ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τάσος Μπουλμέτης

Τάσος Μπουλμέτης

Παρατηρητήριο

Καλά θα κάνεις, πατερούλη, να μην ανακατεύεσαι στις ζωές των άλλων και δη των παιδιών. Δεν είναι τα δικά σου. Το κράτος ας φροντίζει μόνο να υπάρχουν πραγματικά σχολεία και αληθινοί δάσκαλοι. Και να καταργήσει το ένα και μοναδικό βιβλίο. Εξάλλου τα περισσότερα κρατικά είναι άστοχα. Να είναι ελεύθεροι οι άνθρωποι να μάθουν ό,τι και όπως θέλουν, ελεύθεροι να επιχειρούν. Τίποτε άλλο. Αν ο Στέλιος είχε την ευκαιρία να μάθει την τέχνη, αν τον άφηνες να ανοίξει αύριο μια δική του δουλειά, να βρει το δρόμο του, δεν θα σε είχε ανάγκη. Όπως σίγουρα δεν θα σε έχει η Ματίνα που θα ψηλώσει πολύ και δεν θα την φτάνεις. Δεν θα μπορείς να τους χειραγωγείς. Αν στέκει όμως σκυφτός πάντα θα κοιτάζει προς εσένα.

Athens Voice 3τσάντες έξω από ένα σχολείο κάπου στην Αθήνα

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Το αριστεροδέξιο και πάντα φοβικό προς τη Δύση συνεχές, παλλόμενο αδιαλείπτως, γραπώνεται τώρα από την εθνική ταυτότητα και μετατοπίζεται πολιτικά δεξιά. Τα όσα αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις δεν είναι φενάκη. Το κίνημα των αγανακτισμένων εκδικείται. Επιστρέφει ηττημένο, αβέβαιο και light. Η εξαπάτησή του παράγει το αντίθετο πολιτικό αποτέλεσμα. Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να του πάει κόντρα όταν δεν έχει χρήμα να μοιράσει;

Μήπως ήρθε ο καιρός της δεξιάς;

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Χάλι - γκάλι αλλά κυρίως χάλι


της Μαρίας Κατσουνάκη από την Καθημερινή

Ας μιλήσουμε για τον καιρό. Συννεφιά, βροχές, καταιγίδες, υγρή, βαριά, δυσάρεστη ατμόσφαιρα. Ο θάνατος του συνθέτη Γεράσιμου Λαβράνου μάς θύμισε το «χάλι γκάλι» που τραγουδούσε και χόρευε η Αλίκη Βουγιουκλάκη στη «Σωφερίνα». Μάλλον είναι πιο καθησυχαστικό να μην ασχολούμαστε με την πολιτική και τους πολιτικούς. Να μην μας απασχολούν ούτε ποσοστά επί του κέρδους ούτε συμπεριφορές ούτε αποφάσεις. Να μην κρίνουμε, να μη χαρακτηρίζουμε. Κυβερνήσεις με όλα τα πρόσημα -δεξιά, σοσιαλιστικά και, τώρα, πρώτη φορά, αριστερά- έχουν την ίδια αλλεργία σε δημοσιεύματα που αμαυρώνουν το επικοινωνιακό προφίλ τους. Ανθρώπινο. Ποιος δεν θέλει μια αυλή από χειροκροτητές που θα επαινούν κάθε πράξη και θα δικαιολογούν κάθε παράλειψη; Οχι ότι δεν υπάρχουν και δημοσιογράφοι που αναλαμβάνουν να παίξουν αυτόν τον ρόλο. Υπήρξαν και λίστες με payroll που έφταναν στην ΕΣΗΕΑ και εκείνη «προστάτευε τον κλάδο». Από την πολλή «προστασία» όμως, μείναμε τώρα εκτεθειμένοι. Ρεπόρτερ, αρθρογράφοι, σχολιαστές, γελοιογράφοι να υπογράφουν δημοσιεύματα με κόστος για τους ίδιους και τα Μέσα που εκπροσωπούν: άλλο 500.000 ευρώ, άλλο 2 εκατ. ευρώ. Η τιμαριθμική προσαρμογή ποικίλλει ανάλογα με το πόσο προσβεβλημένος ή θυμωμένος φέρεται ο πολιτικός από την αναφορά στα έργα και στις ημέρες του. Ας είμαστε λοιπόν από εδώ και πέρα πολύ προσεκτικοί. Κάθε λέξη να ζυγίζεται γιατί μπορεί να χρειαστεί να την πληρώσουμε ακριβά (στην κυριολεξία). Να έχουμε πάντα υπόψη μας ότι σε οποιοδήποτε σχόλιο που διατυπώνεται, ο εκάστοτε δικομανής «θιγόμενος» καιροφυλακτεί. Να αναδιπλωθούμε και να σκεφτούμε: θα κάνουμε τη δουλειά μας ή τη δουλειά τους; Ομως, μισό λεπτό. Μήπως το δίλημμα είναι κατασκευασμένο; Δεν πρόκειται για κανενός είδους ηρωισμό. Οπως κάθε σωστός επαγγελματίας γνωρίζει πώς να χρησιμοποιήσει τα υλικά του (εν προκειμένω τις λέξεις) για να έχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, το ίδιο και ο δημοσιογράφος. Οι αντοχές του «θιγόμενου» προδίδουν και τις αδυναμίες του. Πόσο ευάλωτος είναι στις λέξεις και πόσο απρόσβλητος αισθάνεται στις πράξεις. Ας μιλήσουμε λοιπόν για τον καιρό. Γιατί η βαριά, ρυπογόνος ατμόσφαιρα δεν είναι μόνο θέμα μετεωρολογικού δελτίου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου