ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Σταύρος Τσακυράκης, ο δικός μας σούπερ ήρωας

Παρατηρητήριο

Εφυγε μια εμβληματική μορφή της Γενιάς του Πολυτεχνείου. Ο Σταύρος Τσακυράκης, Γραμματέας της νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτερικού στα χρόνια του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος, συνταγματολόγος καθηγητής της Νομικής Αθηνών, αργότερα αφοσιωμένος στην υπόθεση των δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πολίτης με όλη τη σημασία της έννοιας, σε διαρκή εγρήγορση για την τύχη αυτού του τόπου και της Ευρώπης, για την ποιότητα της Δημοκρατίας, αντίπαλος της δημαγωγίας και των εύκολων λόγων.

Η δημόσια σφαίρα έχασε μια μαχητική φωνή στρατευμένη στην υπόθεση της ελευθερίας που στάθηκε η καθοδηγητική αξία της ζωής του.

Οι φίλοι του χάσαμε την ευθύτητα, την ανιδιοτέλεια, την ανατρεπτικά παιγνιώδη διάθεσή του.

Οι πολιτικά απανταχού ρηγάδες και ρηγίτισσες θα αναπολήσουν την ατομική και συλλογική τους διαδρομή, και τον σιωπηλό δεσμό που κρατάει ακόμα.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα θυμούνται έναν Δάσκαλο συμπαραστάτη.

Γιάννης Βούλγαρης

Καθηγητής Παντειου Πανεπιστημίου
Γραμματέας Ρήγα Φεραίου 1974-1976».

Πηγή: Ο Γιάννης Βούλγαρης αποχαιρετά τον Σταύρο Τσακυράκη | iefimerida.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2015

Τι να κάνουμε



του Λεωνίδα Καστανά

Η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα σε ανθρωπιστική κρίση, ούτε μια χώρα σε ανοικτή χρεοκοπία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ηγείται κανενός κινήματος εξόδου από την Ευρωζώνη αφού κάτι τέτοιο δεν υπάρχει.

Η οικονομία ήδη ανακάμπτει και η ανεργία μειώνεται, έστω και λίγο.

Ο προϋπολογισμός έχει αστοχήσει κατά 3,5 δις ενώ του λείπουν 7,5 δις (οι δόσεις της τρόικα) ενώ το 2015 έχει να πληρώσει 12,5 δις.

Οι θυμωμένοι Έλληνες μπορεί να σπρώχνουν το ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία αλλά δεν θέλουν και να «πεθάνουν». Δεν έχουν κανένα λόγο να μπουν στην περιπέτεια της εξόδου από το ευρώ δηλαδή σε διεθνή απομόνωση.

To 60% των ψηφοφόρων θέλει κυβέρνηση εθνικής ενότητας.

Τα χρέη δεν εξαφανίζονται επειδή κάποιος αρνείται να τα πληρώσει. Δεν σβήνονται σε περιβάλλον δραχμής.

Οι δανειστές - εταίροι  έχουν όλη τη δύναμη στα χέρια τους, στο μέτρο που ο δανειζόμενος δεν θέλει να αυτοκτονήσει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ελέγχεται από μαρξιστές - λενινιστές μερικοί εκ των οποίων προκειμένου να ικανοποιήσουν τον αντικαπιταλιστικό και αντιευρωπαϊκό βολονταρισμό τους θα δέχονταν να σύρουν τη χώρα και κατ’ επέκταση και τους εαυτούς τους στην κόλαση ενός grexit.

Ο κίνδυνος σαφώς και υπάρχει ακόμα και  από λάθος χειρισμούς ανθρώπων που δεν έχουν ιδέα από δημόσια οικονομικά ή έχουν αριστερίστικες αγκυλώσεις.

Η σύγκρουση στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι βίαιη με απρόβλεπτες συνέπειες αν η ηγετική ομάδα θελήσει να κάνει στροφή 1800.

Οι παλιές αστικές - συντηρητικές δυνάμεις πρέπει να υπάρχουν αρκεί βέβαια να εκσυγχρονιστούν και να εξευρωπαϊστούν πραγματικά. Να δεχθούν ότι οι μεταρρυθμίσεις και η υλοποίηση των 19 όρων του μνημονίου πρέπει να υλοποιηθούν κατά το δυνατόν.

Η εκκρεμότητα της αξιολόγησης πρέπει να κλείσει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπόσχεται καμιά νέα Ελλάδα παρά μόνο την επιστροφή στην παλιά, αυτή που καταστράφηκε..

Η λιτότητα αναγκαστικά θα ζει για χρόνια στη χώρα μας αρκεί να γίνει δίκαιη ώστε να συνεχίσουν να ζουν και οι Έλληνες.      

Η ανάπτυξη με αιχμές την ελεύθερη οικονομία και τη μεταρρύθμιση του κράτους είναι μονόδρομος.

Η Εργασία, η Παιδεία και η Δικαιοσύνη πρέπει να οριστούν και πάλι σε σύγχρονες ευρωπαϊκές βάσεις.

Η τρίτη δύναμη θα κληθεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην αυριανή ημέρα.

Και τρίτη δύναμη  πρέπει να είναι ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ.

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ πρέπει να επιβάλλει την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Και ένας τρόπος υπάρχει. Η εξάμηνη παράταση απομακρύνει τη διακοπή της παροχής ρευστότητας προς της ελληνικές τράπεζες από την ΕΚΤ.

Μόνο έτσι αποκλείονται η στάση πληρωμών στο εσωτερικό, η δέσμευση καταθέσεων ή ο εσωτερικός δανεισμός.

Μετά, μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας που θα διαπραγματευτεί με τους εταίρους και θα λήξει την αβεβαιότητα.

Ανάπτυξη δεν πρόκειται να έρθει σε περιβάλλον πολιτικής κρίσης, ούτε χωρίς τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος.

Η Ελλάδα ζει μια αναίτια τρέλα εξαιτίας των παλαβών δηλώσεων αριστεριστών του ΣΥΡΙΖΑ που προσπαθούν (γιατί άραγε;) να μας πείσουν για μια επικείμενη καταστροφή.

Ολέθριο και το λάθος της συγκυβέρνησης να μην κλείσει τη συμφωνία και να επιχειρήσει ξεβράκωτη έξοδο στις αγορές.

Η καταστροφολογία είναι πρωτίστως έργο κάποιων υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ και της αμφισημίας της ηγετικής του ομάδας προκειμένου να μαζέψουν και τους τελευταίους θιασώτες, κυρίως ακροδεξιούς, της δραχμής.


Η ψήφος στο ΠΟΤΑΜΙ και η απομάκρυνση της αυτοδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ δίνουν βάσιμες ελπίδες ότι δεν θα ξυπνήσουμε κάποια μέρα σε μια τριτοκοσμική Ελλάδα.

1 σχόλιο:

  1. Ψηφιζοντας το Ποταμι μπορουμε να ελπιζουμε και στην ενηλικιωση του Αλεξη (για τον Λαφαζανη ειναι αργα). Just for fun, oχι οτι και θα αλλαξει τιποτα. Οι Ευρωκρατες τα εχουν ολα under control. The European Project must and will [Italy willing] go on. Αλλωστε, καθε κριση ειναι αφετηρια μιας ευκαιριας. Η πατσαβουρα του Ψυχαρη το εγραψε περιτεχνα : «Η ιστορικη ευκαιρια της Αριστερας». Εννοουσε να συνεχισει το πελατεικο κρατος για το συμφερον της παρεοκρατικης ολιχαρχιας και των συντεχνιων. Λεω, παιξε μας εκεινο το Τhe more things change the more they stay the same. Ειναι επικαιρο και καθησυχαστικο. Nothing to worry about, οπως λει το τραγουδι (με μια μικρη παραλλαγη) It's the same old shit but it's told a different way.

    ΑπάντησηΔιαγραφή