ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2015

Παναγιώτης Γκλαβίνης: Η δική μας αναφορά στο Γκρέκο


Του Παναγιώτη Γκλαβίνη από το Capital
Μου προξενεί εντύπωση που πολλοί διαπιστώνουν αντιφάσεις και διαφορετικές ερμηνείες στην απόφαση του Λαού να πει ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Νομίζω πως περισσότερο συνεκτική και λογική απάντηση δεν θα μπορούσε να λάβει κανείς, τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων. Διότι, ο Λαός απάντησε κρυστάλλινα και με τρόπο απολύτως συνεκτικό τόσο στο ερώτημα της Κυβέρνησης, όσο και στο ερώτημα των εταίρων μας: Είπε ΟΧΙ στη συμφωνία των εταίρων και ΝΑΙ Ευρώ. Είναι αντιφατικό αυτό; Καθόλου! Γιατί; Διότι απλούστατα, ο Ελληνικός Λαός θέλει να μείνει στο Ευρώ χωρίς τους όρους παραμονής του στο Ευρώ. Θέλει να μείνει στο Ευρώ χωρίς τις υποχρεώσεις του Ευρώ. 
Θέλει να μείνει στο Ευρώ με νέα ελλείμματα, με νέες προσλήψεις στο Δημόσιο, με επαναλειτουργία της ΕΡΤ, με πληρωμένες συντάξεις και καταβεβλημένους μισθούς, με επιστροφή των περικοπών, με νέα ύφεση και ανοικτά ΑΤΜ, με χρηματοδότηση από τους έξω χωρίς καμιά μεταρρύθμιση μέσα, με δημόσιες επενδύσεις και όχι ιδιωτικές, με νέο κούρεμα του χρέους προς τους εταίρους μας, μεταξύ δε αυτών και προς την Κύπρο, κ.ο.κ. 
Αυτά τον δίδαξαν αυτοί που τον ρώτησαν. Με αυτά τον διαπαιδαγώγησαν πέντε χρόνια τώρα όσοι τον ρωτήσανε ποιο Ευρώ θέλει την Κυριακή. Κι αυτός απάντησε. Αυτό το Ευρώ θέλει. Τέτοιο Ευρώ, όμως, δεν υπάρχει! 
Η διαφορά 60-40 δεν αφήνει κανένα περιθώριο άλλης ερμηνείας στους Ευρωπαίους: ο Ελληνικός Λαός δεν θέλει μια συμφωνία που να τον κρατά στο πραγματικό Ευρώ. Και γι’ αυτό δεν εξουσιοδότησε την Κυβέρνησή του να την υπογράψει. Αυτή είναι και η εν στενή εννοία απάντησή του στο δημοψήφισμα. 
Ο Ελληνικός Λαός θέλει να παραμείνει σ’ ένα φαντασιακό Ευρώ. Αυτό του είπανε ότι ήταν εφικτό. Και γι’ αυτό του είπανε να πει ΟΧΙ. Κι αυτός, εφόσον τον διαβεβαίωσαν ότι είναι εφικτό, είπε ΟΧΙ. Και απαγόρευσε στην Κυβέρνησή του να συνάψει μια συμφωνία που του εξασφάλιζε –όταν του προτάθηκε– την παραμονή του στο πραγματικό Ευρώ. Διότι μια τέτοια συμφωνία, όπως αυτή που μας πρότειναν οι εταίροι μας για να μας κρατήσουν στο Ευρώ, την απέρριψε ρητώς και ειδικώς την Κυριακή. 
Αφού ρωτήθηκε, την απέρριψε. Αυτοί που τον ρωτήσανε, ας φροντίσουν τώρα να υλοποιήσουν τη βούλησή του. Όμως, την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο, αποκλείεται να πετύχουν. 
Και ή ο Λαός θα εξαπατηθεί για να μείνει η Ελλάδα στο Ευρώ ή η Ελλάδα θα βγει από το Ευρώ. Από τα δυο, το ένα μόνο μπορεί να συμβεί. 
Και τότε ο καθένας μας θα κάνει την Αναφορά του στον Γκρέκο. 
* Ο κ. Γκλαβίνης είναι αν. καθηγητής Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ

1 σχόλιο:

  1. Λέων, έδωσα αυτό το σημείωμα στον τοπικό τύπο. Στο κοινοποιώ.
    ΝΙΚΗΤΗΣ Ή ΗΤΤΗΜΕΝΟΣ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ;
    Είναι γεγονός πως ο κ. Τσίπρας κατήγαγε μια περιφανή προσωπική νίκη με το 60%. Γι αυτή τη νίκη σχεδόν όλοι τον συγχαίρουν – πολλοί τον έχουν αναγορεύσει σε κυρίαρχο του «παιχνιδιού» κ.λ.π. Ας μου επιτραπεί μια διαφορετική προσέγγιση. Έχω την άποψη πως η θέση του είναι πολύ πιο δύσκολη σήμερα παρά πριν το δημοψήφισμα - προσωπικά σχεδόν τον λυπάμαι.
    Κατά τη γνώμη μου από τη μια αύξησε την δυσπιστία των ξένων ηγετών, άρα μάλλον τα όσα θα του προτείνουν θα είναι - εις βάρος μας βέβαια - πολύ χειρότερα από την πρόταση Γιουνκέρ, την οποία από αυτά που διαβάζουμε την προτείνει σαν βάση για ένα νέο μνημόνιο. Από την άλλη, όταν φτάσει σε μια συμφωνία (επώδυνη χωρίς αμφιβολία), πώς θα πείσει τους Λαφαζάνηδες να την αποδεχθούν, θα του λένε πως ο λαός απέρριψε την προηγούμενη με 60% κλπ, πώς θα μπορέσει να την περάσει λοιπόν;
    Γι αυτό λέω, ούτε ψύλλος στον κόρφο του.
    Μπάμπης
    Υ.Γ. Ο Δελαστίκ αποκάλεσε γερμανοτσολιάδες όσους ψήφισαν ΝΑΙ. Εξήγηση; Ο τύπος είναι ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ. Χρειάζεται τίποτε άλλο για να χαρακτηριστεί; Το να είναι ένας πιτσιρικάς ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ δικαιολογείται. Ένα γεροντοφρικιό όμως;

    ΑπάντησηΔιαγραφή