ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τάσος Μπουλμέτης

Τάσος Μπουλμέτης

Παρατηρητήριο

Καλά θα κάνεις, πατερούλη, να μην ανακατεύεσαι στις ζωές των άλλων και δη των παιδιών. Δεν είναι τα δικά σου. Το κράτος ας φροντίζει μόνο να υπάρχουν πραγματικά σχολεία και αληθινοί δάσκαλοι. Και να καταργήσει το ένα και μοναδικό βιβλίο. Εξάλλου τα περισσότερα κρατικά είναι άστοχα. Να είναι ελεύθεροι οι άνθρωποι να μάθουν ό,τι και όπως θέλουν, ελεύθεροι να επιχειρούν. Τίποτε άλλο. Αν ο Στέλιος είχε την ευκαιρία να μάθει την τέχνη, αν τον άφηνες να ανοίξει αύριο μια δική του δουλειά, να βρει το δρόμο του, δεν θα σε είχε ανάγκη. Όπως σίγουρα δεν θα σε έχει η Ματίνα που θα ψηλώσει πολύ και δεν θα την φτάνεις. Δεν θα μπορείς να τους χειραγωγείς. Αν στέκει όμως σκυφτός πάντα θα κοιτάζει προς εσένα.

Athens Voice 3τσάντες έξω από ένα σχολείο κάπου στην Αθήνα

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Το αριστεροδέξιο και πάντα φοβικό προς τη Δύση συνεχές, παλλόμενο αδιαλείπτως, γραπώνεται τώρα από την εθνική ταυτότητα και μετατοπίζεται πολιτικά δεξιά. Τα όσα αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις δεν είναι φενάκη. Το κίνημα των αγανακτισμένων εκδικείται. Επιστρέφει ηττημένο, αβέβαιο και light. Η εξαπάτησή του παράγει το αντίθετο πολιτικό αποτέλεσμα. Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να του πάει κόντρα όταν δεν έχει χρήμα να μοιράσει;

Μήπως ήρθε ο καιρός της δεξιάς;

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Γιώργος Προκοπάκης: Διδάγματα από το βρετανικό δημοψήφισμα


Φαίνεται πως τα πράγματα στο ΗΒ έχουν ξεκαθαρίσει δημοκσκοπικά υπέρ της παραμονής. Έτσι, βγαίνουν πια έγκριτοι σχολιαστές και μιλάνε γι' αυτό που απέφευγαν να αναφέρουν, το λαϊκισμό και αντιευρωπαϊσμό που δρομολόγησε το δημοψήφισμα - με απόλυτη ευθύνη του Κάμερον.
Ο Κάμερον μιλάει για δημοψήφισμα από το 2009. Τον Ιανουάριο 2013 δεσμεύθηκε δημοσία πως, αν κερδίσει τις εκλογές του 2015, θα κάνει δημοψήφισμα μέχρι το 2017. Η εξαγγελία του Ιανουαρίου 2013 ήταν λίγους μήνες μετά από, κρίσιμη υποτίθεται, Σύνοδο Κορυφής στην οποία η ευρωφοβική του ατζέντα ηττήθηκε κατά κράτος, απομονώθηκε και δέχθηκε φοβερή κριτική από το σύνολο σχεδόν των βρετανικών εφημερίδων και άλλων μέσων επικοινωνίας.
Η καταφυγή σε δημοψήφισμα ήταν από μιάς αρχής ένα μίγμα ευρωφοβικού λαϊκισμού και κουτσαβακισμού παλαιάς κοπής - εκβιασμός προς την Ευρώπη, όπως και το δικό μας τρελό αγόρι. Ο εκβιασμός για να ικανοποιηθεί ένα εσωτερικό ακροατήριο. Λίγος, φθηνός και ανεύθυνος.
Η ανευθυνότητα έχει να κάνει με τη βεβαιότητα συσπείρωσης της συντηρητικότερης μερίδας της βρετανικής κοινωνίας πίσω από διχαστές, έως και ακροδεξιούς λαϊκιστές. Τέτοιο δημοψήφισμα ή έπρεπε να κερδηθεί με 80% ή δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα για πολλά χρόνια. Για να χρησιμοποιηθεί στον ευρωεκβιασμό, έπρεπε να είναι "ορατή απειλή" για την Ευρώπη, οπότε και ο ίδιος ελάχιστα διέφερε από τα μπουμπούκια του LEAVE μέχρι 19 Φεβρουαρίου που έγινε η συμφωνία με την ΕΕ.
Η συγκυρία έφερε το Εργατικό κόμμα με ηγεσία που θα ήθελε παρα πολύ να είναι από την άλλη πλευρά. Όλα στράβωσαν για τον Κάμερον. Η νίκη του REMAIN, ακόμη και με 60-40, είναι θρίαμβος για τα οπισθοδρομικά μπουμπούκια και τους ακραίους της συντήρησης. Οι τυχάρπαστοι, αντιμετώπισαν στα ίσια σχεδόν το σύνολο των συστημικών κομμάτων και τη μεγάλη πλειοψηφία της βρετανικής ελίτ. Η αύρα του νικητή θα είναι του Μπόρις και του Νάιτζελ, όχι του Κάμερον και του Κόρμπυν που θα έχουν ξεφύγει παρά τρίχα.
Η νίκη του REMAIN πρέπει να είναι εκκωφαντική και συντριπτική για την εξομάλυνση της κατάστασης. Διαφορετικά, η επόμενη μέρα θα είναι δύσκολη τόσο για το ΗΒ όσο και την ΕΕ.
Από την επομένη του δημοψηφίσματος βλέπω και τα δύο παληκάρια να δυσκολεύονται. Μακάρι να γίνει επί της ουσίας διαβούλευση και να αναδειχθούν νέοι πολιτικοί παίκτες. Εκτιμώ πως οι Εργατικοί έχουν την ευκαιρία μπροστά τους - αντίστοιχη αυτής όταν εξέλεξαν τον Μπλαιρ. Οι Τόρις μάλλον θα κρατήσουν την ευρωφοβική ατζέντα για να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο των λαϊκιστών που οι ίδιοι δημιούργησαν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου