ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Thelonious monk - Allen ginsberg

Thelonious monk - Allen ginsberg
Δυο γίγαντες στην εποχή των γιγάντων.

Παρατηρητήριο

Όσοι βιάζεστε να του δώσετε εύσημα συμβολής στην αποδόμηση του αντιαμερικανισμού λάβετε υπόψη σας ότι:
1. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πλέον αντιαμερικανισμός. Υπάρχει όμως έντονος αντιευρωπαϊσμός σαφώς πιο ισχυρός και επικίνδυνος. Ο αντιαμερικανισμός αναπτύχθηκε μεταπολεμικά ως φιλοσοβιετισμός και έσβησε μαζί με το τέλος της σοβιετίας. Το ΠΑΣΟΚ συνέβαλε τα μέγιστα στη γιγάντωσή του κατά την περίοδο της πρώιμης μεταπολίτευσης και τα κινήματα των αδεσμεύτων. Μέχρι που η δανεική ευδαιμονία τα σκούπισε όλα.
2. Δεν τόχει σε τίποτε όταν επιστρέψει να γυρίσει το χαρτί και να ξαναγίνει αντιαμερικανός ή αντιτραμπ ή οτιδήποτε άλλο. Διαβάζει άριστα το ακροατήριό του, ξέρει σε ποιους απευθύνεται, τους κλείνει το μάτι και πλασάρει ότι τα βρήκε με τον τέως δαίμονα για να την πει στους σημερινούς δαίμονες της ΕΕ. Το αύριο είναι άλλη μέρα.
3. Η Αριστερά μπορεί να συγχωρήσει όλες τις ιδεολογικές ή πολιτικές αποκλίσεις, ανίερες συμμαχίες κλπ , προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Θα τις βγάλει όμως σαν μαχαίρια μετά την ήττα, για να δικάσει τους χτεσινούς ηγέτες. Έχουμε δρόμο ακόμα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Για το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων τους η Επιτυχία είναι το κλείσιμο της ΒSH Hellas, (πρώην Πίτσος),. Ουδόλως τους απασχολεί η επίσκεψη στις ΗΠΑ. Όταν η αξιωματική αντιπολίτευση καταλάβει τι ακριβώς παίζεται μέσα στα ελληνικά λαϊκά στρώματα ελπίζω να είμαστε ζωντανοί. Ως τότε αφήστε τους ήσυχους να σας φτιάχνουν την ατζέντα.

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

Πολεμικές αποζημιώσεις


Συντάσσομαι με το σύντροφο Τσακυράκη αβλεπεί που λένε

Σταύρος Τσακυράκης


Όλη μέρα με παίρνουν τηλέφωνο και με ρωτούν κατά πόσον ευσταθούν αξιώσεις για πολεμικές αποζημιώσεις ή αποζημίωση για το κατοχικό δάνειο. Εγώ με τη σειρά μου τους ρωτούσα για τι ακριβώς ενδιαφέρονται, για τη νομική πτυχή του ζητήματος ή για την πολιτική. Όλοι μου δήλωναν ότι ενδιαφέρονται για τη νομική γιατί θεωρούσαν ότι αυτή καθορίζει και την πολιτική. Τη νομική πτυχή του ζητήματος δεν την γνωρίζω και δεν μου κινεί το ενδιαφέρον να την μελετήσω. Αξιώσεις για πολεμικές αποζημιώσεις μετά από 70 χρόνια και με την διαμεσολάβηση διαφόρων συνθηκών έχω την εντύπωση ότι είναι δύσκολο να ευσταθούν. Το κατοχικό δάνειο είναι νομικά πιο περίπλοκο. Όπως, όμως, και να έχουν νομικά τα πράγματα, η ανακαίνιση του ζητήματος δεν γίνεται βέβαια με σκοπό να αρχίσει μια νομική διεκδίκηση αλλά προβάλλεται για προφανείς πολιτικές σκοπιμότητες. Είναι άσκοπο, λοιπόν, να συζητούμε νομικά για ένα ζήτημα απροκάλυπτα πολιτικό που τίθεται με όλες τις σχετικές φανφάρες. Για αυτή την πολιτική πτυχή του ζητήματος έχω άποψη: πρόκειται για τεράστια ανοησία. Προκαλεί χωρίς λόγο, μας απομονώνει ακόμη περισσότερο, γελοιοποιεί την όποια διαπραγματευτική μας προσπάθεια, συσκοτίζει την δεινή μας θέση. Απορώ πώς η αντιπολίτευση συντάσσεται με ανόητα παιχνίδια της κυβέρνησης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου