ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Ηiggs Boson

Ηiggs Boson

Παρατηρητήριο

Σχετικά με την αποστροφή Κυριάκου Μητσοτάκη περί ανισότητας:

Η μοναδική μορφή ισότητας που έχει νόημα για εμάς τους φιλελεύθερους,είναι η ισότητα ενώπιον του Νόμου (ισονομία)!
Κάθε άλλη μορφή,ειναι είτε ανέφικτη,είτε επιτυγχάνεται μέσω καταναγκασμού,άρα συντρίβει τον ανθρωπο,τα δικαιώματα και τη μοναδικοτητά του. Ο εξισωτισμος,υπήρξε ιστορικά πάντοτε βίαιος και αυθαίρετος,συνέτριψε τα άτομα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους στο όνομα ενός συλλογικού οράματος,το οποίο κάποιοι άλλοι σχεδίασαν και τους επέβαλλαν. Οδήγησε σε κοινωνίες στάσιμες,ομοιόμορφα βαρετές,πληκτικά ομοειδείς,οικονομικα αδιέξοδες,αισθητικά βάρβαρες,ηθικά αποτρόπαιες.
Ειναι τελείως διαφορετικό το να ζητάς ενα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για τον καθένα απο το να ζητάς ίδιο εισόδημα για ολους.
Αυτή ειναι η ειδοποιός διαφορά φιλελευθερισμού-σοσιαλισμού και το τεκμήριο ηθικής υπεροχής της ελευθερίας.

Βαγγέλης Πάλμος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο αγράμματος πλην όμως πτυχιούχος και "αγωνιστής" νέος είναι θετικό πρότυπο για μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Ο αντίθετος είναι σπασίκλας, ούφο, φύτουλας, φυτό κλπ. Μια ερμηνεία της σύγχρονης δυναστείας των αγραμμάτων.

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

Plamen Tonchev: Η μεγαλοψυχία της δεύτερης ευκαιρίας



Διάβασα με ενδιαφέρον και με προβλημάτισε το παρακάτω άρθρο του κ. Στάθη Καλύβα:http://www.kathimerini.gr/832523/opinion/epikairothta/politikh/h-8anasimh-el3h-toy-telmatos.Αναρωτιέται δικαιολογημένα πώς τα κατάφερε ο ΣΥΡΙΖΑ να ξανακερδίσει τις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου παρά τα capital controls.

Παρόμοια απορία είχα κι εγώ το Σεπτέμβριο του 2007, αμέσως μετά τις μεγάλες πυρκαγιές στην Πελοπόννησο και σε άλλες περιοχές της χώρας. Οσο διαρκούσε η θεομηνία, ήμουν στο εξωτερικό και έβλεπα την Ελλάδα ως πρώτη είδηση σε όλα τα διεθνή κανάλια. Εδειχναν με δορυφορικές λήψεις τους καπνούς ως γιγαντιαίες καμινάδες να υψώνονται πάνω από τη Γη, ως ένα τρομακτικό υπερθέαμα. Ήμουν εξοργισμένος με τις γελοίες δικαιολογίες για τον "στρατηγό άνεμο" και πολύ στενοχωρημένος για τα 70 θύματα που καταγράφηκαν (επισήμως). 

Οταν γύρισα λίγο πριν τις 16 Σεπτεμβρίου, ημέρα των εκλογών, ήμουν πεπεισμένος ότι ο ελληνικός λαός ήταν εξίσου εξοργισμένος και θα τιμωρούσε την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, όπως ακριβώς συνέβη στην Ισπανία το Μάρτιο του 2004. Την εποχή εκείνη ο Αθνάρ είχε σταθερό προβάδισμα επί του Θαπατέρο, αλλά η κατάσταση ανατράπηκε απότομα μετά την βομβιστική επίθεση στον σιδηροδρομικό σταθμό Atocha τρεις μέρες πριν τις εκλογές. Οι Σοσιαλιστές του Θαπατέρο, προς μεγάλη τους έκπληξη - που δεν την έκρυβαν ούτε οι ίδιοι - βρέθηκαν νικητές. 

Περίμενα, λοιπόν, ότι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε και στην Ελλάδα. Οχι πως το ΠΑΣΟΚ, αποδιοργανωμένο από τους συνεχείς πειραματισμούς του ΓΑΠ, ήταν έτοιμο να αναλάβει την εξουσία. Αλλά θεωρούσα ο μπουνταλάς ότι μια καταστροφή τέτοιου μεγέθους, όπως ήταν οι πυρκαγιές του 2007, αναπόφευκτα θα οδηγούσε σε σοβαρές πολιτικές εξελίξεις.

Ε, λοιπόν, έπεσα έξω. Οπως και ο κ. Καλύβας στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου. Και αναρωτιέμαι μήπως η Ελλάδα όντως είναι τόσο απρόβλεπτη ή μήπως υπάρχουν κάποιες ορθολογικές εξηγήσεις; Εκ των πραγμάτων, αποδείχθηκε ευφυής η απόφαση της κυβέρνησης το 2007 να μοιράσει επειγόντως τα τριχίλιαρα της αποζημίωσης, με τα οποία απορρόφησε τους κραδασμούς. Σε ό,τι αφορά τις πρόσφατες εκλογές, πιθανότατα ισχύει αυτό που επισημαίνει ο κ. Καλύβας ότι η έκρυθμη κατάσταση μετά την "περήφανη διαπραγμάτευση" έπεισε πολύ κόσμο να κρατήσει λεφτά στα σπίτια του, ενώ για διάφορους λόγους ο ανεφοδιασμός των αγορών συνεχίστηκε χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. 

Σημειώνω ότι σε καμία από τις δύο περιπτώσεις δεν φαίνεται να διατυπώθηκε από την ελληνική κοινωνία κάποιο επίμονο αίτημα για λογοδοσία ή απόδοση ευθυνών. Σε καμία από τις δύο περιπτώσεις οι Ελληνες πολίτες δεν έδειξαν σοκαρισμένοι - ούτε από την περιβαλλοντική καταστροφή το 2007, ούτε από την οικονομική παράλυση το 2015. Ή μήπως και στις δύο περιπτώσεις υπερίσχυσε το σκεπτικό ότι προς το παρόν τη βολεύουμε, πότε με τριχίλιαρα, πότε με τα λεφτά στα μαξιλάρια - για το αύριο ας μεριμνήσει ο Θεός των Ελλήνων! Είναι κι αυτή μια λογική και σ'όποιον αρέσει. Πάντως, και στις δύο περιπτώσεις είτε δεν αισθάνθηκαν την ανάγκη να καταδικάσουν την απερχόμενη κυβέρνηση είτε δεν πείστηκαν από την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Κι έδωσαν μεγαλόψυχα μια δεύτερη ευκαιρία στους κυβερνώντες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου