ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Σάββατο, 7 Μαΐου 2016

Μιχάλης Τριανταφυλλίδης: Τρόμος και αθλιότητα στη χώρα μας…




Δεν μπορώ να συλλάβω το μέγεθος της ανατροπής, που θα μπορούσε να συμβεί, μπας και ξεκολλήσουμε λιγάκι, από αυτό που μας συμβαίνει και κατατρώει τα σπλάχνα μας…
Έκανα το σφάλμα, κάποια στιγμή χθες, να διώ στις ειδήσεις, στιγμιότυπα από τη συνεδρίαση της Βουλής, με προεδρεύοντα τον αγαπημένο της φραουλοπαραγωγής, Μάκαρο.
Δεν είναι απλώς ότι τρόμαξα. 
Δεν είναι απλά ότι πιάστηκε η ψυχή μου, γιατί ήρθαν στο μυαλό μου μνήμες και αθλιότητες, πολύ παλιών καιρών. Τότε που, εάν αποκτούσαν κάποια πλειοψηφία, έστω και απολύτως ευκαιριακή, κάποιες δυνάμεις εξαγριωμένων, στις Γενικές Συνελεύσεις, ξεδιπλώνονταν όλο το εκφασισμένο ταπεραμέντο και κινδύνευες με λιντσάρισμα.
Και θυμήθηκα τέτοιες σκηνές αρκετές.
Θυμήθηκα επιτροπές αποχουντοποίησης, γελοίων Ιαβέρηδων. Θυμήθηκα διασυρμό συναδέλφων, φίλων ακόμη και καθηγητών.
Που μετά, διαπιστώσαμε το πόσα γράμματα ξέρανε, σε σχέση με τα σκύβαλα, τα αλαλάζοντα κύμβαλα, που ανέλαβαν να ξεθεμελιώσουν την Νομική της Θεσσαλονίκης, του Μάνεση, του Παπαντωνίου, του Βαβούσκου, του Μανωλεδάκη.
Έμοιαζε με κακέκτυπο Γενικής Συνέλευσης, κάποιας περιθωριακής Σχολής, απ’ αυτές που τα αποτελέσματα των συνελεύσεων τους, δεν επρόκειτο ποτέ να παίξουν κάποιο ρόλο και όπου εκεί κυρίως ξεδιπλώνονταν η βαρβαρότητα .
Και αυτό ήταν Βουλή.
Και φώναζε ο δόλιος ο Δένδιας πως «δεν είναι δυνατόν να ήρθατε εδώ για να αποδείξετε, ότι μπορείτε να είστε τρισχειρότεροι, από τους προηγούμενους που υποτίθεται καταγγέλλατε».
Και πιάστηκε η ψυχή μου, γιατί θαρρούσα πως εκεί μέσα υπήρχαν συμφοιτητές και φίλοι, που υποτίθεται είχαν γαλουχηθεί σε άλλο κλίμα. Είχαν γαλουχηθεί σε μιαν άλλη λογική προσέγγισης του πολιτικού λόγου.
Και ο μεν εξωνημένος που προήδρευε, δεν με εξέπληξε καθόλου, εξάλλου μαθημένος είναι να κοροϊδεύει την κοινωνία, για να περνάει ζωή και κότα, έχοντας εξαργυρώσει, ότι υποτίθεται είχε χρεώσει στον ελληνικό λαό για το μπλαβιασμένο μάτι της φωτογραφίας και τα εισέπραξε στο πολλαπλάσιο ο άτιμος.
Μιλάω όμως, για ανθρώπους ήπιους και σοβαρούς, που δεν είχαν καμία σχέση με αυτό το αγρίεμα.
Έτσι δεν είναι ρε συ Χάρη Τζαμακλή;
Στους νεκρούς του παρακράτους του Μπαλαούρα, ανασύρεις την μνήμη του Λαμπράκη, για να παινευτείς για το δικό σου παρακράτος και τους δικούς σου φονιάδες;
Αίσχος. Αυτό δεν μπορεί να το ανεχτεί άνθρωπος εχέφρων, φίλε μου Τζαμακλή.
Σήκω φύγε, όσο είναι καιρός και μη συμφύρεσαι άλλο με αυτή την αθλιότητα.
Δεν έχω τι άλλο να σου πω αγαπημένε μου Χάρη.
Κι εσείς, οι άλλοι, όσοι καταλαβαίνετε.

1 σχόλιο:

  1. "Είχαν γαλουχηθεί σε μιαν άλλη λογική προσέγγισης του πολιτικού λόγου." Πότε ο πολιτικός λόγος θα φτάσει να είναι λόγος μεστός νοημάτων αληθινός και αντίστοιχος ουσιαστικών πραγμάτων;

    ΑπάντησηΔιαγραφή