ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Ηiggs Boson

Ηiggs Boson

Παρατηρητήριο

Σχετικά με την αποστροφή Κυριάκου Μητσοτάκη περί ανισότητας:

Η μοναδική μορφή ισότητας που έχει νόημα για εμάς τους φιλελεύθερους,είναι η ισότητα ενώπιον του Νόμου (ισονομία)!
Κάθε άλλη μορφή,ειναι είτε ανέφικτη,είτε επιτυγχάνεται μέσω καταναγκασμού,άρα συντρίβει τον ανθρωπο,τα δικαιώματα και τη μοναδικοτητά του. Ο εξισωτισμος,υπήρξε ιστορικά πάντοτε βίαιος και αυθαίρετος,συνέτριψε τα άτομα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους στο όνομα ενός συλλογικού οράματος,το οποίο κάποιοι άλλοι σχεδίασαν και τους επέβαλλαν. Οδήγησε σε κοινωνίες στάσιμες,ομοιόμορφα βαρετές,πληκτικά ομοειδείς,οικονομικα αδιέξοδες,αισθητικά βάρβαρες,ηθικά αποτρόπαιες.
Ειναι τελείως διαφορετικό το να ζητάς ενα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για τον καθένα απο το να ζητάς ίδιο εισόδημα για ολους.
Αυτή ειναι η ειδοποιός διαφορά φιλελευθερισμού-σοσιαλισμού και το τεκμήριο ηθικής υπεροχής της ελευθερίας.

Βαγγέλης Πάλμος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο αγράμματος πλην όμως πτυχιούχος και "αγωνιστής" νέος είναι θετικό πρότυπο για μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Ο αντίθετος είναι σπασίκλας, ούφο, φύτουλας, φυτό κλπ. Μια ερμηνεία της σύγχρονης δυναστείας των αγραμμάτων.

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

Πολεμικές αποζημιώσεις


Συντάσσομαι με το σύντροφο Τσακυράκη αβλεπεί που λένε

Σταύρος Τσακυράκης


Όλη μέρα με παίρνουν τηλέφωνο και με ρωτούν κατά πόσον ευσταθούν αξιώσεις για πολεμικές αποζημιώσεις ή αποζημίωση για το κατοχικό δάνειο. Εγώ με τη σειρά μου τους ρωτούσα για τι ακριβώς ενδιαφέρονται, για τη νομική πτυχή του ζητήματος ή για την πολιτική. Όλοι μου δήλωναν ότι ενδιαφέρονται για τη νομική γιατί θεωρούσαν ότι αυτή καθορίζει και την πολιτική. Τη νομική πτυχή του ζητήματος δεν την γνωρίζω και δεν μου κινεί το ενδιαφέρον να την μελετήσω. Αξιώσεις για πολεμικές αποζημιώσεις μετά από 70 χρόνια και με την διαμεσολάβηση διαφόρων συνθηκών έχω την εντύπωση ότι είναι δύσκολο να ευσταθούν. Το κατοχικό δάνειο είναι νομικά πιο περίπλοκο. Όπως, όμως, και να έχουν νομικά τα πράγματα, η ανακαίνιση του ζητήματος δεν γίνεται βέβαια με σκοπό να αρχίσει μια νομική διεκδίκηση αλλά προβάλλεται για προφανείς πολιτικές σκοπιμότητες. Είναι άσκοπο, λοιπόν, να συζητούμε νομικά για ένα ζήτημα απροκάλυπτα πολιτικό που τίθεται με όλες τις σχετικές φανφάρες. Για αυτή την πολιτική πτυχή του ζητήματος έχω άποψη: πρόκειται για τεράστια ανοησία. Προκαλεί χωρίς λόγο, μας απομονώνει ακόμη περισσότερο, γελοιοποιεί την όποια διαπραγματευτική μας προσπάθεια, συσκοτίζει την δεινή μας θέση. Απορώ πώς η αντιπολίτευση συντάσσεται με ανόητα παιχνίδια της κυβέρνησης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου