ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Marsalis - Davis

Marsalis - Davis
Δυο ακόμα γίγαντες στην εποχή των γιγάντων.

Παρατηρητήριο

ΔΗΜΑΡ, 58, ΠΟΤΆΜΙ, ΕΚΛΟΓΕΣ ΝΦ. Πόσες ακόμα ήττες θέλετε για να πιστέψετε ότι το ΚΚΕ ΕΣ. τέλειωσε για πάντα. Με αγάπη πάντα .

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Πολλοί φίλοι νόμιζαν πως μαζική ψηφοφορία σήμαινε πως θα έρχονταν ορδές πασόκων να παραδώσουν το κόμμα τους στον Καμίνη ή στο Θεοδωράκη ή και στους δύο. Γιαυτό και βιάστηκαν να πανηγυρίσουν. Αν ήταν παιδιά να το διαλύσουν το κομμα το έκαναν και μόνοι τους. Δεν είχαν ανάγκη μοίρα εναλλακτικών αλεξιπτωτιστών. Σοφά ποιούντες παρέδωσαν τα κλειδιά σε πολιτικούς. Αυτούς που είχαν. Για να συνεχισει το κόμμα να υπάρχει. Τώρα όποιος βρίσκει μπανάλ τη Φώφη ή το Νίκο δεν μπλέκει με το ΠΑΣΟΚ κάνει δικό του μαγαζί. Δημαρ Ποτάμι κλπ επιτυχημένα σχήματα.

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

Αντρέας Ζαμπούκας: Ο Φίλης και τα «κρατικά φροντιστήρια»


Μέλη αυτού του απίθανου θιάσου πετάνε διάφορα ξεκάρφωτα και τρέχουμε να σχολιάσουμε. Μην αγχώνεστε. Ο,τι είναι να πάει στραβά θα πάει.
από το protagon
Ας ξεκινήσουμε από τη διαπίστωση πως τίποτα ακόμα δεν δείχνει ότι ο Νίκος Φίλης θα είναι χειρότερος υπουργός από τους προηγούμενους. Και στο κάτω κάτω, οι βασικοί υπεύθυνοι που ο Φίλης είναι σήμερα ο διαχειριστής του εκπαιδευτικού συστήματος αυτής της χώρας είναι οι περισσότεροι προκάτοχοί του. Γιατί αν εξαιρέσεις τις «δύο γενναίες» που έδωσαν μάχες για να συγκρουστούν με το κατεστημένο των συνδικαλιστών, οι υπόλοιποι απλά έδιναν συνεντεύξεις...
Ο κ. Φίλης, όπως και οι υπόλοιποι προκάτοχοί του, εμφορείται από τον ίδιο ακριβώς οίστρο κρατισμού και μυωπικής αποτίμησης της κατάστασης στα σχολεία. Πρώτα πρώτα, μιλάμε για έναν θεσμό που απέτυχε παταγωδώς να συνεισφέρει στη βελτίωση του δημόσιου σχολείου. Απορρόφησε τεράστια πακέτα χρηματοδότησης από ευρωπαϊκά και κρατικά κονδύλια και ελάχιστα βοήθησε τους αδύνατους μαθητές του κάθε σχολείου. Δημιουργήθηκαν πολύ γρήγορα δίκτυα με πολλούς διευθυντές σχολείων να διανέμουν τα «πακέτα», δηλώνοντας ώρες μεταξύ συναδέλφων ή εξυπηρετώντας εκπαιδευτικούς που δίδασκαν σε αίθουσες με έναν ή δύο μαθητές. Το πρόγραμμα πέτυχε μόνο σε ελάχιστες απομακρυσμένες περιοχές, όπου δεν υπήρχαν ιδιωτικά φροντιστήρια για να καλύψουν τις παραπάνω ανάγκες.
Η πολιτική του Νίκου Φίλη θα κινηθεί και πάλι, στο πλαίσιο ικανοποίησης του γνωστού «λαϊκού ενστίκτου» το οποίο «μεταλαμπαδεύεται» ως «ιδεολογικό σανό» στην κοινή γνώμη από τα μίντια. Ο συνομιλητής είναι, έτσι κι αλλιώς, ο ίδιος: Ο γονέας που συμμετέχει οικειοθελώς σε ένα πλέγμα φαντασιώσεων για το παιδί του, ο εκπαιδευτικός που ανέχεται τον ρόλο του κακομοίρη δασκάλου και ο μαθητής που απολαμβάνει την ένταξή του σε ένα  ανεύθυνο πελατειακό σύστημα. Έτσι έκαναν οι προηγούμενοι, έτσι θα κάνει και ο κ. Φίλης. Με τον δικό του βέβαια, «σοσιαλιστικό» τρόπο!
Το σχολείο είναι από μόνο του ένας θεσμός και για να λειτουργήσει σωστά θα πρέπει να εκσυγχρονιστεί. Το «φροντιστήριο» μέσα στο σχολείο ανήκει στην κατηγορία των πονηρών «εμπνεύσεων» της κάθε εξουσίας για να μην βελτιώσει τον βασικό θεσμό. Είναι γνωστό το κόλπο του ανοίγματος «διεξόδων», όταν φοβόμαστε να σπάσουμε το απόστημα και να φτιάξουμε ένα δημοκρατικό σχολείο που θα μορφώνει και θα αξιολογεί τα παιδιά μας.
Τα «κρατικά φροντιστήρια» του κ. Φίλη το μόνο που θα κάνουν είναι να νομιμοποιήσουν ακόμα περισσότερο στη συνείδηση των οικογενειών, την ανάγκη των ιδιωτικών φροντιστηρίων και την απαξίωση των μαθημάτων. Όπως  δηλαδή γίνεται και τώρα. Ο μέσος μαθητής απαξιώνει το μάθημα του σχολείου επειδή το κάνει στο φροντιστήριο και αρκετές φορές απαξιώνει το μάθημα του φροντιστηρίου επειδή το κάνει στο σχολείο! Είναι η απόλυτη αλλοτρίωση του νέου ανθρώπου ο οποίος όταν βρίσκεται στο σχολείο σκέφτεται το φροντιστήριο και όταν είναι στο φροντιστήριο σκέφτεται το σχολείο.
Πού θα βρεις χρήματα υπουργέ Φίλη για να μοιράσεις στους καθηγητές να κάνουν φροντιστήριο στο σχολείο; Ξέρω τι σκέφτεσαι: Να τους παίξεις με το κόλπο της αξιολόγησης. Πρόσεχε γιατί θα σου γυρίσει μπούμερανγκ και θα χάσεις. Δεν ξέρω γιατί αλλά σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις, σκέφτομαι τον Αναγνωστάκη -μιας και ήταν αριστερός σαν τον Φίλη..: «Φοβάμαι τους ανθρώπους που εφτά χρόνια έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι και μια ωραία πρωία μεσούντος κάποιου Ιουλίου βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας "δώστε τη χούντα στο λαό"».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου