ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Λούλα Αναγνωστάκη

Λούλα Αναγνωστάκη
Η φωτό είναι του Σπύρου Στάβερη για τη LIFO

Παρατηρητήριο

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ένα σαφές μέτωπο ΝΔ και του κυοφορούμενου νέου σχήματος της κεντροαριστεράς. Μια γενναία και ρηξικέλευθη πολιτική συνεννόηση αρχών με συγκεκριμένα σημεία επαφής και καθαρές στοχεύσεις. Κι ας έχουν διαφορές που πρέπει να γίνουν σαφέστατες. Αυτό προϋποθέτει τη διατύπωση και διακίνηση τεκμηριωμένων πολιτικών θέσεων για τα μεγάλα επίδικα και κυρίως για τα δύο πιο σημαντικά. Αυτά της παραγωγής πλούτου και της διαχείρισης του κράτους. Με τρόπο όμως που θα αποδεικνύει και στον πλέον αδαή ότι η ελευθερία στην οικονομία από τη μια και η υποχώρηση του κράτους από την άλλη θα αποδειχθούν ωφέλιμα όχι μόνο για το κεφάλαιο αλλά και για τους πολίτες και δη τους ασθενέστερους. Αυτό σημαίνει υπεύθυνη λαϊκή πολιτική και όχι ελιτίστικη ή λαϊκίστικη.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσο θα πολλαπλασιάζονται οι δημόσιες τοποθετήσεις των υποψηφίων τόσο θα αποκαλύπτεται ο φυσικός αρχηγός του κέντρου και το βαρύ πολιτικό του φορτίο. Αλλά είναι εποχή του diet, οπότε....

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

Τσουλάμε προς τα κάτω δίχως όραμα




του Αχιλλέα Γραβάνη

Με διαρκείς εκβιασμούς, με επιθανάτια διλήμματα: πώς άραγε θέλεις να πεθάνεις; Με μαχαίρι σιγά σιγά ή με πιστόλι ακαριαία ή σχεδόν ακαριαία. Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση δίχως όραμα για το μέλλον της χώρας: η μεν με τον συνήθη μικρο-διαχειριστικό της τρόπο η δε δίχως τρόπο, με σοφιστείες του παρελθόντος και ατεκμηρίωτες φαντασιώσεις. Κανείς δεν συζητά για την επόμενη μέρα, τι άλλωστε να πεις σε συνθήκες επιθανάτειου ρόγχου. Όποιος προσπαθεί να ψελίσει κάτι διαφορετικό οι μεν τον κατηγορούν για επικίνδυνο υποστηρικτή της ανερμάτιστης φαντασίωσης οι δε ως υποστηρικτή διαιώνισης της αποδεδειγμένα προβληματικής πρακτικής. Τρία χρόνια τώρα η Κυβέρνηση τσουλάει τη χώρα με παλινωδίες, με πολιτικάντικη ανατριχίλα για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Εταίροι και σύμμαχοι μας έχουν σχεδόν σιχαθεί. Τους αποδίδουμε την επιβολή όλων των από χρόνια αναγκαίων διορθώσεων σε κράτος και οικονομία. Τους έχουμε φτάσει στα όρια τους, να συζητούν ότι πλέον έχουν χάσει τα χρήματα τους και πρέπει να αποχωρήσουν, περιορίζοντας τη ζημιά τους, η Ελλάδα δεν σώζεται. Ποια Ελλάδα, αυτή των μπαταχτζίδων;

Ακόμη και τώρα, σε ένα τόσο κρίσιμο και κορυφαίο για τη Δημοκρατία θέμα όπως αυτό της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, η Κυβέρνηση λειτουργεί με τον γνωστό της τρόπο. Ο κ. Δήμας είναι καθόλα άξιος άνθρωπος και πρέπει να υποστηριχθεί με όλες τις έλλογες δυνάμεις μας. Όμως, δεν παύει να είναι ένας κομματικός υποψήφιος από μια παράταξη που έχει καθοριστικές ευθύνες για την χρεοκοπία της χώρας, διαχρονικά. Πόσο πιο διεισδυτική και λυτρωτική θα ήταν μια υποψηφιότητα μη κομματική; Πόσο πιο αποτελεσματικά θα έφτανε στους πολίτες το μήνυμα ότι το πολιτικό σύστημα έχει αντιληφθεί τις απίστευτες αλλαγές στο κοινωνικό σώμα, που συντελέστηκαν επ’ ευθύνη του; Η χώρα διαθέτει σεβαστές από την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών και των πολιτικών μας, μη κομματικές προσωπικότητες: Νίκος Αλιβιζάτος, Ελένη Γλύκαντζη-Αρβελέρ, Νίκος Μουζέλης, Γιώργος Παγουλάτος, Νικηφόρος Διαμαντούρος, Σταμάτης Κριμιζής, μερικές μόνο από αυτές. Προσωπικότητες με διεθνή ακτινοβολία. Η επιλογή μιας τέτοιας υποψηφιότητας θα έστελνε ισχυρό μήνυμα στον πολιτικό κόσμο και στους πολίτες ότι κάτι αλλάζει στο υπάρχον πολιτικό σύστημα. Θα διευκόλυνε τους αγωνιούντες Βουλευτές στην δικαιολόγηση της υπερκομματικής επιλογής τους, προς όφελος της χώρας. Θα εξέθετε την Αντιπολίτευση στην κομματικά τυφλή, προσβλητική απόφαση καταψήφισης: μέσα της δεν λειτουργούν μόνο ανερμάτιστοι, ανισόρροποι, συντεχνιαζόμενοι λαϊκιστές αλλά και ασφυκτιούντες, πολιτικά υπεύθυνοι ορθολογιστές. 

Η παρουσία μιας εξαιρετικής, υπερκομματικής υποψηφιότητας σε εξαιρετικές (extraordinary) πολιτικές, οικονομικές κοινωνικές συνθήκες για την χώρα ίσως έκανε την διαφορά στην συνείδηση των Βουλευτών. Ίσως δεν είναι ακόμη αργά για μια τέτοια επιλογή, ένθεν κ’ εκείθεν…


3 σχόλια:

  1. Οι ασφυκτιουντες ειναι πολυ λιγοι. Οι αγωνιουντες αγωνιουν μονο για την επανεκλογη τους, οχι για την τυχη του ανεργου πρωην μεροκαματιαρη. Σε αυτο το τσιρκο ψεκασμενων, γουναραδων, φαντασμενων κτλ τιτοτα δεν θα εκανε τη διαφορα. Τωρα ειναι αργα ετσι και αλλιως. Μπορεις να βγαλεις στην αρενα στην παραταση τον Κατσουρανη και να βαλεις τον Καραγκουνη, αλλα δεν μπορεις να βγαλεις τον (αξιοπρεπεστατο) Δημα και να βαλεις τον Αλιβιζατο η την Αρβελερ. Μπορεις ομως να βαλεις ενα Καραγκιοζη. Τσιρκο με θεατρο σκιων δεν εχει και μεγαλη διαφορα. Διασκεδαση προσφερουν.

    ΥΓ Προσπαθω απλα να διασκεδασω την αγωνια του κ. Γραβανη, που ειναι πολυ δικαιολογημενη, μιας και ο τεταρτος κοσμος της δραχμης ειναι ηδη στη γωνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κατω η Β’ πανελαδικη!!!!
    (του Χρυσανθου και του Μηλιου)

    Μαραθηκαν χρυσανθεμα
    σαπισαν τα μηλ(ι)α
    αδειο πια το καζανι
    παμε στου Λαφαζανη;

    Μα περιμενουν ….αλλοι *
    να φανε απ’ το τσουκαλι
    οι "ξενοι" να γλειφουν το καζανι
    θ’ αφηνει ο Λαφαζανη

    *της Β Πειραια οι πρωην πεινασμενοι
    (στην Δραπετσωνα δεν εχουμε ζωη)

    Αφώτιστος Φιλέλλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  3. Νικη θα ειναι πανω απ’ ολα
    να βλεπουμε μακρια και καθαρα,
    να βλεπουμε τα παντα απο κοντα
    και ν’ αποκτησουν νεο ονομα τα παντα

    Γκιγιωμ Απολλιναιρ

    για την επιλογη : Αφώτιστος Φιλέλλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή