζοντας τη ζημιά τους, η Ελλάδα δεν σώζεται. Ποια Ελλάδα, αυτή των μπαταχτζίδων;

Ακόμη και τώρα, σε ένα τόσο κρίσιμο και κορυφαίο για τη Δημοκρατία θέμα όπως αυτό της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, η Κυβέρνηση λειτουργεί με τον γνωστό της τρόπο. Ο κ. Δήμας είναι καθόλα άξιος άνθρωπος και πρέπει να υποστηριχθεί με όλες τις έλλογες δυνάμεις μας. Όμως, δεν παύει να είναι ένας κομματικός υποψήφιος από μια παράταξη που έχει καθοριστικές ευθύνες για την χρεοκοπία της χώρας, διαχρονικά. Πόσο πιο διεισδυτική και λυτρωτική θα ήταν μια υποψηφιότητα μη κομματική; Πόσο πιο αποτελεσματικά θα έφτανε στους πολίτες το μήνυμα ότι το πολιτικό σύστημα έχει αντιληφθεί τις απίστευτες αλλαγές στο κοινωνικό σώμα, που συντελέστηκαν επ’ ευθύνη του; Η χώρα διαθέτει σεβαστές από την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών και των πολιτικών μας, μη κομματικές προσωπικότητες: Νίκος Αλιβιζάτος, Ελένη Γλύκαντζη-Αρβελέρ, Νίκος Μουζέλης, Γιώργος Παγουλάτος, Νικηφόρος Διαμαντούρος, Σταμάτης Κριμιζής, μερικές μόνο από αυτές. Προσωπικότητες με διεθνή ακτινοβολία. Η επιλογή μιας τέτοιας υποψηφιότητας θα έστελνε ισχυρό μήνυμα στον πολιτικό κόσμο και στους πολίτες ότι κάτι αλλάζει στο υπάρχον πολιτικό σύστημα. Θα διευκόλυνε τους αγωνιούντες Βουλευτές στην δικαιολόγηση της υπερκομματικής επιλογής τους, προς όφελος της χώρας. Θα εξέθετε την Αντιπολίτευση στην κομματικά τυφλή, προσβλητική απόφαση καταψήφισης: μέσα της δεν λειτουργούν μόνο ανερμάτιστοι, ανισόρροποι, συντεχνιαζόμενοι λαϊκιστές αλλά και ασφυκτιούντες, πολιτικά υπεύθυνοι ορθολογιστές. 

Η παρουσία μιας εξαιρετικής, υπερκομματικής υποψηφιότητας σε εξαιρετικές (extraordinary) πολιτικές, οικονομικές κοινωνικές συνθήκες για την χώρα ίσως έκανε την διαφορά στην συνείδηση των Βουλευτών. Ίσως δεν είναι ακόμη αργά για μια τέτοια επιλογή, ένθεν κ’ εκείθεν…


3 σχόλια:

  1. Οι ασφυκτιουντες ειναι πολυ λιγοι. Οι αγωνιουντες αγωνιουν μονο για την επανεκλογη τους, οχι για την τυχη του ανεργου πρωην μεροκαματιαρη. Σε αυτο το τσιρκο ψεκασμενων, γουναραδων, φαντασμενων κτλ τιτοτα δεν θα εκανε τη διαφορα. Τωρα ειναι αργα ετσι και αλλιως. Μπορεις να βγαλεις στην αρενα στην παραταση τον Κατσουρανη και να βαλεις τον Καραγκουνη, αλλα δεν μπορεις να βγαλεις τον (αξιοπρεπεστατο) Δημα και να βαλεις τον Αλιβιζατο η την Αρβελερ. Μπορεις ομως να βαλεις ενα Καραγκιοζη. Τσιρκο με θεατρο σκιων δεν εχει και μεγαλη διαφορα. Διασκεδαση προσφερουν.

    ΥΓ Προσπαθω απλα να διασκεδασω την αγωνια του κ. Γραβανη, που ειναι πολυ δικαιολογημενη, μιας και ο τεταρτος κοσμος της δραχμης ειναι ηδη στη γωνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κατω η Β’ πανελαδικη!!!!
    (του Χρυσανθου και του Μηλιου)

    Μαραθηκαν χρυσανθεμα
    σαπισαν τα μηλ(ι)α
    αδειο πια το καζανι
    παμε στου Λαφαζανη;

    Μα περιμενουν ….αλλοι *
    να φανε απ’ το τσουκαλι
    οι "ξενοι" να γλειφουν το καζανι
    θ’ αφηνει ο Λαφαζανη

    *της Β Πειραια οι πρωην πεινασμενοι
    (στην Δραπετσωνα δεν εχουμε ζωη)

    Αφώτιστος Φιλέλλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  3. Νικη θα ειναι πανω απ’ ολα
    να βλεπουμε μακρια και καθαρα,
    να βλεπουμε τα παντα απο κοντα
    και ν’ αποκτησουν νεο ονομα τα παντα

    Γκιγιωμ Απολλιναιρ

    για την επιλογη : Αφώτιστος Φιλέλλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή