ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

Λεωνίδας Καστανάς: Δυστυχώς για μας, ήρθε και η ώρα των άλλων


  aπό το Liberal

Tόσα χρόνια, ω γίγαντες εσείς του αριστερισμού, θαυμάζατε όλους αυτούς τους παρίες του τρίτου κόσμου που ζούσαν μέσα στη λάσπη και την ανέχεια του κάθε λογής «κομμουνισμού». Εξυμνούσατε τα επιτεύγματα της φτώχειας και της σκλαβιάς του και ζητούσατε, δήθεν, κάτι ανάλογο και για τη Δύση. Απολαμβάνατε χαλαρά τις ελευθερίες της αστικής δυτικής δημοκρατίας, τα πλούτη του καπιταλισμού και τις εξελίξεις της τεχνολογίας, πολλοί από σας, με κρατική επιδότηση. Την ίδια στιγμή,  άλλοι λέγατε ότι δε σέβεστε το σύνταγμα και τους νόμους, άλλοι ότι μισείτε την κατανάλωση και τον τεχνολογικό πολιτισμό, και άλλοι καταγγέλλατε την παιδεία ως ιδεολογικό μηχανισμό του κράτους που αναπαράγει την αστική κυριαρχία. Οι περισσότεροι τα λέτε ακόμα. Η Ενωμένη Ευρώπη ήταν σκοτεινή, γραφειοκρατική και φιλελεύθερη. Οι πιο χλιαροί απ’ την παρέα σας ήταν με την «Ευρώπη των λαών». Οι πιο σκληροί, αγωνιζόσασταν εναντίον της, υπηρετούντες τα συμφέροντα της Ανατολικής  που ήταν και σοσιαλιστική, τρομάρα της.


Και έτσι περνούσαν οι μέρες οι καλές. Γιατί ζούσατε σε περιβάλλον αυξανόμενης ευημερίας, ειρήνης, δημιουργίας (συνήθως των άλλων), φθηνού χρήματος, άκρατου δανεισμού και κατανάλωσης. Λίγο παρακάτω ή πέρα μακρυά γινόταν ο κακός χαμός. Θέριζαν η πείνα και ο θάνατος του αριστερού ολοκληρωτισμού. Νέοι τσάροι κυβερνούσαν τη Ρωσία, και νέοι αυτοκράτορες την Κίνα και τη Β. Κορέα. Το ίδιο άδικοι και μοχθηροί. Αλλά προείχε η οικοδόμηση του «σοσιαλισμού». Ένα διλημματάκι το είχατε. Γκαουλάιτερς στα Γκούλαγκ του σοσιαλισμού ή αραχτοί στα καφενεία του καπιταλισμού. Αυθορμήτως απαντούσατε το δεύτερο αλλά δεν το φωνάζατε. «Παλεύατε» για το πρώτο.

H συνέχεια στο Liberal

4 σχόλια:

  1. Εξαιρετικό, όπως πάντα. Έχω μια μικρή ένσταση: Η Ευρωζώνη έχει εμπορικό πλεόνασμα με τον υπόλοιπο κόσμο (βλ. http://www.capital.gr/story/3133696/eurozoni-emporiko-pleonasma-27-5-dis-euro-ton-aprilio). Άρα δεν έχει ακόμα έλλειμμα ανταγωνιστικότητας. Κάποιες χώρες, όπως η Ελλάδα, έχουν. Έχει άλλα προβλήματα που αφορούν τις νέες τεχνολογίες, τη εκπαίδευση, τα Πανεπιστήμια, την έρευνα, την καινοτομία κλπ. Έχουν όμως κάποια βάση οι υποστηρικτές της ενίσχυσης της ζήτησης, όχι στην Ελλάδα που είναι ελλειμματική, αλλά κυρίως στις Βόρειες χώρες που είναι πλεονασματικές

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν χρειάζονται σχόλια.
    Απαντήσεις χρειάζονται - και δεν ακούγονται ακόμα.
    Η μετάβαση σε μια νέα εποχή είναι πάντα δύσκολη - το αποδεικνύει η ιστορία.
    Η ελπίδα είναι πως οι προηγούμενες αλλαγές εποχών ήταν βουτηγμένες στο αίμα, ενώ η σημερινή είναι απλώς πάρα πολύ δύσκολη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Με λυπη διαπιστωνω οτι ουδεις απασχοληθηκε με το διαρκως καταρρεον παραγωγικο υποδειγμα (μοντελο) της χωρας. Με μολις 29 δις δολ. εξαγωγες με ποσοστο του ΑΕΠ απο την βιομηχανια 13.9 %, με μεγαλη δυσανεξια -δια να μην ειπω αποστροφη- των νεων (και οχι μονον) προς την χειρωνακτικη εργασια τεχνιτου και τεχνικου, με 1/3 των 6,3 εκατ. διαμεριματων ακατοικητα, με 1/3 της δυναμενης να καλλιεργηθει γης επι μακρον εις αγραναπαυσιν,….., ολοι/ες ειμεθα ολιγον ως πολυ κρατικοδιαιτοι, με το 70+% των αποφοιτων λυκειων να σπουδαζει σε ΑΕΙ/»Α»ΤΕΙ,….,ας αναφωνησω :
    τῶν οἰκιῶν ὑμῶν ἐμπιπραμένων αὐτοὶ ᾄδετε;

    * οταν η Πορτογαλια εχει 74 δις με ποσοστο του ΑΕΠ απο την βιομηχανια 24.5%

    Μαλιστα υπαρχει και σχετικο ιστολογιο από την Ομάδα Πρωτοβουλίας 
για την Ενδογενή Παραγωγική μας Ανασυγκρότηση, το οποιο ελαχιστοι επισκεπτονται :

    http://endogenis.blogspot.gr/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Λέων μου, φοβάμαι την πατάς. Δεν φταίει πως οι ηγέτες "δεν μπορούν να κάνουν τη διαφορά, (είναι) άοσμοι, γυάλινοι, οξυζενέ, αφανείς, αδυνατούν να διεγείρουν την εξέδρα." Χωρίς να τους υπερτιμώ, δεν είναι αυτοί το βασικό πρόβλημα - το γράφεις κι εσύ, είναι δύσκολη η προσαρμογή ΟΛΩΝ ΜΑΣ από την εποχή των παχέων (δανεικών) αγελάδων στην εποχή της αναγκαίας ανασυγκρότησης.
    Από την άλλη μην παραβλέπεις την εμπνευσμένη ηγεσία του Πάκη, την λύση είπε θα την δώσει το ευρωομόλογο - αφού δεν μας δανείζει κανένας πλην ΕΚΤ κλπ, ας δανειστούν οι Ευρωπαίοι για μας.
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή