ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

mama Africa

mama Africa

Παρατηρητήριο

Έχουμε δουλειές σύντροφοι. Η συλλογική ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να είναι συνέπεια της ατομικής προόδου. Είμαστε ακόμα ελεύθεροι πολίτες σε μια ελεύθερη, δημοκρατική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πίσω μας η πλούσια ιστορία και γραμματεία. Δίπλα μας τα χιλιάδες δικά μας παιδιά που προοδεύουν στο εξωτερικό. Μπροστά μας η πρόκληση της απαλλαγής από το κοινωνικό άγος. Και έχουμε δύναμη, ατόφια ανθρώπινη έλλογη δύναμη. Μπορούμε να λέμε, να γράφουμε και να κάνουμε το σωστό. Είμαστε άτομα δεν είμαστε μάζα δεν είμαστε πολτός.

Και το 2018 που μπαίνει θα ξορκίζουμε το θάνατο και θα γελάμε με τους τιποτένιους. Καλή χρονιά.


ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Τουλάχιστον η μεταπολεμική μας ιστορία είναι μια αδιάκοπη πάλη ανάμεσα στην αριστεία και τη μετριοκρατία. Ανάμεσα στον εκλεκτισμό και την ισοπέδωση. Ανάμεσα στη δημοκρατία και τον ολοκληρωτισμό. Χωρίς όμως διακριτά ισχυρά στρατόπεδα και ιδεολογικά ρεύματα. Γι’ αυτό και είμαστε πάντοτε έρμαια του λαϊκισμού ο οποίος πλασάρεται ως το απόγειο της δημοκρατίας αλλά οδηγεί στον εκφασισμό της κοινωνίας. Γι’ αυτό και από την αποδοχή της χούντας των συνταγματαρχών μεταπηδήσαμε ταχύτατα στον έρωτα του σοσιαλισμού με τα λεφτά των άλλων. Γι’ αυτό ακροβατούμε συνεχώς ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, στην παράδοση και τη νεωτερικότητα. Γι’ αυτό θέλουμε τα σπίτια μας και τα χωριά μας καθαρά και περιποιημένα και την πόλη, τον αστικό χώρο, βρώμικο και κατεστραμμένο.

Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015

Θάνος Τσουμαλάκος: Τι μάθαμε από την συμφωνία, τί έπρεπε να ξέραμε…


 του Θάνου Τσουμαλάκου

Ανακατεύοντας προχτές παλιές μου σημειώσεις, βρήκα στο γραφείο μου μία ολοσέλιδη καταχώρηση της Deutse Bank στις ελληνικές εφημερίδες, εν έτι 2000!, με κείμενο στα ελληνικά και αγγλικά: “ Η Deutse Bank συγχαίρει την Ελλάδα για την είσοδο της στην ΟΝΕ και εύχεται στους πελάτες της Χρόνια Πολλά».
 Εκ των υστέρων, πρέπει να αξιολογήσουμε πως μία ιδιωτική τράπεζα ένοιωσε την ανάγκη να συγχαρεί μία χώρα.  Όχι μία τράπεζα, έστω μία Κεντρική τράπεζα, άντε το τραπεζικό σύστημα συνολικά, όχι τίποτα από αυτά.
Μία ανεξάρτητη και αυτεξούσια χώρα.

Δύο συμπεράσματα από το κλείσιμο της διαπραγμάτευσης:
Τα δια-κυβερνητικά δάνεια δεν είναι σαν τα δάνεια του ιδιωτικού τομέα. Εκεί το πλαίσιο είναι σαφώς προδιαγραμμένο, οι νομικές διαδικασίες πτώχευσης συγκεκριμένες, ο κόσμος των επιχειρήσεων έχει  εμπειρία ετών στην αντιμετώπιση και χειρισμό  αυτών των διαδικασιών.
Στον αντίποδα, δεν υπάρχει καθαρό νομικό πλαίσιο χειρισμού και  διαγραφής δανεισμού από οργανισμούς σαν την Κεντρική Ευρωπαϊκή τράπεζα (ECB),  το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (IMF), κλπ. Οι οργανισμοί αυτοί λειτουργούν μονοπωλιακά στην παροχή υπηρεσιών και βοήθειας και απαιτούν την εκχώρηση δικαιωμάτων πολιτικής κυριαρχίας, από τις κυβερνήσεις οι οποίες λαμβάνουν την βοήθεια.

Αυτό σημαίνει, επίσης, πως οι οργανισμοί αυτοί, μπορεί να λειτουργήσουν και με πολιτικούς όρους όχι μόνο οικονομικούς, όπως η πίστωση στην αγορά.
Για παράδειγμα, μία τράπεζα δεν θα δώσει ποτέ  δάνειο  δέκα εκατομμύρια σε επιχείρηση που κάνει ετήσιες πωλήσεις εκατό χιλιάδες, αλλά τα διακυβερνητικά δάνεια μπορούν να κάνουν bypass την οικονομική πραγματικότητα μιας χώρας για πολιτικούς λόγους.
Και φυσικά αυτό είναι άλλη μία διαστρέβλωση της δήθεν ελεύθερης αγοράς.

Το δεύτερο συμπέρασμα είναι η οριστική δια-πολιτική αυτοδιάψευση του «λεφτά υπάρχουν», του Ζαππείου και της Θεσσαλονίκης, η βαθύτερη κατανόηση του τρόπου λειτουργίας του σύγχρονου ελλειμματικού κράτους.  Οι παροχές δεν υπάρχουν αν δεν φροντίσεις να έχεις πρόθυμους δανειστές της κυβέρνησης.
Αυτοί, (οι δανειστές) είναι στην διάθεση σου, ορίζουν και ελέγχουν τους χρηματοδοτικούς φορείς και μηχανισμούς που προαναφέραμε και πρέπει να σε εμπιστεύονται. Αναμένεται, λοιπόν, με ενδιαφέρον, η αλλαγή στο περιεχόμενο του πολιτικού διαλόγου και ποιοι πολιτικοί φορείς μπορούν να την υλοποιήσουν.

Με το τέλος της διαπραγμάτευσης, έχουμε ανάγκη, σαν λαός, να αποτιμήσουμε και να επαναπροσδιορίσουμε τον πήχη της εθνικής μας επιτυχίας, του σχεδιασμού και της αυτογνωσίας μέσα στο  Ευρωπαϊκού γίγνεσθαι:
Η ελλιπής προετοιμασία, η στρεβλή αξιολόγηση των ισορροπιών, η έλλειψη στρατηγικής και σχεδίου δεν ταιριάζει στην η ευρωπαϊκή προσέγγιση όπου εκεί «σημασία έχει το αποτέλεσμα». 
Για την ελληνική πολιτική τάξη, ακόμη δυστυχώς, σημασία έχει η προσπάθεια.
Το επόμενο διάστημα προβλέπω να ακούσουμε πολλά «προσπαθήσαμε αλλά...» με την απαραίτητη συναισθηματική φόρτωση, η οποία αθωώνει και διαγράφει ενοχές..  

Τα πραγματικά αφεντικά, πάντως, όπως φαίνεται και από την παλιά καταχώρηση της Deutse Bank, μας είχαν συστηθεί από την αρχή. 
Έπρεπε να το είχαμε κατανοήσει .


Θάνος Τσουμαλάκος, 13-7-2015

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου