ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Παρατηρητήριο

Βγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάΒγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάχανα, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;να, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;ρκτο.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

Σπύρος Στεκούλης: Σε ποιον ανήκουν τα σχολικά βιβλία;


Μια πρακτική πρόταση για άλλη πολιτική

Το θέαμα των βιβλίων που καταστρέφονται ή καίγονται, σε «τελετουργικές πυρές», κάθε Ιούνιο, μόλις τελειώσουν οι εξετάσεις στα σχολεία προκαλεί σίγουρα αποτροπιασμό σε οποιονδήποτε έχει μάθει να τα αγαπάει. Αναρωτιέται κανείς, αν ούτε αυτήν την αγάπη καταφέρνει να εμφυσήσει το σχολείο, πόσο άραγε πετυχαίνει τους βασικούς του στόχους, γενικότερα;
Δυο μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο, κάθε ελληνική οικογένεια με παιδί στο σχολείο, δημοτικό ή γυμνάσιο-λύκειο, ζει την ίδια επαναλαμβανόμενη αγωνία: πότε θα φτάσουν τα καινούρια βιβλία στα σχολεία;

Τι σημαίνει, από οικονομική άποψη, «δωρεάν βιβλία στους μαθητές»;
Σημαίνει περίπου 25 εκατομμύρια ευρώ (δημόσια) δαπάνη εκτύπωσης κάθε χρόνο - και επί πλέον άγνωστο ύψος εξόδων αποθήκευσης, μεταφοράς, διανομής κλπ.
Η δημόσια δαπάνη πληρώνεται, φυσικά, από τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή «οριζόντια» από όλους τους φορολογουμένους, είτε έχουν παιδί στο σχολείο είτε όχι. Μ’ αυτήν την έννοια τα σχολικά βιβλία ανήκουν στον ελληνικό λαό – και όχι στους «ευκαιριακούς» χρήστες τους: τους μαθητές κάθε χρονιάς.
Γιατί επιτρέπουμε να τα «ιδιοποιούνται» οι μαθητές – και μάλιστα για να καταλήξουν, τα περισσότερα από αυτά, ¨απόβλητα»; Γιατί σπαταλούμε, πετάμε κυριολεκτικά στα σκουπίδια, κάθε χρόνο, 25 και παραπάνω εκατομμύρια ευρώ, την ίδια στιγμή που αφαιμάσσουμε, κυριολεκτικά, τον λαό για να καλυφθούν τα ελλείμματα του κράτους;

Τί άλλο θα μπορούσε να γίνει;

Κάτι που εφαρμόζεται και σε πολλές, πολύ πλουσιότερες από την Ελλάδα, δυτικές χώρες: Να χορηγούνται τα βιβλία δωρεάν σε όλους τους μαθητές – αλλά με την υποχρέωση επιστροφής τους σε καλή κατάσταση, στο τέλος της χρονιάς, στο σχολείο. Σε αντίθετη περίπτωση, να καταβάλλεται στο σχολείο το αντίτιμο (γνωστό από πριν) κάθε βιβλίου, το οποίο πρέπει να καλύπτει την αξία αγοράς του και το κόστος διαχείρισής του ως αποβλήτου.
Πόσα θα εξοικονομούσε το κράτος, δηλαδή το κοινωνικό σύνολο;
Τα βιβλία ανανεώνονται πλήρως, ως προς το περιεχόμενό τους, κάθε 5 (παλιότερα) ή και 10 χρόνια. Αν υποθέσουμε ως μέσο όρο τα 7 χρόνια, τότε με μια δαπάνη περίπου 40 εκατομμυρίων, ώστε να τυπωθούν τα βιβλία μιας χρονιάς και ένα επί πλέον απόθεμα ασφαλείας (για αντικατάσταση φθαρμένων, μη-επιστραφέντων κλπ.) θα μπορούσαμε να αποφύγουμε κόστος άνω των 175 εκατομμυρίων.
Καθαρή εξοικονόμηση περίπου 135 εκατομμύρια σε 7 χρόνια – περίπου 20 εκατομμύρια τον χρόνο.
Δεν είναι πολλά, «είναι σταγόνα στον ωκεανό», θα πουν οι συνήθεις κάποιοι (γαλαντόμοι με τα λεφτά των άλλων).
Θα απαντήσω ότι και ο ωκεανός από σταγόνες φτιάχνεται... Ή όπως έλεγε και ο σοφός λαός: μάζευε! Και ας είν’ και ρόγες...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου