ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

mama Africa

mama Africa

Παρατηρητήριο

Έχουμε δουλειές σύντροφοι. Η συλλογική ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να είναι συνέπεια της ατομικής προόδου. Είμαστε ακόμα ελεύθεροι πολίτες σε μια ελεύθερη, δημοκρατική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πίσω μας η πλούσια ιστορία και γραμματεία. Δίπλα μας τα χιλιάδες δικά μας παιδιά που προοδεύουν στο εξωτερικό. Μπροστά μας η πρόκληση της απαλλαγής από το κοινωνικό άγος. Και έχουμε δύναμη, ατόφια ανθρώπινη έλλογη δύναμη. Μπορούμε να λέμε, να γράφουμε και να κάνουμε το σωστό. Είμαστε άτομα δεν είμαστε μάζα δεν είμαστε πολτός.

Και το 2018 που μπαίνει θα ξορκίζουμε το θάνατο και θα γελάμε με τους τιποτένιους. Καλή χρονιά.


ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Τουλάχιστον η μεταπολεμική μας ιστορία είναι μια αδιάκοπη πάλη ανάμεσα στην αριστεία και τη μετριοκρατία. Ανάμεσα στον εκλεκτισμό και την ισοπέδωση. Ανάμεσα στη δημοκρατία και τον ολοκληρωτισμό. Χωρίς όμως διακριτά ισχυρά στρατόπεδα και ιδεολογικά ρεύματα. Γι’ αυτό και είμαστε πάντοτε έρμαια του λαϊκισμού ο οποίος πλασάρεται ως το απόγειο της δημοκρατίας αλλά οδηγεί στον εκφασισμό της κοινωνίας. Γι’ αυτό και από την αποδοχή της χούντας των συνταγματαρχών μεταπηδήσαμε ταχύτατα στον έρωτα του σοσιαλισμού με τα λεφτά των άλλων. Γι’ αυτό ακροβατούμε συνεχώς ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, στην παράδοση και τη νεωτερικότητα. Γι’ αυτό θέλουμε τα σπίτια μας και τα χωριά μας καθαρά και περιποιημένα και την πόλη, τον αστικό χώρο, βρώμικο και κατεστραμμένο.

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

Άννα Ελευθεριάδου - Γκίκα: Σύντροφοι, και τώρα στο δια ταύτα…


Μου λένε φίλοι να σχολιάσω τις κλοτσιές που έφαγε ο υφυπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης στην Ιεράπετρα χθες. Με λύπη διαπιστώνω πως τα τόσο υψηλά ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ στο Λασίθι δεν έκαναν παρά πιο μεγάλη την έπαρση των υπουργών. Κι έχει περίσσιο θάρρος και θράσος ο κύριος Πολάκης, καθώς έχει τάξει στους ανθρώπους εκεί (και αλλού!) λαγούς με πετραχήλια να μιλάει, ενώ στην πράξη μόνο γκρεμίζει…
Θα έπρεπε να είναι πιο ταπεινός αντί για τσαμπουκάς και υπερφίαλος, όταν πάνω από 220 κρεβάτια σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας είναι κλειστά και η χρηματοδότηση ώς και σήμερα (14 Ιούνη, μέσον της χρονιάς δηλαδή), δεν είναι παρά στο 1/5 της αρχικά προϋπολογισμένης να δοθεί στην Υγεία. Ποιον κοροϊδεύει ο κύριος Πολάκης όταν λέει ότι θα καλύψει την τρύπα με λεφτά από τον ΕΟΠΥΥ! Τον ΕΟΠΥΥ, που είναι ηλίου φαεινότερο ότι έχει αρνητικό ισοζύγιο και δεν υπάρχει περίπτωση να δώσει λεφτά, αφού δεν έχει! Με όλα μα όλα τα νοσοκομεία της χώρας να δουλεύουν με επικίνδυνα λίγο προσωπικό, ο κύριος αυτός λέει ότι θα κάνει «Κοινωνική πολιτική υγείας», ανέξοδη, αφού δεν έχει φράγκο, αλλά και φαιδρή, αφού σε λίγο με τον τεράστιο φόρτο εργασίας, μόνο αν είσαι κυριολεκτικά του θανατά, θα προλαβαίνει να ασχοληθεί μαζί σου γιατρός! Δεν θέλει η κυβέρνηση κι οι τιμητές της να δουν την αλήθεια. Ότι «Υγεία» όπως την θυμόμαστε θα αργήσουμε να ξαναδούμε. Όμως, όσο ακόμα υπάρχει χρόνος, είναι ανάγκη να γίνουν και μάλιστα αν είναι δυνατόν «χθες», τολμηρές και ουσιώδεις διαρθρωτικές αλλαγές του τρόπου λειτουργίας του ΕΣΥ. Δεν γίνεται να κλείνουμε τα μάτια στο ότι τα Νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας οφείλουν να επαναπροσδιορίσουν τον τρόπο λειτουργίας τους, ώστε να είναι χρήσιμα στον μέγιστο βαθμό, κι όχι απλά να αποτελούν μια «πόρτα ανοιχτή», που από πίσω δεν έχει παρά κενό.
Θυμάμαι πριν χρόνια, η «παρέα Πολάκη» εδώ στο Ρέθυμνο να θέλει να δείρει τον Ανδρέα Λοβέρδο, τότε Υπουργείο Υγείας. Τους θυμάμαι να γιουχάρουν ακόμα κι όποιον τόλμησε να παραβρεθεί στο Ωδείο Ρεθύμνου, στην ίδια εκδήλωση με τον Λοβέρδο. Έτσι είναι. Ό,τι σπέρνει κανείς, θερίζει. Και πολιτικά και πολιτισμικά και κοινωνικά.
Φυσικά και τότε και τώρα καταδικάζω απερίφραστα τον τσαμπουκά και τους προπηλακισμούς σαν μέσο και πρακτικής πίεσης και διαμαρτυρίας. Οι δημοκρατίες έχουν πάντα τρόπους εκτόνωσης και διεξόδους, ας είναι και «έξοδοι κινδύνου».
από το GOODnet.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου