ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

καλές διακοπές

Παρατηρητήριο

Ούτε μια σοβαρή αριστερά δεν μπορούμε να ’χουμε. Τους πρότεινε ο άλλος να βγάλουν ψεύτικα λεφτά σαν τη Μonopoly να κάνουν αυτοί πως μας πληρώνουν και μεις πως τους πληρώνουμε κι αυτοί ενθουσιάστηκαν και του ζήτησαν να γίνει υπουργός των Οικονομικών. Ουάου yes, το κινηματικό χρήμα… Και συ περίμενες αυτό το νηπιαγωγείο να σε σώσει και να σε οδηγήσει ξανά στη γη της επαγγελίας. Να διαπραγματευτεί με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε και να τους τουμπάρει. Πόσο αφελής μπορείς να είσαι; Αλλά και πόσο επικίνδυνος;

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Κακώς αναστατώνεστε με την υπόθεση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές. Βρισκόμαστε στη μακρά και επώδυνη φάση της αποκομμουνιστικοποίησης και ο θόρυβος λογικά θα είναι ισχυρός. Φανταστείτε να εφαρμοστεί η αξιολόγηση των ΔΥ, να πωληθούν όλες οι ΔΕΚΟ, να γίνουν ιδιωτικά πανεπιστήμια κλπ. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας θα αντισταθεί μέχρις εσχάτων. Η Ελλάδα κοιλοπονάει την ελευθερία της.

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

STRESS


του Θοδωρή Καλούδη
Στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ του Σαββάτου (3η σελίδα) εμφανίζεται σε μια φωτογραφία ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας να εισέρχεται στο πρόσφατο υπουργικό συμβούλιο με τα χέρια του σφιγμένα σε γροθιές που έκρυβαν, σφιχτά μέσα τους, τους αντίχειρες.
Οι ειδικοί αναγνωρίζουν στην εικόνα αυτή έντονο στρές. Και πράγματι η εικόνα του κ.Τσίπρα είναι αυτή ενός ανθρώπου που πρέπει να ακροβατήσει και να ισορροπήσει ανάμεσα στον εθνικό και κομματικό ρόλο του, ανάμεσα στο πρόσφατο παρελθόν του λαϊκισμού που τον ακολουθεί παντού και στη σοβαρότητα που απαιτούν οι περιστάσεις, ανάμεσα στην αλήθεια της ζοφερής πραγματικότητας με την ανάγκη να τα βρούμε με τους δανειστές και στη ρητορική της κυβερνητικής προπαγάνδας που, όπως είπε και ο Μανώλης Γλέζος, “βαφτίζει το κρέας ψάρι”.
´Εξι κρίσιμα ζητήματα γεννούν στρές στον πρωθυπουργό:
1. Η δημοσιονομική ασφυξία. Η χώρα δεν έχει τους απαραίτητους πόρους να καλύψει τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Μόνο για το μήνα αυτό μας λείπουν 4 δις ευρώ – πολλαπλάσια λείπουν έως το τέλος Ιουνίου. Από που θα βρεθούν;
2. Οι μεγάλες εκκρεμμότητες της “δημιουργικής ασάφειας” του Κου Βαρουφάκη. Διαπραγματευόμενος στο Eurogroup ο υπουργός Οικονομικών ζήτησε λεφτά χωρίς έλεγχο και πήρε έλεγχο χωρίς λεφτά. Η “δανειακή” του σύμβαση που, όπως ισχυρίζεται, δεν είναι μνημόνιο, μόνο υποχρεώσεις ελέγχων από τους… “θεσμούς” έχει. Νέο χρήμα δεν έχει. Μπορούμε να υπολογίζουμε μόνο σε οσα έχουν συμφωνηθεί στο παλαιό μνημόνιο, εφόσον όμως γίνει η αξιολόγηση των ισοδύναμων μέτρων και των μεταρρυθμίσεων που είναι υποχρεωμένη να υποβάλει κοστολογημένα μέχρι τον Ιούνιο η κυβέρνηση και εφόσον συμφωνήσουν οι εταίροι με αυτά.
3.Οι αναγκαίες κοινωνικές παροχές που αποτελούν υποσχεση του ΣΥΡΙΖΑ αλλά “δεν βγαίνουν” οικονομικά ή δεν περνούν από τους “θεσμούς”, παρά μόνον όσες δεν έχουν δημοσιονομικό κόστος.
4. Το διεθνές κλίμα που είναι βαρύ για τη χώρα και η απομόνωση της στο Eurogroup είναι αποκαλυπτικά δυσάρεστη. Ο κ. Βαρουφάκης εκεί είναι απελπιστικά μόνος παρέα με τις ιδέες και τα “παίγνιά” του. Απέναντί του όλοι οι άλοι: 18 χώρες – μαζί και η Κύπρος. Τού λένε πως δεν είναι διατεθειμένοι να χρηματοδοτήσουν παροχές. Του ζητούν άμεσα μέτρα και αριθμούς. Τους απαντά με σοφιστίες.
5. Η διπλή γλώσσα. Έξω ζητάμε αγωνιωδώς λεφτά και υποσχόμαστε συνέπεια στις δεσμεύσεις μας. Μέσα, στο περήφανο Ελληνικό ακροατήριο δηλώνουμε ότι “δεν συμφωνήσαμε τίποτε” και πως ό, τι υπογράψαμε είναι “ενα προσύμφωνο” χωρίς μεγάλο νόημα – άρα δεν μας δεσμεύει και δεν είναι ανάγκη να περάσει από τη Βουλή.”Το μνημόνιο τελείωσε!”
6. Και ενώ αυτή είναι η επίσημη κυβερνητική ρητορική ( η οποία επιχειρεί να αποπροσανατολίσει το λαο) έρχεται η εσωτερική αντιπολίτευση του κ.Τσίπρα που αναλογεί στο 41% του κυβερνώντος κόμματος και ρίχνει τις μάσκες του νέου (αριστερού τη φορά αυτή) success story, αποδομώντας και απορρίπτοντας τη συμφωνία Βαρουφάκη, ως νέο μνημόνιο.
Και ο χρόνος πιέζει. Και η στάση πληρωμών είναι ορατή. Και τον κ. Τσίπρα δεν βοηθά ούτε η συγκυρία ούτε το κόμμα του. Θέλει να ολοκληρώσει τη στροφή στο ρεαλισμό αλλά του την πέφτει ο κ. Λαφαζάνης και η παρέα του. Θέλει να πάρει μέτρα αλλά,θέλει να παραμείνει και ο Ρομπέν των Δασών της Αριστεράς. Και την ίδια ώρα γνωρίζει πως οι λύσεις που έχει στη διάθεσή του είναι μόνο δύο: ´Ενα νέο μνημόνιο με νέα γενναία χρηματοδότηση μετά τον Ιούνιο ή έξοδος από το ευρώ.
Γί αυτό και σφίγγει τα χέρια σε ένα διαρκές.στρές.Κατανοητό για την κινούμενη άμμο στην οποία κινείται…

2 σχόλια:

  1. Αλικη Νικολου1 Μαρτίου 2015 - 8:07 μ.μ.

    Ειμαστε βέβαιοι οτι ο Τσιπρας θελει να ολοκληρώσει την στροφή στον ρεαλισμό, αλλα δεν τον αφήνουν;

    Μήπως καλλιεργείται ενας ακομη μύθος;

    Απο που προκύπτει κατι τετοιο;
    Απο την έξαλλη ρητορική του; Απο το οτι δεν μαζεύει τους υπουργούς και τα στελέχη, και ιδίως τον Βαρουφακη;
    Απο τα νομοσχέδια -μονομερείς ενέργειες- που προκειται να κατατεθούν άμεσα;

    Εγινε μια προσωρινη αναδίπλωση υπο το κράτος πανικού, η οποια ομως υπονομεύεται καθημερινα -και απο τον Τσιπρα.

    Ειναι ωρα για αναγνώριση της πραγματικότητας και οχι για μισές αλήθειες που μπορει να οδηγήσουν σε νέες φαντασιώσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πρεπει να αναφερουμε και το εβδομο, πολυ ανεμενομενο. Το περιμεναμε, οπως και η κυβερνηση, γι' αυτο και εβαλε τους καταλληλους υπουργους εκει που επρεπε: την επιθετικοτητα της Τουρκιας. Πολυ gentleman ο Ερντογαν, εδωσε ακριβως ενα μηνα honeymoon στον Τσιπρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή