ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Σταύρος Τσακυράκης, ο δικός μας σούπερ ήρωας

Παρατηρητήριο

Εφυγε μια εμβληματική μορφή της Γενιάς του Πολυτεχνείου. Ο Σταύρος Τσακυράκης, Γραμματέας της νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτερικού στα χρόνια του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος, συνταγματολόγος καθηγητής της Νομικής Αθηνών, αργότερα αφοσιωμένος στην υπόθεση των δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πολίτης με όλη τη σημασία της έννοιας, σε διαρκή εγρήγορση για την τύχη αυτού του τόπου και της Ευρώπης, για την ποιότητα της Δημοκρατίας, αντίπαλος της δημαγωγίας και των εύκολων λόγων.

Η δημόσια σφαίρα έχασε μια μαχητική φωνή στρατευμένη στην υπόθεση της ελευθερίας που στάθηκε η καθοδηγητική αξία της ζωής του.

Οι φίλοι του χάσαμε την ευθύτητα, την ανιδιοτέλεια, την ανατρεπτικά παιγνιώδη διάθεσή του.

Οι πολιτικά απανταχού ρηγάδες και ρηγίτισσες θα αναπολήσουν την ατομική και συλλογική τους διαδρομή, και τον σιωπηλό δεσμό που κρατάει ακόμα.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα θυμούνται έναν Δάσκαλο συμπαραστάτη.

Γιάννης Βούλγαρης

Καθηγητής Παντειου Πανεπιστημίου
Γραμματέας Ρήγα Φεραίου 1974-1976».

Πηγή: Ο Γιάννης Βούλγαρης αποχαιρετά τον Σταύρο Τσακυράκη | iefimerida.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

Άννα Ελευθεριάδου - Γκίκα: Σύντροφοι, και τώρα στο δια ταύτα…


Μου λένε φίλοι να σχολιάσω τις κλοτσιές που έφαγε ο υφυπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης στην Ιεράπετρα χθες. Με λύπη διαπιστώνω πως τα τόσο υψηλά ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ στο Λασίθι δεν έκαναν παρά πιο μεγάλη την έπαρση των υπουργών. Κι έχει περίσσιο θάρρος και θράσος ο κύριος Πολάκης, καθώς έχει τάξει στους ανθρώπους εκεί (και αλλού!) λαγούς με πετραχήλια να μιλάει, ενώ στην πράξη μόνο γκρεμίζει…
Θα έπρεπε να είναι πιο ταπεινός αντί για τσαμπουκάς και υπερφίαλος, όταν πάνω από 220 κρεβάτια σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας είναι κλειστά και η χρηματοδότηση ώς και σήμερα (14 Ιούνη, μέσον της χρονιάς δηλαδή), δεν είναι παρά στο 1/5 της αρχικά προϋπολογισμένης να δοθεί στην Υγεία. Ποιον κοροϊδεύει ο κύριος Πολάκης όταν λέει ότι θα καλύψει την τρύπα με λεφτά από τον ΕΟΠΥΥ! Τον ΕΟΠΥΥ, που είναι ηλίου φαεινότερο ότι έχει αρνητικό ισοζύγιο και δεν υπάρχει περίπτωση να δώσει λεφτά, αφού δεν έχει! Με όλα μα όλα τα νοσοκομεία της χώρας να δουλεύουν με επικίνδυνα λίγο προσωπικό, ο κύριος αυτός λέει ότι θα κάνει «Κοινωνική πολιτική υγείας», ανέξοδη, αφού δεν έχει φράγκο, αλλά και φαιδρή, αφού σε λίγο με τον τεράστιο φόρτο εργασίας, μόνο αν είσαι κυριολεκτικά του θανατά, θα προλαβαίνει να ασχοληθεί μαζί σου γιατρός! Δεν θέλει η κυβέρνηση κι οι τιμητές της να δουν την αλήθεια. Ότι «Υγεία» όπως την θυμόμαστε θα αργήσουμε να ξαναδούμε. Όμως, όσο ακόμα υπάρχει χρόνος, είναι ανάγκη να γίνουν και μάλιστα αν είναι δυνατόν «χθες», τολμηρές και ουσιώδεις διαρθρωτικές αλλαγές του τρόπου λειτουργίας του ΕΣΥ. Δεν γίνεται να κλείνουμε τα μάτια στο ότι τα Νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας οφείλουν να επαναπροσδιορίσουν τον τρόπο λειτουργίας τους, ώστε να είναι χρήσιμα στον μέγιστο βαθμό, κι όχι απλά να αποτελούν μια «πόρτα ανοιχτή», που από πίσω δεν έχει παρά κενό.
Θυμάμαι πριν χρόνια, η «παρέα Πολάκη» εδώ στο Ρέθυμνο να θέλει να δείρει τον Ανδρέα Λοβέρδο, τότε Υπουργείο Υγείας. Τους θυμάμαι να γιουχάρουν ακόμα κι όποιον τόλμησε να παραβρεθεί στο Ωδείο Ρεθύμνου, στην ίδια εκδήλωση με τον Λοβέρδο. Έτσι είναι. Ό,τι σπέρνει κανείς, θερίζει. Και πολιτικά και πολιτισμικά και κοινωνικά.
Φυσικά και τότε και τώρα καταδικάζω απερίφραστα τον τσαμπουκά και τους προπηλακισμούς σαν μέσο και πρακτικής πίεσης και διαμαρτυρίας. Οι δημοκρατίες έχουν πάντα τρόπους εκτόνωσης και διεξόδους, ας είναι και «έξοδοι κινδύνου».
από το GOODnet.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου