ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Παρατηρητήριο

Βγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάΒγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάχανα, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;να, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;ρκτο.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2015

Σε μια κανονική χώρα...


της Άντζελας Κροκίδη από το 24 Corfu

Σε μια κανονική χώρα ο πολίτης σηκώνεται το πρωί να πάει στη δουλειά του χωρίς να χρειαστεί να αναρωτηθεί αν ο Δήμος θα έχει μαζέψει τα σκουπίδια από τους κάδους.
Σε μια κανονική χώρα ο πεζός, η μαμά με το μωρό της στο καροτσάκι, ο ποδηλάτης και ο ανάπηρος ξέρει ότι θα έχει πρόσβαση στο δημόσιο χώρο από άκρη σε άκρη και ότι θα μπορέσει να κινηθεί αυτόνομα, απολαμβάνοντας την ελευθερία του να ζει μέσα στην πόλη του, χωρίς να χρειάζεται να γίνει Ταρζάν.
Σε μια κανονική χώρα ο πολίτης μπορεί να διεκπεραιώσει τις βασικότερες δουλειές του μέσω του διαδικτύου, χωρίς να χρειάζεται να μετακινηθεί, να στηθεί σε ουρές, να προλάβει το πετσοκομμένο ωράριο των Υπηρεσιών, να παρακαλέσει ή να λογομαχήσει για να φύγει τελικά άπρακτος για να ξαναγυρίσει την επόμενη.
Σε μια κανονική χώρα ο πολίτης δε χρειάζεται να απευθυνθεί στη μαύρη οικονομία για να διασφαλίσει στοιχειωδώς την υγεία του ή την εκπαίδευση του παιδιού του.
Σε μια κανονική χώρα ένας νέος πολίτης μπορεί να αναζητήσει εργασία με μοναδικό προσόν το βιογραφικό του, χωρίς να χτυπήσει πόρτες γραφείων, να πάρει τηλέφωνα για να παρακαλέσει «παράγοντες».
Σε μια κανονική χώρα ο πολίτης γνωρίζει πόσο θα φορολογηθεί, πως ακριβώς θα διατεθούν τα χρήματα των φόρων του και πως αν προκύψει κακοδιαχείριση του δημόσιου χρήματος οι υπαίτιοι θα τιμωρηθούν παραδειγματικά.
Σε μια κανονική χώρα ο μέσος πολίτης απολαμβάνει την αξία των Μνημείων του τόπου του που είναι ανοιχτά, προσβάσιμα, καθαρά και περιποιημένα, στη διάθεση του ντόπιου και του επισκέπτη.
Σε μια κανονική χώρα ο πολίτης σέβεται το περιβάλλον επειδή βλέπει ότι όλοι, αρχής γενομένης από τις αρχές, φροντίζουν γι αυτό και εξασφαλίζουν τη σωστή διαχείρισή του.
Σε μια κανονική χώρα ο πολίτης μπορεί να βασιστεί στις αρχές του τόπου για την εξυπηρέτηση και την προστασία της ζωής και της περιουσίας του αλλά και του δημοσίου συμφέροντος.
Σε μια κανονική χώρα ο πολίτης ασχολείται με τη ζωή του και την καθημερινότητά του χωρίς να χρειάζεται να γίνει ερασιτέχνης οικονομολόγος ή νομικός, προκειμένου να παρακολουθεί την πορεία της οικονομίας, τα φορολογικά νομοσχέδια που έρχονται, τα spreads και το χρηματιστήριο, τα εργασιακά και το ασφαλιστικό, διότι γνωρίζει ακριβώς πόσα χρόνια θα εργάζεται, πότε θα πάρει τη σύνταξή του και πόση περίπου θα είναι αυτή και ότι υπάρχει πρόνοια για την τρίτη ηλικία.
Σε μια κανονική χώρα με κοινοβουλευτική δημοκρατία, ο πολίτης καλείται στην κάλπη σε ορισμένο χρόνο, χωρίς φανφάρες, κραυγές, μεγάφωνα και ανεξέλεγκτη αφισορύπανση, κάνει την πολιτική επιλογή του και σέβεται την απόφαση της πλειοψηφίας χωρίς να αποκαλείται «προδότης» και «πουλημένος» αν διαφωνεί με αυτήν.
Σε μια κανονική χώρα ο πολίτης νιώθει την ασφάλεια ότι ανήκοντας στην οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανήκει σε μια από τις ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου, σε μια από τις ισχυρότερες δημοκρατίες του κόσμου, σε μια γωνιά του πλανήτη όπου η ειρήνη, η ανάπτυξη και η ευημερία είναι η απόλυτη προτεραιότητα για τις χώρες και τους πολίτες τους και αυτή την ασφάλεια δεν τη διαπραγματεύεται σε καμία περίπτωση.
Εμείς όμως δε ζούμε σε μια κανονική χώρα.
Ζούμε στην Ελλάδα του 2015.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου