ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Παρατηρητήριο

Βγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάΒγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάχανα, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;να, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;ρκτο.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

Plamen Tonchev: Η μεγαλοψυχία της δεύτερης ευκαιρίας



Διάβασα με ενδιαφέρον και με προβλημάτισε το παρακάτω άρθρο του κ. Στάθη Καλύβα:http://www.kathimerini.gr/832523/opinion/epikairothta/politikh/h-8anasimh-el3h-toy-telmatos.Αναρωτιέται δικαιολογημένα πώς τα κατάφερε ο ΣΥΡΙΖΑ να ξανακερδίσει τις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου παρά τα capital controls.

Παρόμοια απορία είχα κι εγώ το Σεπτέμβριο του 2007, αμέσως μετά τις μεγάλες πυρκαγιές στην Πελοπόννησο και σε άλλες περιοχές της χώρας. Οσο διαρκούσε η θεομηνία, ήμουν στο εξωτερικό και έβλεπα την Ελλάδα ως πρώτη είδηση σε όλα τα διεθνή κανάλια. Εδειχναν με δορυφορικές λήψεις τους καπνούς ως γιγαντιαίες καμινάδες να υψώνονται πάνω από τη Γη, ως ένα τρομακτικό υπερθέαμα. Ήμουν εξοργισμένος με τις γελοίες δικαιολογίες για τον "στρατηγό άνεμο" και πολύ στενοχωρημένος για τα 70 θύματα που καταγράφηκαν (επισήμως). 

Οταν γύρισα λίγο πριν τις 16 Σεπτεμβρίου, ημέρα των εκλογών, ήμουν πεπεισμένος ότι ο ελληνικός λαός ήταν εξίσου εξοργισμένος και θα τιμωρούσε την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, όπως ακριβώς συνέβη στην Ισπανία το Μάρτιο του 2004. Την εποχή εκείνη ο Αθνάρ είχε σταθερό προβάδισμα επί του Θαπατέρο, αλλά η κατάσταση ανατράπηκε απότομα μετά την βομβιστική επίθεση στον σιδηροδρομικό σταθμό Atocha τρεις μέρες πριν τις εκλογές. Οι Σοσιαλιστές του Θαπατέρο, προς μεγάλη τους έκπληξη - που δεν την έκρυβαν ούτε οι ίδιοι - βρέθηκαν νικητές. 

Περίμενα, λοιπόν, ότι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε και στην Ελλάδα. Οχι πως το ΠΑΣΟΚ, αποδιοργανωμένο από τους συνεχείς πειραματισμούς του ΓΑΠ, ήταν έτοιμο να αναλάβει την εξουσία. Αλλά θεωρούσα ο μπουνταλάς ότι μια καταστροφή τέτοιου μεγέθους, όπως ήταν οι πυρκαγιές του 2007, αναπόφευκτα θα οδηγούσε σε σοβαρές πολιτικές εξελίξεις.

Ε, λοιπόν, έπεσα έξω. Οπως και ο κ. Καλύβας στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου. Και αναρωτιέμαι μήπως η Ελλάδα όντως είναι τόσο απρόβλεπτη ή μήπως υπάρχουν κάποιες ορθολογικές εξηγήσεις; Εκ των πραγμάτων, αποδείχθηκε ευφυής η απόφαση της κυβέρνησης το 2007 να μοιράσει επειγόντως τα τριχίλιαρα της αποζημίωσης, με τα οποία απορρόφησε τους κραδασμούς. Σε ό,τι αφορά τις πρόσφατες εκλογές, πιθανότατα ισχύει αυτό που επισημαίνει ο κ. Καλύβας ότι η έκρυθμη κατάσταση μετά την "περήφανη διαπραγμάτευση" έπεισε πολύ κόσμο να κρατήσει λεφτά στα σπίτια του, ενώ για διάφορους λόγους ο ανεφοδιασμός των αγορών συνεχίστηκε χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. 

Σημειώνω ότι σε καμία από τις δύο περιπτώσεις δεν φαίνεται να διατυπώθηκε από την ελληνική κοινωνία κάποιο επίμονο αίτημα για λογοδοσία ή απόδοση ευθυνών. Σε καμία από τις δύο περιπτώσεις οι Ελληνες πολίτες δεν έδειξαν σοκαρισμένοι - ούτε από την περιβαλλοντική καταστροφή το 2007, ούτε από την οικονομική παράλυση το 2015. Ή μήπως και στις δύο περιπτώσεις υπερίσχυσε το σκεπτικό ότι προς το παρόν τη βολεύουμε, πότε με τριχίλιαρα, πότε με τα λεφτά στα μαξιλάρια - για το αύριο ας μεριμνήσει ο Θεός των Ελλήνων! Είναι κι αυτή μια λογική και σ'όποιον αρέσει. Πάντως, και στις δύο περιπτώσεις είτε δεν αισθάνθηκαν την ανάγκη να καταδικάσουν την απερχόμενη κυβέρνηση είτε δεν πείστηκαν από την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Κι έδωσαν μεγαλόψυχα μια δεύτερη ευκαιρία στους κυβερνώντες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου