ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2015

Ευθύμης Δημόπουλος: Περί διαφθοράς



Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ανεβάζει στην προπαγάνδα του τα ζητήματα της διαφθοράς και της διεφθαρμένης ολιγαρχίας (καναλάρχες, εκδότες λίστα Λαγκάρντ κτλ) θολώνει σκόπιμα την εικόνα της ελληνικής χρεοκοπίας. Την ορίζει πρωτίστως ως αποτέλεσμα σκανδάλων και διαφθοράς των ελίτ και όχι ως αποτέλεσμα κατάρρευσης ενός ολόκληρου οικονομικού και πολιτικού μοντέλου (υποπαραγωγικού, υπερκαταναλωτικού, πελατειακού). 

Περιγράφει τη χρεοκοπία με κεντρική ερμηνεία τον Τσοχατζόπουλο, τα υποβρύχια, τους απλήρωτους φόρους των καναλαρχών, την καθίζηση του ασφαλιστικού ως αποτέλεσμα του PSI κτλ. Σκόπιμα αφήνει απέξω το πελατειακό κράτος, κλείνει το μάτι στη «λαϊκή» φοροδιαφυγή, αποσιωπά τις ριζικές αλλαγές στο ασφαλιστικό, υπονοεί ότι η χρεοκοπία αντιμετωπίζεται με δίκες (ο Καμμένος αυτό το χαρτί παίζει). Μέσα σε αυτό το ερμηνευτικό σχήμα βολεύονται όλα τα λαϊκιστικά στερεότυπα. Το «φέρτε πίσω τα κλεμμένα», το «δεν πληρώνω», τα «ψίχουλα που παίρνει ο φτωχός από το τραπέζι», η «ανθρωπιστική κρίση» της πρωϊνής τηλεοπτικής ζώνης αλλά και η εφαρμοσμένη ανομία όπως οι επιθέσεις εναντίον του ΣΔΟΕ, το «έτσι δουλεύει η αγορά», οι δικαιολογίες για το ΦΠΑ που δεν αποδίδεται και για τις αποδείξεις που δεν κόβονται.. Μέσα σε αυτό το σχήμα δεν υπάρχουν περιθώρια αυτογνωσίας, ανάληψης ευθυνών. Ο λαός παραμένει λαός και δε γίνεται ποτέ σώμα πολιτών.

Είναι προφανές ότι στην Ελλάδα υπάρχει διαπλοκή και διαφθορά σε ανώτατο επίπεδο. Όμως το μείζον πρόβλημα είναι η εκτεταμένη, σχεδόν «δημοκρατική» ανομία, διαφθορά, διαπλοκή και αναξιοκρατία. Το μοντέλο μας δεν ήταν σοβιετικό. Δεν ήταν κυρίως ένα καθεστώς νομενκλατούρας και ολιγαρχίας. Μάλλον, θα δυσκολευτούν οι ιστορικοί στο μέλλον να το ταξινομήσουν. Η κοινωνική του εξακτίνωση ήταν ιδιαίτερα μεγάλη για αυτό και έχει άλλες αντοχές και ευελιξία. Εδώ έγκειται και η μεγάλη απήχηση του πολιτικού λαϊκισμού, γιατί διαχειρίζεται την παρούσα αγανάκτηση κοινωνικών στρωμάτων τα οποία είχαν πετύχει μια ευημερία πρωτόγνωρη για τα οικογενειακά, μορφωτικά και επαγγελματικά τους δεδομένα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου