ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Σταύρος Τσακυράκης, ο δικός μας σούπερ ήρωας

Παρατηρητήριο

Εφυγε μια εμβληματική μορφή της Γενιάς του Πολυτεχνείου. Ο Σταύρος Τσακυράκης, Γραμματέας της νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτερικού στα χρόνια του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος, συνταγματολόγος καθηγητής της Νομικής Αθηνών, αργότερα αφοσιωμένος στην υπόθεση των δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πολίτης με όλη τη σημασία της έννοιας, σε διαρκή εγρήγορση για την τύχη αυτού του τόπου και της Ευρώπης, για την ποιότητα της Δημοκρατίας, αντίπαλος της δημαγωγίας και των εύκολων λόγων.

Η δημόσια σφαίρα έχασε μια μαχητική φωνή στρατευμένη στην υπόθεση της ελευθερίας που στάθηκε η καθοδηγητική αξία της ζωής του.

Οι φίλοι του χάσαμε την ευθύτητα, την ανιδιοτέλεια, την ανατρεπτικά παιγνιώδη διάθεσή του.

Οι πολιτικά απανταχού ρηγάδες και ρηγίτισσες θα αναπολήσουν την ατομική και συλλογική τους διαδρομή, και τον σιωπηλό δεσμό που κρατάει ακόμα.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα θυμούνται έναν Δάσκαλο συμπαραστάτη.

Γιάννης Βούλγαρης

Καθηγητής Παντειου Πανεπιστημίου
Γραμματέας Ρήγα Φεραίου 1974-1976».

Πηγή: Ο Γιάννης Βούλγαρης αποχαιρετά τον Σταύρο Τσακυράκη | iefimerida.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

Παναγής Παναγιωτόπουλος: Πύρρος Δήμας ο ταξικός αποστάτης


ο Παναγής Παναγιωτόπουλος από το fb.

Πύρρος Δήμας: ο μετανάστης με ελπίδα, ο ταξικός αποστάτης

Τα ελατήρια των επιθέσεων που δέχεται ο Πύρρος Δήμας είναι πολλά.
1. Ομολογείται από τους υβριστές του ότι φταίει η πολιτική του συμμετοχή στο ΠΑΣΟΚ και στην προηγούμενη κυβερνητική πλειοψηφία.


2. Αρκετοί πιστεύουν ότι στο πρόσωπό του αναπαράγεται η εχθροπάθεια και η εμφυλιοπολεμική λογική των δήθεν συμπαγών ταυτοτήτων της δημοψηφισματικής παρωδίας του 2015.

3. Υπάρχει ακόμη η μνήμη της σωματικής του διαθεσιμότητας μέσα στην αίθουσα της Ολομέλειας της Βουλής όταν ένας βουλευτής της Χρυσής Αυγής κινήθηκε επιθετικά προς άλλον βουλευτή, τις ένδοξες εποχές της αντιμνημονιακής ενότητας.

4. Νομίζω ακόμα πως οι επιθέσεις αυτές πρέπει να συνδεθούν με την αμηχανία που προκάλεσαν τα ελληνικά μετάλλια στους Ολυμπιακούς του Ριο, η ταυτότητα των αθλημάτων, η συμπεριφορά και η ρητορική των ολυμπιονικών. Ακόμα, όπως διάβασα σε φίλο (Kavallierakis), είναι μια έμμεση προειδοποίηση προς τους τελευταίους να μην εμπλακούν στον δημόσιο διάλογο και στην πολιτική ταυτιζόμενοι με αντιπάλους της κυβέρνησης.

5. Τολμώ όμως να σκεφτώ ότι το μίσος και η διάθεση ηθικού στιγματισμού απέναντί του έχει βαθιές ιδεολογικές ρίζες- στρεβλωμένες ίσως -και επικαιροποιημένες από τον ενποτισμό τους στην οξεία μνησικακία και την μιζεραμπιλιστική νέα ορθοδοξία.

Ο Δήμας αντιπροσωπεύει τον μισητό μετανάστη και όχι τον εξιδανικευμένο μετανάστη. Ο μισητός μετανάστης είναι αυτός που δεν μπορεί εκ της δράσεως του μετατραπεί σε υποχείριο μιας συγκεκριμένης πολιτικής, δεν μπορεί να υποστηρίξει επαναστατικά καθήκοντα που του αναθέτουν οι φωτισμένες προλεταριακές ηγεσίες, εκείνες που βρίσκονται εδώ και καιρό χωρίς επαναστατικό υποκείμενο. Ο Δήμας, ανεξάρτητα από την ελληνική του καταγωγή, είναι θεμελιωτικό icon μιας μεταναστευτικής ομάδας (αυτό που μετωνυμικά θα ονομάζαμε "οι Αλβανοί" αλλά περιλαμβάνει και άλλες χώρες προέλευσης) που παρά τον υποβιβαστικό ρατσισμό που υπέστη κατάφερε να ενσωματωθεί επιτυχώς στον ελληνικό τρόπο ζωής, στον γλωσσικό τύπο, στην οικονομία με εξαιρετικά παραγωγικό τρόπο και να ενστερνιστεί εν πολλοίς έναν άτυπο συνταγματικό πατριωτισμό.
Αυτή η μεταναστευτική παρακαταθήκη που έγινε ενσωμάτωση δεν ταιριάζει ούτε με τις ευγενείς πολυπολιτισμικές στοχεύσεις ούτε με τις πολύ λιγότερο ευγενείς εξιδανικεύσεις τους αιωνίως κατατρεγμένου, εξαθλιωμένου και δυνητικά εξεγερτικού μετανάστη που μεταχειριζόμαστε όπως θέλουμε και πατρωνάρουμε κατά το δοκούν.
Ο Δήμας, και αυτό που αντιπροσωπεύει στην πρόσφατη ιστορία μας, είναι ένα είδος ταξικού αποστάτη. Η σε μια πιο δημοκρατική γλώσσα, ένας άνθρωπος που έντιμα πέτυχε στη ζωή του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου