ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Ηiggs Boson

Ηiggs Boson

Παρατηρητήριο

Σχετικά με την αποστροφή Κυριάκου Μητσοτάκη περί ανισότητας:

Η μοναδική μορφή ισότητας που έχει νόημα για εμάς τους φιλελεύθερους,είναι η ισότητα ενώπιον του Νόμου (ισονομία)!
Κάθε άλλη μορφή,ειναι είτε ανέφικτη,είτε επιτυγχάνεται μέσω καταναγκασμού,άρα συντρίβει τον ανθρωπο,τα δικαιώματα και τη μοναδικοτητά του. Ο εξισωτισμος,υπήρξε ιστορικά πάντοτε βίαιος και αυθαίρετος,συνέτριψε τα άτομα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους στο όνομα ενός συλλογικού οράματος,το οποίο κάποιοι άλλοι σχεδίασαν και τους επέβαλλαν. Οδήγησε σε κοινωνίες στάσιμες,ομοιόμορφα βαρετές,πληκτικά ομοειδείς,οικονομικα αδιέξοδες,αισθητικά βάρβαρες,ηθικά αποτρόπαιες.
Ειναι τελείως διαφορετικό το να ζητάς ενα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για τον καθένα απο το να ζητάς ίδιο εισόδημα για ολους.
Αυτή ειναι η ειδοποιός διαφορά φιλελευθερισμού-σοσιαλισμού και το τεκμήριο ηθικής υπεροχής της ελευθερίας.

Βαγγέλης Πάλμος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ουδέν κακον αμιγές καλού. Η καταστροφή του Σαρωνικού έχει και ένα θετικό. Άρχισε το ξήλωμα της " πολιτικής αριστερής οικολογιας" απο τη λίστα των κοινωνικών μας στερεοτύπων. Μεγαλη πρόοδος παίκτες. Ένας απίθανος φερετζές ιδιοτέλειας, αριστερισμού και άεργου επαγγέλματος. Καιρός ήταν.

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

Παναγής Παναγιωτόπουλος: Δεν υπάρχει τίποτα το δικονομικό στην αποφυλάκιση Ρουπακιά, είναι ό τι πιο πολιτικό μπορεί να υπάρξει..





Σχόλιο Μ: Στην περίπτωση των δολοφόνων της 17 Νοέμβρη η δικαιοσύνη έτρεξε ως όφειλε και δεν αποφυλακίστηκε κανένας λόγω 18μηνου. Και ορθώς. Στην περίπτωση του Ρουπακιά η δικαιοσύνη έχασε ταχύτητα σε μια παρόμοια δολοφονία με πολιτικό μανδύα. Γιατί; Μήπως γιατί η ΧΑ διαβάζεται ως ακραίο καταφύγιο αντιμνημονιασμού και αντισυστημικότητας που λέει και ο Π. Παναγιωτόπουλος ακριβώς από κάτω;


Μην κρυβόμαστε όμως τόσο πολύ γιατί η υποκρισία όταν διαρκεί πολύ γίνεται παθολογική αυτοπαγίδευση στο ψέμα. 

Η Χρυσή Αυγή είναι πρωτίστως πολιτικό θέμα, που όφειλε να λάβει και πολιτειακά χαρακτηριστικά εάν υπήρχε η βούληση των αντιπάλων της να την αντιμετωπίζουν. Το Πολίτευμα θα έφτανε στο ελαστικό όριο του ενδεχομένως αλλά θα είχε προστατευτεί η ιστορική του προοπτική.


Η δημοκρατία λοιπόν δεν θεώρησε την Χρυσή Αυγή εχθρό της και συνεπώς δεν την πολέμησε- παρά μόνον στο διάστημα που ακολούθησε την δολοφονία Φύσσα και αυτό με αμφισβήτηση από μέρος της τότε κυβέρνησης - η οποία όμως έκανε μια αξιοπρόσεκτη υπέρβαση και έδρασε με όρους πολιτικού ολισμού- και μεγάλο τμήμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. 


Η Χ.Α. διαβαζόταν και διαβάζεται ως ύστατο καταφύγιο του αντισυστημισμού και του αντιμνημονιακού αγώνα, ως ειδικός εκφραστής του Έθνους (προβαίνω εδώ σε μια διευκρίνηση ύστερα από ορθή παρατήρηση: πρόκειται για την εθνικιστική εξτρεμιστική και ανορθολογική ανάγνωση του Εθνους φυσικά και όχι κάποια συνοπτική μετωνυμική ανάγνωση του δημοκρατικού Εθνους) στη συνθήκη της ήττας του. 


Η μαχόμενη δημοκρατία που θα προστάτευε τον εαυτό της και το μέλλον της δεν ευδοκίμησε, οι ελίτ της συνέχισαν την αδιατάρακτη γκεσταλτική αναγνώριση της ομοιότητας παρά την μεταμόρφωση του ίδιου σε απόλυτο Άλλο, σε τερατώδη κίνδυνο, με περίμετρο κανονικότητας. Όπως κάνουν με όλα τα φαινόμενα που ζούμε και σήμερα.


Δεν υπάρχει τίποτα το δικονομικό στην αποφυλάκιση Ρουπακιά, είναι ό τι πιο πολιτικό μπορεί να υπάρξει..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου