ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

mama Africa

mama Africa

Παρατηρητήριο

Έχουμε δουλειές σύντροφοι. Η συλλογική ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να είναι συνέπεια της ατομικής προόδου. Είμαστε ακόμα ελεύθεροι πολίτες σε μια ελεύθερη, δημοκρατική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πίσω μας η πλούσια ιστορία και γραμματεία. Δίπλα μας τα χιλιάδες δικά μας παιδιά που προοδεύουν στο εξωτερικό. Μπροστά μας η πρόκληση της απαλλαγής από το κοινωνικό άγος. Και έχουμε δύναμη, ατόφια ανθρώπινη έλλογη δύναμη. Μπορούμε να λέμε, να γράφουμε και να κάνουμε το σωστό. Είμαστε άτομα δεν είμαστε μάζα δεν είμαστε πολτός.

Και το 2018 που μπαίνει θα ξορκίζουμε το θάνατο και θα γελάμε με τους τιποτένιους. Καλή χρονιά.


ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Τουλάχιστον η μεταπολεμική μας ιστορία είναι μια αδιάκοπη πάλη ανάμεσα στην αριστεία και τη μετριοκρατία. Ανάμεσα στον εκλεκτισμό και την ισοπέδωση. Ανάμεσα στη δημοκρατία και τον ολοκληρωτισμό. Χωρίς όμως διακριτά ισχυρά στρατόπεδα και ιδεολογικά ρεύματα. Γι’ αυτό και είμαστε πάντοτε έρμαια του λαϊκισμού ο οποίος πλασάρεται ως το απόγειο της δημοκρατίας αλλά οδηγεί στον εκφασισμό της κοινωνίας. Γι’ αυτό και από την αποδοχή της χούντας των συνταγματαρχών μεταπηδήσαμε ταχύτατα στον έρωτα του σοσιαλισμού με τα λεφτά των άλλων. Γι’ αυτό ακροβατούμε συνεχώς ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, στην παράδοση και τη νεωτερικότητα. Γι’ αυτό θέλουμε τα σπίτια μας και τα χωριά μας καθαρά και περιποιημένα και την πόλη, τον αστικό χώρο, βρώμικο και κατεστραμμένο.

Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2015

Καγκεμούσα, το βουνό!


 του Γιάννη Μιχαλόπουλου

Είναι μερικές ημέρες που στο μυαλό μου στριφογυρίζει ένας διάλογος από τον Καγκεμούσα (σωσίας) του Κουροσάβα. Στην ταραγμένη εποχή των σαμουράι ένας σωσίας τοπικού ηγέτη καλείται να τον αντικαταστήσει όχι σε κάποια δημόσια τελετή αλλά στο πεδίο της μάχης. Ο πραγματικός αρχηγός έχει αποθάνει αλλά η κρισιμότητα των περιστάσεων - μαίνεται πόλεμος- δεν επιτρέπει διαδικασίες διαδοχής, ο θάνατος δεν ανακοινώνεται και ο Καγκεμούσα υποδύεται τον αρχιστράτηγο στην καθοριστική μάχη. Στον βάζουν στον θρόνο του στην κορυφή του βουνού. 
Τι πρέπει να κάνει; 
Απολύτως τίποτα. 
Να κάθεται ατάραχος σαν βουνό. 
Ότι και εάν συμβαίνει στο πεδίο της μάχης, αυτός είναι ΤΟ ΒΟΥΝΟ που δεν ανησυχεί, δεν χάνει την σιγουριά του ούτε για μια στιγμή. Δεν κουνιέται από την θέση του, δεν δείχνει κανένα σημάδι ανησυχίας. 

Το ΒΟΥΝΟ είναι η εγγύηση για την καλή εξέλιξη της μάχης!

Διατυπώνεται η πρόβλεψη, από πολλούς παρατηρητές -αναλυτές, ότι στην πορεία προς τις εκλογές, θα ζήσουμε φαινόμενα ακραίας διχαστικής πολιτικής μάχης. Ότι η σύγκρουση των δύο μονομάχων θα είναι η σύγκρουση δύο κόσμων, το φως εναντίον του σκότους, ότι το διακύβευμα θα είναι αντίστοιχο του ιστορικού διλήμματος της εποχής του 1821: "Ελευθερία ή Θάνατος" 

Διαφωνώ!

Διαφωνώ ή μάλλον ελπίζω ότι όλα αυτά δεν θα συμβούν. Ελπίζω και πιστεύω ότι αυτό το σκηνικό της μάχης μέχρι τελικής πτώσεως θα μείνει ένα προσκλητήριο - χωρίς αποδέκτες-  των στρατηγών ανέμων. Οι αποδέκτες, οι πολίτες, δεν θα ντυθούν φαντάροι. Στα χρόνια της οδύνης οι πολίτες ενηλικιώθηκαν ταχύτερα από τα κομματικά επιτελεία. Οι άγριες εκρήξεις θυμού και οι τυφλές ακρότητες φανατισμού που ζήσαμε στις πλατείες των αγανακτισμένων, είναι πλέον παρελθόν. Τα ελικόπτερα θα συνεχίσουν να επιχειρούν διασώσεις μόνο σε αληθινές τραγωδίες.
Δεν χρειάστηκαν να σώσουν τους "μνημονιακούς" κυβερνήτες. 
Δεν θα χρειαστεί να επέμβουν να γλυτώσουν τους “αντιμνημονιακούς ολετήρες” που θα μας ρίξουν στα βράχια της δραχμής για τον απλούστατο λόγο ότι αυτό δεν θα συμβεί! 

Δεν κινδυνεύει η παραμονή μας μέσα στο ευρώ και μέσα στην ΕΕ. Εγγύηση σε αυτό αποτελεί η θέληση της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών.
Αυτό είναι το δικό μας ΒΟΥΝΟ. Την θέλησή του δεν μπορεί -και ούτε θέλει- να αγνοήσει κανένας. 
Την θέληση του θα σεβαστεί αυτοβούλως ή θα υποχρεωθεί να σεβαστεί και η επόμενη κυβέρνηση.
Όποια και εάν είναι αυτή. 


Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος είναι εκπαιδευτικός και φίλος της "μαργαρίτας"

1 σχόλιο:

  1. Α, όχι, Γιαννάκη μου! Βλέπω ότι το έχεις ρίξει, στις ασκήσεις θάρρους, αλλά δεν θα την βγάλετε έτσι, αβρόχοις ποσί. Ο κατεξευτελισμός όλων όσων πρέσβευσε η αυτοαποκαλούμενη "ανανεωτική" (διάβαζε : συντηρητική) αριστερά είναι μπροστά μας. Και τα παθήματα του μπαρμπα-Φώτη, αποτελούν ένα μικρό, αλλά σαφές δείγμα της κατάντιας της.

    Το δικό σου βουνό, υπερασπίζεις και την δικό σου βόλεμα έχεις ιδεολογικοποιήσει! Μου πήγες, ρε μπαγάσα, από την φανατική υπεράσπιση των πραγματικοτήτων του "υπαρκτού σοσιαλισμού", στην ομοίως φανατική υπεράσπιση των αντίστοιχων πραγματικοτήτων του "υπαρκτού ευρωπαϊσμού"!

    Με τον ίδιο τρόπο, που, στην ιδεοληπτική φαντασία σου, τότε, οι πολίτες του σοσιαλισμού, υπερασπίζονταν τις κατακτήσεις της "σοσιαλιστικής κοινωνίας", με τον ίδιο τρόπο και οι τωρινοί πολίτες του σύγχρονου "ευρωπαισμού" υπερασπίζονται και πάλι, μέσα στην δική σου φαντασία, τις κατακτήσεις της "ευρωπαϊκής κοινωνίας".

    Μόνο, που κάποια στιγμή, η άλλη πραγματικότητα - αυτή της καθημερινής ζωής - θα σβήσεις τις όποιες φαντασιώσεις σου, όπως συνέβη και τότε,

    Αυτή η στιγμή πλησιάζει. Έρχεται. Και θα είναι οδυνηρή. Πολύ οδυνηρή.

    Σκέτο ΒΟΥΝΟ...

    (Και μια συμβουλή : Μην ταλαιπωρείσαι, αδίκως. Αν θέλεις να περισώσεις, ό,τι είναι να περισωθεί, ψήφισε Σαμαρά. Όχι ότι θα τον σώσεις, διότι δεν υπάρχει καμμιά μεγάλη μάχη, που έχει να δώσει και κανένας διχασμός αφού είναι ένα σκέτο πτώμα και βρίσκεται μπροστά από τις χειροπέδες και έχει ένα κελλί εξασφαλισμένο, δίπλα, στον Μιχαλολιάκο, που τον περιμένει, με ανοικτές αγκάλες. Αλλά, τουλάχιστον, θα είσαι συνεπής, με όσα θέλεις να υπερασπίσεις)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή