ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

Άννα Διαμαντοπούλου:«Εθνικολαϊκισμός και Σοσιαλδημοκρατική Αμηχανία»


Σχόλιο Μαργαρίτας: Ως άτομα πολλοί και πολλές θα σπεύσουν να βολευτούν στην αγκαλιά του ΣΥΡΙΖΑ. Εξάλλου το έχουν κάνει ήδη άλλοι πολλοί. Πάντα με πρόσχημα την "επέλαση του νεοφιλελευθερισμού" που αντιπροωπεύει ο Κυριάκος. Κυρίως άνθρωποι της "δημοκρατικής αριστεράς" που είναι "μεταρρυθμιστές" αλλά όχι και δεξιοί. Τα κόμματα της Κεντροαριστεράς δεν θα το κάνουν. Θα προσπαθήσουν να διασωθούν μόνα ή παρέα με στόχο να συνεργαστούν μετά. Πάντα με μπαμπούλα τις μεταρρυθμίσεις που φοβούνται ότι πιθανόν να κάνει ο Κυριάκος. ¨Ολα για το αριστερό αδηφάγο κράτος. Τι έρωτας και αυτός;  
Από την Καθημερινή
Ο αριστερός λαϊκισμός υπερασπίζεται τους φτωχούς με “εχθρό” τον νεοφιλελευθερισμό και ο δεξιός λαϊκισμός υπερασπίζεται την εθνική ταυτότητα με “εχθρό” τον ισλαμισμό ή την  ξενοφοβία. Κοινό στοιχείο το μίσος προς τους αντιπάλους.
Τα παραδοσιακά μεγάλα κόμματα της Ευρώπης χάνουν δυνάμεις και προς τις δύο κατευθύνσεις, μη μπορώντας να διατηρήσουν την προηγούμενη  ισόρροπη πολυσυλλεκτικότητα της κεντροαριστεράς και της κεντροδεξιάς. Στις περισσότερες περιπτώσεις  που οι ηγεσίες των μεγάλων κομμάτων έκλεισαν το μάτι και χάιδεψαν δημαγωγούς και λαϊκιστές, τους ενδυνάμωσαν, χάνοντας οι ίδιες.
Στο δυτικό κόσμο βιώνουμε την αρχή μίας νέας περιόδου λειτουργίας της δημοκρατίας με νέα διακυβεύματα, νέες διαχωριστικές γραμμές και νέα αφηγήματα, απέναντι στην πραγματικότητα της παγκοσμιοποίησης, της πολυπολιτισμικότητας και των νέων τεχνολογιών του 21ου αιώνα.
Οι προοδευτικές δυνάμεις της νέας εποχής θα κριθούν από την δυνατότητα να θέσουν νέα ατζέντα, αλλά και από τη δύναμη να υπερασπίσουν αρχές και αξίες που αφορούν τον πυρήνα της δημοκρατίας και βρίσκονται  στον αντίποδα του λαϊκισμού, αυτού  του δήμιου της δημοκρατίας, της ανάπτυξης και του πολιτισμού μιας κοινωνίας.
Προκαλεί ανησυχία το γεγονός ότι η συγκέντρωση των Σοσιαλιστών και των Δημοκρατών στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες δεν έδωσε κάποιο στίγμα της νέας εποχής. Οι ηγέτες επανέλαβαν τσιτάτα του παρελθόντος, χωρίς ψήγμα πρότασης για το μέλλον. Παράλληλα, τίθενται ερωτηματικά ως προς την υπεράσπιση κλασικών αρχών και αξιών της σοσιαλδημοκρατίας, όταν ο κ.Ολάντ απεφάσισε και ο κ. Γκάμπριελ δέχθηκε να προσκληθεί σε αυτήν ο υποψήφιος της ευρωπαϊκής αριστεράς και πρωθυπουργός μιας εθνικολαϊκιστικής Κυβέρνησης, πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.
Ας ανιχνεύσουμε τα μηνύματα που δίδονται:
1.      Η νίκη στις εκλογές δεν υπόκειται σε ηθικούς πολιτικούς κανόνες. Αιώνες πριν ο Σαιξπηρικός Ριχάρδος ο Γ’, την αποκτούσε με αίμα και ψέμα. Τώρα κάθε ψέμα είναι αποδεκτό. Το σκίσιμο της συμφωνίας με την ΕΕ, η εκδίωξη των ευρωπαϊκών θεσμών, η αύξηση του κατώτερου μισθού, η αύξηση των συντάξεων και δεκάδες άλλες, απολύτως ανέφικτες υποσχέσεις, έφεραν στην εξουσία τον ΣΥΡΙΖΑ. Την εξουσία αυτή επιβεβαίωσε το δημοψήφισμα και οι δεύτερες εκλογές με αποτέλεσμα το καίριο πλήγμα στην οικονομία μιας ήδη ρημαγμένης χώρας. Επιβεβαίωση η οποία έδωσε τη δυνατότητα στο νικητή να πετάξει με κυνισμό,  τις ελπίδες και τις προσδοκίες των ψηφοφόρων του, στο καλάθι των αχρήστων. Πρώτο συμπέρασμα: ο ακραίος αριστερός λαϊκισμός νικά στο όνομα των φτωχών και απελπισμένων, τους οποίους προδίδει αμέσως μετά.
2.      Η κατάκτηση της εξουσίας δεν έχει ιδεολογικούς φραγμούς. Η κυβέρνηση βασίζεται στη συμμαχία με το εθνικιστικό δεξιό λαϊκιστικό κόμμα των ΑΝΕΛ, χωρίς πρόγραμμα , μόνο με μοίρασμα υπουργείων. Συμπέρασμα δεύτερο: Ο εθνικολαϊκισμός εγκαθίσταται στη κυβέρνηση και με τα δύο του πρόσωπα.
3.      Η στρατηγική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στο εσωτερικό, ακολουθεί όλους τους κανόνες της δημαγωγίας και του κομματικού ελέγχου του κράτους και των θεσμών. Επίκληση εξωτερικών και εσωτερικών εχθρών της Ελλάδος. Εξωτερικός εχθρός  η «νεοφιλελεύθερη» Ευρώπη , εσωτερικός όλο το πολιτικό σύστημα. Αντί να κτυπήσουν το πολιτικό πελατειακό σύστημα που κληρονόμησαν, επενδύουν σ’ αυτό και προωθούν με απροκάλυπτο τρόπο τον έλεγχο του κράτους, της Δικαιοσύνης και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Την ίδια στιγμή προσυπογράφουν, εν γνώσει της αδυναμίας υλοποίησης, κάθε πρόταση της τρόικας. Συμπέρασμα τρίτο: Ο ουσιαστικός σεβασμός των αρχών της δημοκρατίας δεν φαίνεται να απασχολεί τις «προοδευτικές» ηγεσίες.
4.      Η  Ελλάδα έχει ανάγκη από αλήθεια, ορθολογισμό και ενεργοποίηση δυνάμεων με γνώση και ικανότητα. Οι δυνάμεις αυτές υπάρχουν, αλλά χρειάζεται χρόνος και σχέδιο ώστε να ανασυνταχθεί η δημοκρατία με ένα νέο πολιτικό σύστημα. Πρώτα απ΄ όλα πρέπει να νικηθεί το τέρας του λαϊκισμού που πατά πάνω στα λάθη του παρελθόντος, στην αποτυχία του προγράμματος για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και στην απελπισία των ανθρώπων. Όσο ο λαϊκισμός μπορεί να κυριαρχεί, συμπαρασύρει και τις άλλες δυνάμεις προς την ίδια κατεύθυνση, καταστρέφοντας κάθε χώρα. Ας σκεφτεί,  λοιπόν, η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία και οι κκ. Ολάντ και Γκάμπριελ πόσο βοηθούν την δική τους  «αριστεροσύνη», αλλά και την ανάταξη του ελληνικού πολιτικού συστήματος, κλείνοντας τα μάτια στα παραπάνω.
Εκτός αν αποδέχονται αυτό που αποδίδεται στο Λένιν ότι «στη πολιτική δεν υπάρχει ηθική, υπάρχει μόνο σκοπιμότητα» η οποία, όμως, φέρνει μόνο καταστροφές, όπως απέδειξε η ιστορία.
* Η Άννα Διαμαντοπούλου είναι Πρόεδρος του Δικτύου για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου