ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Ηiggs Boson

Ηiggs Boson

Παρατηρητήριο

Σχετικά με την αποστροφή Κυριάκου Μητσοτάκη περί ανισότητας:

Η μοναδική μορφή ισότητας που έχει νόημα για εμάς τους φιλελεύθερους,είναι η ισότητα ενώπιον του Νόμου (ισονομία)!
Κάθε άλλη μορφή,ειναι είτε ανέφικτη,είτε επιτυγχάνεται μέσω καταναγκασμού,άρα συντρίβει τον ανθρωπο,τα δικαιώματα και τη μοναδικοτητά του. Ο εξισωτισμος,υπήρξε ιστορικά πάντοτε βίαιος και αυθαίρετος,συνέτριψε τα άτομα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους στο όνομα ενός συλλογικού οράματος,το οποίο κάποιοι άλλοι σχεδίασαν και τους επέβαλλαν. Οδήγησε σε κοινωνίες στάσιμες,ομοιόμορφα βαρετές,πληκτικά ομοειδείς,οικονομικα αδιέξοδες,αισθητικά βάρβαρες,ηθικά αποτρόπαιες.
Ειναι τελείως διαφορετικό το να ζητάς ενα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για τον καθένα απο το να ζητάς ίδιο εισόδημα για ολους.
Αυτή ειναι η ειδοποιός διαφορά φιλελευθερισμού-σοσιαλισμού και το τεκμήριο ηθικής υπεροχής της ελευθερίας.

Βαγγέλης Πάλμος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο αγράμματος πλην όμως πτυχιούχος και "αγωνιστής" νέος είναι θετικό πρότυπο για μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Ο αντίθετος είναι σπασίκλας, ούφο, φύτουλας, φυτό κλπ. Μια ερμηνεία της σύγχρονης δυναστείας των αγραμμάτων.

Τρίτη, 3 Μαΐου 2016

Αποστόλης Δημητρόπουλος: Θα παραιτηθείτε ή όχι;


Ο Αντώνης Λιάκος, πρόεδρος της λεγόμενης Επιτροπής Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία στην πρόσφατη συνέντευξή του στο Βήμα της Κυριακής (του Πάσχα) λέει -προτείνει- πολλά και διάφορα που παρά την ασάφεια τους, ορισμένα τουλάχιστον εξ' αυτών θυμίζουν το πρόγραμμα παιδείας του ΠΑΣΟΚ του 2007 και τις σχετικές επεξεργασίες που είχαν γίνει τότε (π.χ. Πλαίσιο Προγράμματος Σπουδών, λόγο και ρόλο στις τοπικές κοινωνίες, και πολλά άλλα...). Είναι προφανές ότι τίποτα από όλα αυτά δεν αποτελούσαν ποτέ και κατά κανένα τρόπο μέρος των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ ή έστω μέρους του κόμματος αυτού (που έτσι κι αλλιώς θεωρούσε θέση του οτιδήποτε επεδίωκε κάθε ομάδα οργανωμένων συμφερόντων στο χώρο της εκπαίδευσης).
Την ίδια όμως ώρα που ο Λιάκος αλλά και ο πρόεδρος του ΙΕΠ Γ. Κουζέλης, (αυτός που μιλούσε και για την ''μετασυντεχνιακότητα'' στην εκπαίδευση) προτείνουν την διεύρυνση της ''παιδαγωγικής αυτονομίας'' των σχολείων και των εκπαιδευτικών, και τη μείωση των διαλειμμάτων, ο Υπουργός Φίλης εκδίδει υπουργική απόφαση με το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα του Ενιαίου Ολοήμερου Δημοτικού Σχολείου (που αντικαθιστά εν μέρει το πρόγραμμα των σχολείων ΕΑΕΠ που εισήχθησαν το 2011 πιλοτικά και εφαρμόστηκε σε 1300 περίπου σχολικές μονάδες αλλά και το παραδοσιακό πρόγραμμα) με την οποία όχι μόνο αυξάνεται η διάρκεια των διαλειμμάτων (για να μην αυξηθεί κατά μερικά λεπτά η διάρκεια των διδακτικών ωρών και αυξηθεί το διδακτικό ωράριο των εκπαιδευτικών που παραμένει πολύ κάτω από το μ.ο. των συναδέλφων τους στην Ευρώπη) αλλά επιπλέον, καταργείται η Ευέλικτη Ζώνη, η μοναδική δηλαδή ζώνη παιδαγωγικής αυτονομίας που υπήρχε στα δημοτικά σχολεία (παραδοσιακά και ΕΑΕΠ).
Η Ευέλικτη Ζώνη (2 ώρες την εβδομάδα στα παραδοσιακά σχολεία και 1 ώρα στα σχολεία ΕΑΕΠ) έδινε τη δυνατότητα στα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς (ατομικά, ομαδικά ή και σε συνεργασία με άλλες σχολικές μονάδες της ίδιας περιοχής ή ακόμα και άλλων ευρωπαϊκών χωρών) να εφαρμόσουν καινοτόμα εκπαιδευτικά προγράμματα και δράσεις (όπως π.χ. περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, αγωγής υγείας, πολιτιστικά προγράμματα, προγράμματα φιλαναγνωσίας, προγράμματα τοπικής ιστορίας, ευρωπαϊκά προγράμματα COMENIUS, προγράμματα πρόληψης βίας και ενδοσχολικού εκφοβισμού, προγράμματα διεθνών οργανισμών, του ΟΗΕ, της UNICEF κλπ.) που εμπλουτίζουν τις διαδικασίες μάθησης και τις εκπαιδευτικές εμπειρίες των μαθητών και συνδέουν το σχολείο με το εξωτερικό κοινωνικό του περιβάλλον διατηρώντας το ανοικτό και σύγχρονο.
Η Ευέλικτη Ζώνη πολεμήθηκε λυσσαλέα και υπονομεύτηκε όλα αυτά τα χρόνια από τα εκπαιδευτικά συνδικάτα και τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ στο χώρο της εκπαίδευσης, ενώ εκπαιδευτικοί που έπαιρναν τέτοιες πρωτοβουλίες και την αξιοποιούσαν λοιδωρήθηκαν από τους συνδικαλιστές για την "αντισυναδελφική" τους συμπεριφορά (''χαλάγανε την πιάτσα''). Και όλα αυτά γιατί αυτή η χαραμάδα αυτονομίας και ανάσας στο πλέον συγκεντρωτικό εκπαιδευτικό σύστημα στον δυτικό κόσμο (βλέπε σχετικά στοιχεία του ΟΟΣΑ), έδινε τη δυνατότητα διαφοροποίησης των σχολείων μεταξύ τους (υπέρ των μαθητών τους...) και νομιμοποιούσε έτσι τις διαδικασίες αξιολόγησης και του έργου των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών. Με τη γνωστή αριστερίστικης υφής ξύλινη συνδικαλιστική γλώσσα και περίσσεια υποκρισίας υποστηρίζουν ότι η διαφοροποίηση των σχολείων είναι σε βάρος των μαθητών γιατί αυξάνει τις ανισότητες (!!!) όταν και ο καθένας καταλαβαίνει ότι το ομοιόμορφο σχολικό πρόγραμμα παραβλέπει και αδιαφορεί για τις υπαρκτές διαφορές και ανισότητες μεταξύ των μαθητών. Το αντίθετο δηλαδή από αυτό που έκανε και μπορούσε ακόμη περισσότερο να πετύχει η ορθή, ελεγχόμενη και υπό διαρκή αξιολόγηση αξιοποίηση και περαιτέρω διεύρυνση της δομής της Ευέλικτης Ζώνης.

Ο Υπουργός Φίλης, με την υπουργική απόφαση για το νέο πρόγραμμα του δημοτικού σχολείου, υιοθέτησε τις θέσεις των συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ και των εκπαιδευτικών συνδικάτων (που είναι και επίσημοι και ανεπίσημοι συνομιλητές και σύμβουλοί του) και όχι εκείνες του Α. Λιάκου και του Γ. Κουζέλη (της μετασυντεχνιακότητας...) τους οποίους ο ίδιος έχει επιλέξει και διορίσει στις θέσεις τους.
Τι θα κάνουν λοιπόν τώρα ο Λιάκος και ο Κουζέλης; Θα πάρουν θέση ως προς την υπουργική απόφαση για το πρόγραμμα του Δημοτικού Σχολείου, ''θα ποιήσουν την νήσσαν'' ή θα αρχίσουν ''τ' άλλα λόγια να αγαπιόμαστε''; Θα παραιτηθούν ή θα συνεχίσουν να γελοιοποιούνται; Λίγη παραπάνω αίσθηση ευθύνης, συνέπειας και αξιοπρέπειας δεν θα έβλαπτε την παιδεία πάντως! Ου μην την κοινωνία και την αριστερά...Μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ θα έβλαπτε, αλλά τι σχέση έχει αυτός με το συμφέρον της παιδείας, της κοινωνίας και της αριστεράς;

Οι ιδέες του κ. Λιάκου εδώ 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου