ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

των νιάτων μας την εκδικήτρα ορμή την ξεφλούδησαν οι έσχατοι

Παρατηρητήριο

Ούτε μια σοβαρή αριστερά δεν μπορούμε να ’χουμε. Τους πρότεινε ο άλλος να βγάλουν ψεύτικα λεφτά σαν τη Μonopoly να κάνουν αυτοί πως μας πληρώνουν και μεις πως τους πληρώνουμε κι αυτοί ενθουσιάστηκαν και του ζήτησαν να γίνει υπουργός των Οικονομικών. Ουάου yes, το κινηματικό χρήμα… Και συ περίμενες αυτό το νηπιαγωγείο να σε σώσει και να σε οδηγήσει ξανά στη γη της επαγγελίας. Να διαπραγματευτεί με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε και να τους τουμπάρει. Πόσο αφελής μπορείς να είσαι; Αλλά και πόσο επικίνδυνος;

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Κακώς αναστατώνεστε με την υπόθεση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές. Βρισκόμαστε στη μακρά και επώδυνη φάση της αποκομμουνιστικοποίησης και ο θόρυβος λογικά θα είναι ισχυρός. Φανταστείτε να εφαρμοστεί η αξιολόγηση των ΔΥ, να πωληθούν όλες οι ΔΕΚΟ, να γίνουν ιδιωτικά πανεπιστήμια κλπ. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας θα αντισταθεί μέχρις εσχάτων. Η Ελλάδα κοιλοπονάει την ελευθερία της.

Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2015

Καγκεμούσα, το βουνό!


 του Γιάννη Μιχαλόπουλου

Είναι μερικές ημέρες που στο μυαλό μου στριφογυρίζει ένας διάλογος από τον Καγκεμούσα (σωσίας) του Κουροσάβα. Στην ταραγμένη εποχή των σαμουράι ένας σωσίας τοπικού ηγέτη καλείται να τον αντικαταστήσει όχι σε κάποια δημόσια τελετή αλλά στο πεδίο της μάχης. Ο πραγματικός αρχηγός έχει αποθάνει αλλά η κρισιμότητα των περιστάσεων - μαίνεται πόλεμος- δεν επιτρέπει διαδικασίες διαδοχής, ο θάνατος δεν ανακοινώνεται και ο Καγκεμούσα υποδύεται τον αρχιστράτηγο στην καθοριστική μάχη. Στον βάζουν στον θρόνο του στην κορυφή του βουνού. 
Τι πρέπει να κάνει; 
Απολύτως τίποτα. 
Να κάθεται ατάραχος σαν βουνό. 
Ότι και εάν συμβαίνει στο πεδίο της μάχης, αυτός είναι ΤΟ ΒΟΥΝΟ που δεν ανησυχεί, δεν χάνει την σιγουριά του ούτε για μια στιγμή. Δεν κουνιέται από την θέση του, δεν δείχνει κανένα σημάδι ανησυχίας. 

Το ΒΟΥΝΟ είναι η εγγύηση για την καλή εξέλιξη της μάχης!

Διατυπώνεται η πρόβλεψη, από πολλούς παρατηρητές -αναλυτές, ότι στην πορεία προς τις εκλογές, θα ζήσουμε φαινόμενα ακραίας διχαστικής πολιτικής μάχης. Ότι η σύγκρουση των δύο μονομάχων θα είναι η σύγκρουση δύο κόσμων, το φως εναντίον του σκότους, ότι το διακύβευμα θα είναι αντίστοιχο του ιστορικού διλήμματος της εποχής του 1821: "Ελευθερία ή Θάνατος" 

Διαφωνώ!

Διαφωνώ ή μάλλον ελπίζω ότι όλα αυτά δεν θα συμβούν. Ελπίζω και πιστεύω ότι αυτό το σκηνικό της μάχης μέχρι τελικής πτώσεως θα μείνει ένα προσκλητήριο - χωρίς αποδέκτες-  των στρατηγών ανέμων. Οι αποδέκτες, οι πολίτες, δεν θα ντυθούν φαντάροι. Στα χρόνια της οδύνης οι πολίτες ενηλικιώθηκαν ταχύτερα από τα κομματικά επιτελεία. Οι άγριες εκρήξεις θυμού και οι τυφλές ακρότητες φανατισμού που ζήσαμε στις πλατείες των αγανακτισμένων, είναι πλέον παρελθόν. Τα ελικόπτερα θα συνεχίσουν να επιχειρούν διασώσεις μόνο σε αληθινές τραγωδίες.
Δεν χρειάστηκαν να σώσουν τους "μνημονιακούς" κυβερνήτες. 
Δεν θα χρειαστεί να επέμβουν να γλυτώσουν τους “αντιμνημονιακούς ολετήρες” που θα μας ρίξουν στα βράχια της δραχμής για τον απλούστατο λόγο ότι αυτό δεν θα συμβεί! 

Δεν κινδυνεύει η παραμονή μας μέσα στο ευρώ και μέσα στην ΕΕ. Εγγύηση σε αυτό αποτελεί η θέληση της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών.
Αυτό είναι το δικό μας ΒΟΥΝΟ. Την θέλησή του δεν μπορεί -και ούτε θέλει- να αγνοήσει κανένας. 
Την θέληση του θα σεβαστεί αυτοβούλως ή θα υποχρεωθεί να σεβαστεί και η επόμενη κυβέρνηση.
Όποια και εάν είναι αυτή. 


Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος είναι εκπαιδευτικός και φίλος της "μαργαρίτας"

1 σχόλιο:

  1. Α, όχι, Γιαννάκη μου! Βλέπω ότι το έχεις ρίξει, στις ασκήσεις θάρρους, αλλά δεν θα την βγάλετε έτσι, αβρόχοις ποσί. Ο κατεξευτελισμός όλων όσων πρέσβευσε η αυτοαποκαλούμενη "ανανεωτική" (διάβαζε : συντηρητική) αριστερά είναι μπροστά μας. Και τα παθήματα του μπαρμπα-Φώτη, αποτελούν ένα μικρό, αλλά σαφές δείγμα της κατάντιας της.

    Το δικό σου βουνό, υπερασπίζεις και την δικό σου βόλεμα έχεις ιδεολογικοποιήσει! Μου πήγες, ρε μπαγάσα, από την φανατική υπεράσπιση των πραγματικοτήτων του "υπαρκτού σοσιαλισμού", στην ομοίως φανατική υπεράσπιση των αντίστοιχων πραγματικοτήτων του "υπαρκτού ευρωπαϊσμού"!

    Με τον ίδιο τρόπο, που, στην ιδεοληπτική φαντασία σου, τότε, οι πολίτες του σοσιαλισμού, υπερασπίζονταν τις κατακτήσεις της "σοσιαλιστικής κοινωνίας", με τον ίδιο τρόπο και οι τωρινοί πολίτες του σύγχρονου "ευρωπαισμού" υπερασπίζονται και πάλι, μέσα στην δική σου φαντασία, τις κατακτήσεις της "ευρωπαϊκής κοινωνίας".

    Μόνο, που κάποια στιγμή, η άλλη πραγματικότητα - αυτή της καθημερινής ζωής - θα σβήσεις τις όποιες φαντασιώσεις σου, όπως συνέβη και τότε,

    Αυτή η στιγμή πλησιάζει. Έρχεται. Και θα είναι οδυνηρή. Πολύ οδυνηρή.

    Σκέτο ΒΟΥΝΟ...

    (Και μια συμβουλή : Μην ταλαιπωρείσαι, αδίκως. Αν θέλεις να περισώσεις, ό,τι είναι να περισωθεί, ψήφισε Σαμαρά. Όχι ότι θα τον σώσεις, διότι δεν υπάρχει καμμιά μεγάλη μάχη, που έχει να δώσει και κανένας διχασμός αφού είναι ένα σκέτο πτώμα και βρίσκεται μπροστά από τις χειροπέδες και έχει ένα κελλί εξασφαλισμένο, δίπλα, στον Μιχαλολιάκο, που τον περιμένει, με ανοικτές αγκάλες. Αλλά, τουλάχιστον, θα είσαι συνεπής, με όσα θέλεις να υπερασπίσεις)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή