ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τάσος Μπουλμέτης

Τάσος Μπουλμέτης

Παρατηρητήριο

Καλά θα κάνεις, πατερούλη, να μην ανακατεύεσαι στις ζωές των άλλων και δη των παιδιών. Δεν είναι τα δικά σου. Το κράτος ας φροντίζει μόνο να υπάρχουν πραγματικά σχολεία και αληθινοί δάσκαλοι. Και να καταργήσει το ένα και μοναδικό βιβλίο. Εξάλλου τα περισσότερα κρατικά είναι άστοχα. Να είναι ελεύθεροι οι άνθρωποι να μάθουν ό,τι και όπως θέλουν, ελεύθεροι να επιχειρούν. Τίποτε άλλο. Αν ο Στέλιος είχε την ευκαιρία να μάθει την τέχνη, αν τον άφηνες να ανοίξει αύριο μια δική του δουλειά, να βρει το δρόμο του, δεν θα σε είχε ανάγκη. Όπως σίγουρα δεν θα σε έχει η Ματίνα που θα ψηλώσει πολύ και δεν θα την φτάνεις. Δεν θα μπορείς να τους χειραγωγείς. Αν στέκει όμως σκυφτός πάντα θα κοιτάζει προς εσένα.

Athens Voice 3τσάντες έξω από ένα σχολείο κάπου στην Αθήνα

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Το αριστεροδέξιο και πάντα φοβικό προς τη Δύση συνεχές, παλλόμενο αδιαλείπτως, γραπώνεται τώρα από την εθνική ταυτότητα και μετατοπίζεται πολιτικά δεξιά. Τα όσα αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις δεν είναι φενάκη. Το κίνημα των αγανακτισμένων εκδικείται. Επιστρέφει ηττημένο, αβέβαιο και light. Η εξαπάτησή του παράγει το αντίθετο πολιτικό αποτέλεσμα. Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να του πάει κόντρα όταν δεν έχει χρήμα να μοιράσει;

Μήπως ήρθε ο καιρός της δεξιάς;

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

Γιώργος Παπαμώκος: Η κρίση της ευρωπαϊκής πολιτικής



Ήμουν και είμαι φιλοευρωπαϊστής. Δεν έχω αρθρογραφήσει για πάνω από έναν χρόνο. Όλοι έχουμε βγάλει τα συμπεράσματά μας τόσο για την παρούσα Ελληνική Κυβέρνηση όσο και για τις Ευρωπαϊκές Πολιτικές Ηγεσίες και Κυβερνήσεις.i
Θα ήθελα να βάλω μια άλλη διάσταση στη συζήτηση για την Ευρωπαϊκή Ένωση όπως την ξέρουμε.
Οι Ευρωπαίοι Ηγέτες θα πρέπει να αναρωτηθούν μήπως αυτή η Ένωση αρχίζει να θυμίζει κάτι από μια άλλη Ένωση που οι λαοί της την απέρριψαν μαζικά. Και φυσικά αναφέρομαι στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Η ταύτιση δεν είναι απόλυτη και οι διαφορές πολλές. Όμως οι ομοιότητες αρχίζουν και τρομάζουν. Και οι λαοί, μέρος των οποίων είναι και οι φτωχοί, οι περιθωριοποιημένοι, οι μη μορφωμένοι, οι εργάτες, οι άνεργοι, θα πρέπει να είναι μέρος του ευρωπαϊκού οράματος. Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι χωρίς την ουσιαστική πολιτική συμμετοχή του λαού καμία πολιτική αλλαγή δεν είναι εφικτή. Δεν είναι τυχαίο ότι μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η λέξη «Ελίτ» ήταν απαγορευμένη στην Γερμανία. Παρ όλα αυτά η ΕΕ φρόντισε να την επαναφέρει στην πράξη και στην πολιτική της.
Έχω τονίσει επανειλημμένως την ανάγκη μιας ικανής Ευρωπαϊκής Ηγεσίας:ii,iii Το 2013, το 2014.
Θα υπογραμμίσω ξανά κάτι από τα παραπάνω άρθρα γραμμένο σε ανύποπτο χρόνο το 2013:
«…Εκτός από το οικονομικό κράχ υπάρχει και το πολιτικό μπάμ. Και δύσκολα συμμαζεύεται και αυτό. Το οικονομικό σκάκι είναι πολύπλοκο αλλά πολλές φορές ακολούθησε την πολιτική ηγεσία σε καθαρά πολιτικές επιλογές με θετικές οικονομικές εξελίξεις. Αντίθετα όταν η πολιτική ηγεσία σύρεται από τις αρνητικές οικονομικές εξελίξεις πολλές φορές βουλιάζει…»
To Brexit είναι ένα τεράστιο πολιτικό μπάμ…

Ο χρόνος και τα γεγονότα θα είναι αμείλικτα.

Γ. Παπαμώκος

Χημικός


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου