ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Marsalis - Davis

Marsalis - Davis
Δυο ακόμα γίγαντες στην εποχή των γιγάντων.

Παρατηρητήριο

ΔΗΜΑΡ, 58, ΠΟΤΆΜΙ, ΕΚΛΟΓΕΣ ΝΦ. Πόσες ακόμα ήττες θέλετε για να πιστέψετε ότι το ΚΚΕ ΕΣ. τέλειωσε για πάντα. Με αγάπη πάντα .

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Πολλοί φίλοι νόμιζαν πως μαζική ψηφοφορία σήμαινε πως θα έρχονταν ορδές πασόκων να παραδώσουν το κόμμα τους στον Καμίνη ή στο Θεοδωράκη ή και στους δύο. Γιαυτό και βιάστηκαν να πανηγυρίσουν. Αν ήταν παιδιά να το διαλύσουν το κομμα το έκαναν και μόνοι τους. Δεν είχαν ανάγκη μοίρα εναλλακτικών αλεξιπτωτιστών. Σοφά ποιούντες παρέδωσαν τα κλειδιά σε πολιτικούς. Αυτούς που είχαν. Για να συνεχισει το κόμμα να υπάρχει. Τώρα όποιος βρίσκει μπανάλ τη Φώφη ή το Νίκο δεν μπλέκει με το ΠΑΣΟΚ κάνει δικό του μαγαζί. Δημαρ Ποτάμι κλπ επιτυχημένα σχήματα.

Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015

Η Αντιγόνη απαιτεί πρόωρη σύνταξη


Τάκης Θεοδωρόπουλος από την Καθημερινή
Η τραγωδία της Αντιγόνης αποδεικνύει ότι υπάρχουν στιγμές που υπέρτατος νόμος είναι το δίκιο των ανθρώπων». Σε ποιον ανήκει το ως άνω απόφθεγμα;1. Στον Κατρούγκαλο; 2. Στον Λαζόπουλο; 3. Στον Σοφοκλή; 4. Στον Τσίπρα; Απαντώ αμέσως για να μην σας κρατάω σε αγωνία. Επειδή ο στοιχειώδης σεβασμός απέναντί σας μου απαγορεύει να αναπαράγω Κατρουγκάλεια και Λαζοπούλεια ρητά αποκλείεται να ανήκει σ’ αυτούς. Επειδή δε ο Σοφοκλής υπήρξε μέγας τραγωδός και απ’ ό,τι λένε οι μελετητές του μπούρδες δεν έχει πει μέχρι νεωτέρας, είναι προφανές ότι η σωστή απάντηση είναι ο αριθμός 4. Ναι, ναι, το είπε ο κ. Τσίπρας χθες στην ιστορική του ομιλία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταχειροκροτούμενος από την κ. Λεπέν, τον κ. Φάρατζ και τις λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις.
Υποθέτω ότι αυτός που του το σφύριξε είχε κατά νου πως γενικά κάνουν καλή εντύπωση στους ξένους οι αναφορές στην αρχαία Ελλάδα. Υποθέτω δε πως στο τραπέζι θα έπεσαν διάφορα ρητά, όπως «μηδέν άγαν», «μολών λαβέ», «γνώθι σαυτόν», «εν οίδα ότι ουδέν οίδα», «άνδρα μοι έννεπε μούσαν πολύτροπον» κ.τ.λ. ώσπου ακούστηκε το όνομα της Αντιγόνης, της παρθένου πριγκίπισσας από τη Θήβα που την έκανε διάσημη ο Σοφοκλής γιατί ήθελε να θάψει τον αδελφό της παρά την απαγόρευση του Κρέοντα. Στη δημοκρατική Αθήνα του Σοφοκλή η αποσύνδεση του νόμου από το δίκαιο θα ήταν τουλάχιστον λογικό ατόπημα.
Αν δεν με απατά η μνήμη μου η Αντιγόνη πάντως δεν επικαλείται κανένα ανθρώπινο δίκαιο. Τους νόμους της πολιτείας, τους ανθρώπινους, έχει αναλάβει να τους υπερασπιστεί ο Κρέων, ενώ η κόρη του Οιδίποδα μιλάει στο όνομα του εθιμικού και του θεϊκού δικαίου, και υπερασπίζεται τις τιμές που πρέπει να αποδίδονται στους νεκρούς. Λεπτομέρειες θα μου πείτε. Στη χώρα όπου η επίδειξη της αμάθειας θεωρείται άσκηση επαναστατικής πολιτικής αυτά δεν μετράνε. Λεπτομέρειες όμως που έχουν τη σημασία τους γιατί με τον τρόπο τους αποκαλύπτουν μία από τις παγιωμένες εμμονές της δημοκρατίας μας. Οι νόμοι κατά βάση είναι άδικοι οπότε και το καθήκον του καθενός από μας είναι να διεκδικούμε το δίκιο μας συγκρουόμενοι μαζί τους. Ο κ. Τσίπρας μετέτρεψε τη νοοτροπία του τσούρμου που κλείνει τους δρόμους για το δίκιο του σε εθνική στρατηγική.
Ο κ. Τσίπρας και η παρέα του αντιμετωπίζουν την Ε.Ε. χρησιμοποιώντας τον ελληνικό λαό ως συντεχνία που διεκδικεί υπερωρίες. Η ιστορία της μεταπολίτευσης γράφτηκε, εκτός των άλλων, από συντεχνίες που αδιαφορούσαν για τους νόμους διεκδικώντας το δίκιο τους. «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», «Δεν μας ενδιαφέρουν οι θεσμοί. Μας ενδιαφέρει ο λαός». Η Αντιγόνη ως εκπρόσωπος των συνταξιούχων, των δημοσίων υπαλλήλων, και των φαρμακοποιών είναι μια ιδέα θα μου πείτε.
Εκτός κι αν ο κ. Τσίπρας ήξερε πολύ καλά για τι μιλούσε και ήθελε με τη λόγια αναφορά να υπενθυμίσει ότι ο ίδιος εκπροσωπεί το εθιμικό δίκαιο αυτού του τόπου. Τα ήθη μιας χώρας που δεν σέβεται τους νόμους και τις συνθήκες επειδή θεωρεί ισχυρότερες τις παραδόσεις της για τις πρόωρες συντάξεις και τα ωράρια των φαρμακείων. Το μόνο που με ανησυχεί στην όλη ιστορία είναι το τέλος της Αντιγόνης. Εκεί πια είναι το πρόβλημα της εκπαίδευσής μας, γιατί αν θυμάμαι καλά, ποτέ δεν προλαβαίναμε να τελειώσουμε τα κείμενα πριν από τις εξετάσεις του Ιουνίου.
Έντυπη

1 σχόλιο:

  1. “…Σε πείσμα σου η Αντιγόνη μαυροφορεί – σ’ όλη τη χώρα
    πενθοφορεί και ο λαός της που κάποτε σ’ είχε φιλοξενήσει.
    Μα οι ακόλουθοι του Κροίσου έχουν στοιβάξει έξω απ’ τη χώρα
    στα θησαυροφυλάκιά σου, ό,τι σαν μάλαμα αστράφτει….”

    Günter Grass “Η ντροπή της Ευρώπης”

    Απαντηση : Η Αντιγονη σαλπαρει για…αλλες Ατλαντιδες

    Σε πείσμα σου η Αντιγόνη φορα το μικρο μαυρο φορεμα της
    και ανεβαινει στο καραβι του Οδυσσεα για το ταξιδι
    μαζι με τα κοσμηματα που της εχουν απομεινει
    και πιο πολυ με την χρυση της την καρδια
    το αστραφτερο της το μυαλο σαν ολοκαθαρο διαμαντι
    τα ταλαντα απο τις αρχαιες θεες, τις μουσες των τεχνων μα κι απο νεες
    αυτο που δεν καταλαβατε ποτε σιγουρατζηδες φοβισμενοι προτεσταντες

    Οι γεροι και οι γριες , οι φοβισμενοι και οι ασθενεις
    τις Θερμοπυλες θα φυλανε ό,τι σαν μάλαμα αστράφτει.
    θα περιμενουν εμβασματα απο τις νεες Ατλαντιδες
    εστω και μαγειρευοντας με ξυλα λιγες λαχανιδες

    Πολλακις στην ιστορια οι ελληνες το εχουν ξανακανει
    παιδια του Κροίσου οι αρμενηδες και ανηψια του οι… ελληνες.

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΥΓ Καλα τα “κροκοδειλια” ποιηματα που μετανοημενου νομπελιστα. Κυκνειο ποιημα για υστερη υποστηριξη της χωρας μας και ναρκισσιστικη υστεροφημια.

    Αυτοι οι ανθρωποι πασχουν απο βαρια βλαβη της συναισθηματικης τους νοημοσυνης με πολλες μεταπτωσεις. Ο νομπελιστας υπηρξε πολυ νεος φιλοχιτλερικος.

    Τον 20ο αιωνα, δυο φορες η Γερμανια χρεωκοπησε, σκορπωντας την καταστροφη και τον θανατο στην Ευρωπη. Κατδικαστηκε σε βαριες πολεμικες αποζημιωσει, ελαβε αμεριστη οικονομικη βοηθεια, ενω πληρωσε ελαχιστα απο τις οικονομικες της υποχρεωσεις στην παγκοσμια οικονομια. Την βοηθησε το κραχ του 1929 και ο ψυχρος πολεμος. Και βεβαια κατι που δεν ειναι γνωστο: 80 εκατομ. ειναι γερμανικης καταγωγης στις ΗΠΑ!!!

    Τσιγγουνης λαος σε ολα (χρηματα και συναισθηματα). Ταξη, προγραμμα, κανονισμοι, ασφαλεια,… και το γερμανικο τραινο εκτροχιαστηκε , πλαγιασε και επεσε με μεγαλη ταχυτητα στο βαθρο της γεφυρας που κατερρευσε (πραγματικο γεγονος πριν μερικα ετη).
    Ουτε χαρα και ικανοποιηση δεν μπορουν να νοιωσουν, στην πιο συνεφιασμενη χωρα της Ευρωπης με την λιγοτερη ηλιοφανεια. .. Νοιωθω μεγαλη λυπη γι αυτον τον λαο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή