ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μια βροχή μας σώζει

Μια βροχή μας σώζει

Παρατηρητήριο

Αργά αλλά σταθερά διαμορφώνεται μια καινούργια κρίσιμη μάζα που τώρα σκέφτεται ρεαλιστικά, ζητά αλλαγή πορείας και πολλαπλασιάζεται. Δεν έχει ενιαίο πολιτικό παρελθόν ούτε συγκεκριμένη πολιτική ταυτότητα. Αλλά καταλαβαίνει διαισθητικά τι πρέπει να αφήσει πίσω.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χθες είδα πάλι στον ύπνο μου τον πατέρα.
Καθόμασταν οι δυο μας σ’ ένα τραπέζι με καρό τραπεζομάντιλο. Κάποιος μας έφερε δυο ποτηράκια και κρασί.
– Είσαι καλά; Του λέω.
- Καλά, καλά, και μου ‘πιασε το χέρι.
– Άντε, στην υγειά σου, είπε.
Σήκωσε το ποτήρι, τσούγκρισε και το άφησε πάνω στο τραπέζι.
– Δεν πίνεις; Ρώτησα.
– Εσύ να πιεις, απάντησε. Εγώ δε θέλω να ξεχάσω....
Γιάννης Βαρβέρης

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

Παναγής Παναγιωτόπουλος: Πύρρος Δήμας ο ταξικός αποστάτης


ο Παναγής Παναγιωτόπουλος από το fb.

Πύρρος Δήμας: ο μετανάστης με ελπίδα, ο ταξικός αποστάτης

Τα ελατήρια των επιθέσεων που δέχεται ο Πύρρος Δήμας είναι πολλά.
1. Ομολογείται από τους υβριστές του ότι φταίει η πολιτική του συμμετοχή στο ΠΑΣΟΚ και στην προηγούμενη κυβερνητική πλειοψηφία.


2. Αρκετοί πιστεύουν ότι στο πρόσωπό του αναπαράγεται η εχθροπάθεια και η εμφυλιοπολεμική λογική των δήθεν συμπαγών ταυτοτήτων της δημοψηφισματικής παρωδίας του 2015.

3. Υπάρχει ακόμη η μνήμη της σωματικής του διαθεσιμότητας μέσα στην αίθουσα της Ολομέλειας της Βουλής όταν ένας βουλευτής της Χρυσής Αυγής κινήθηκε επιθετικά προς άλλον βουλευτή, τις ένδοξες εποχές της αντιμνημονιακής ενότητας.

4. Νομίζω ακόμα πως οι επιθέσεις αυτές πρέπει να συνδεθούν με την αμηχανία που προκάλεσαν τα ελληνικά μετάλλια στους Ολυμπιακούς του Ριο, η ταυτότητα των αθλημάτων, η συμπεριφορά και η ρητορική των ολυμπιονικών. Ακόμα, όπως διάβασα σε φίλο (Kavallierakis), είναι μια έμμεση προειδοποίηση προς τους τελευταίους να μην εμπλακούν στον δημόσιο διάλογο και στην πολιτική ταυτιζόμενοι με αντιπάλους της κυβέρνησης.

5. Τολμώ όμως να σκεφτώ ότι το μίσος και η διάθεση ηθικού στιγματισμού απέναντί του έχει βαθιές ιδεολογικές ρίζες- στρεβλωμένες ίσως -και επικαιροποιημένες από τον ενποτισμό τους στην οξεία μνησικακία και την μιζεραμπιλιστική νέα ορθοδοξία.

Ο Δήμας αντιπροσωπεύει τον μισητό μετανάστη και όχι τον εξιδανικευμένο μετανάστη. Ο μισητός μετανάστης είναι αυτός που δεν μπορεί εκ της δράσεως του μετατραπεί σε υποχείριο μιας συγκεκριμένης πολιτικής, δεν μπορεί να υποστηρίξει επαναστατικά καθήκοντα που του αναθέτουν οι φωτισμένες προλεταριακές ηγεσίες, εκείνες που βρίσκονται εδώ και καιρό χωρίς επαναστατικό υποκείμενο. Ο Δήμας, ανεξάρτητα από την ελληνική του καταγωγή, είναι θεμελιωτικό icon μιας μεταναστευτικής ομάδας (αυτό που μετωνυμικά θα ονομάζαμε "οι Αλβανοί" αλλά περιλαμβάνει και άλλες χώρες προέλευσης) που παρά τον υποβιβαστικό ρατσισμό που υπέστη κατάφερε να ενσωματωθεί επιτυχώς στον ελληνικό τρόπο ζωής, στον γλωσσικό τύπο, στην οικονομία με εξαιρετικά παραγωγικό τρόπο και να ενστερνιστεί εν πολλοίς έναν άτυπο συνταγματικό πατριωτισμό.
Αυτή η μεταναστευτική παρακαταθήκη που έγινε ενσωμάτωση δεν ταιριάζει ούτε με τις ευγενείς πολυπολιτισμικές στοχεύσεις ούτε με τις πολύ λιγότερο ευγενείς εξιδανικεύσεις τους αιωνίως κατατρεγμένου, εξαθλιωμένου και δυνητικά εξεγερτικού μετανάστη που μεταχειριζόμαστε όπως θέλουμε και πατρωνάρουμε κατά το δοκούν.
Ο Δήμας, και αυτό που αντιπροσωπεύει στην πρόσφατη ιστορία μας, είναι ένα είδος ταξικού αποστάτη. Η σε μια πιο δημοκρατική γλώσσα, ένας άνθρωπος που έντιμα πέτυχε στη ζωή του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου