ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τάσος Μπουλμέτης

Τάσος Μπουλμέτης

Παρατηρητήριο

Το ελληνικό κράτος, όχι η ελληνική κοινωνία αλλά το κράτος, παρέταξε σε αυτά τα πολύ δύσκολα και κρίσιμα χρόνια της κρίσης τρεις σπουδαίους ανθρώπους που υπερασπίστηκαν με σθένος, σύνεση και θαυμαστή εργατικότητα τη χώρα, την κοινωνία και τη θέση μας στην Ευρωπαϊκή ένωση: τον Λουκά Παπαδήμο, τον Γιάννη Στουρνάρα και τον Παναγιώτη Πικραμμένο, ο καθένας τους υπόδειγμα homme d’ etat. Και τους τρεις αυτούς πατριώτες ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να τους κηλιδώσει ηθικά, να τους εξοντώσει πολιτικά, να τους ρίξει βορά στους «αγανακτισμένους». Το ήθος του φθόνου, το ήθος του μίσους, το ήθος του διχασμού.

Ευθύμης Δημόπουλος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Το αριστεροδέξιο και πάντα φοβικό προς τη Δύση συνεχές, παλλόμενο αδιαλείπτως, γραπώνεται τώρα από την εθνική ταυτότητα και μετατοπίζεται πολιτικά δεξιά. Τα όσα αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις δεν είναι φενάκη. Το κίνημα των αγανακτισμένων εκδικείται. Επιστρέφει ηττημένο, αβέβαιο και light. Η εξαπάτησή του παράγει το αντίθετο πολιτικό αποτέλεσμα. Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να του πάει κόντρα όταν δεν έχει χρήμα να μοιράσει;

Μήπως ήρθε ο καιρός της δεξιάς;

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2016

Άννα Ελευθεριάδου - Γκίκα: Ποιά Μεταρρύθμιση, για ποιό Ε.Σ.Υ.


από τα ΝΕΑ

Το τσιτάτο των μεταρρυθμίσεων, ειδικά σε καιρό σοβαρής οικονομικής κρίσης, είναι κλισέ που πουλάει. Καθώς δε οι διαστάσεις κι οι μακροπρόθεσμες συνέπειες της κρίσης είναι θολές και μη αξιολογημένες, ένας ατέρμων διάλογος ιδεοληπτικών κάθε είδους συντηρείται και διαιωνίζεται. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας και οι μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται είναι το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας παραφιλολογίας, με ήρωα κάποιον «Σίσυφο». Διαβάζω στον Τύπο και μειδιώ. 

Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας δηλώνει urbi et orbi, τα γνωστά: «Έχουμε ειλικρινή πρόθεση, δίνουμε το σήμα ότι αντιστρέφεται η απαξίωση στο ΕΣΥ». Προβάλλει επικοινωνιακά την πρόσβαση των ανασφάλιστων στο ΕΣΥ, χωρίς να εξηγεί ότι απλά φτωχοποιεί έμμεσα και τους ασφαλισμένους. Ας δούμε όμως με όρους ρεαλιστικούς πού βρισκόμαστε στ' αλήθεια. 

Το ΕΣΥ αποτελεί ένα δυσκίνητο, πανάκριβο, μη αποτελεσματικό σύστημα - μόρφωμα, με γερασμένο προσωπικό (γεμάτο «διευθυντές»), καθόλου πια ειδικευόμενους (φεύγουν με την αποφοίτηση κατευθείαν στο εξωτερικό) και κατάρρευση κτιρίων και εξοπλισμού λόγω μη συντήρησης και έλλειψης πόρων. 

Οι λίστες χειρουργείων και εξειδικευμένων ιατρείων δυσθεώρητες. Οι υπηρετούντες προσπαθούν εναγωνίως να προλάβουν να βγουν σε σύνταξη. Εδώ και χρόνια το ΕΣΥ κλείνει την τρύπα της διάλυσης των επιμέρους ασφαλιστικών φορέων, που πια δεν έχουν συμβεβλημένους γιατρούς. Να προσθέσω την παντελή απουσία πρωτοβάθμιας ιατρικής περίθαλψης στον αστικό πληθυσμό - και να την η συρροή επειγόντων, χρόνιων και κατά φαντασία ασθενών σε ένα ρημάδι ΤΕΠ (Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών). Ενα κουβάρι… Κι ενώ φαινομενικά η εμμονή για διορισμούς κι η συνεχής αναφορά στην κάλυψη των ανασφάλιστων φαντάζουν όντως απαραίτητες προτεραιότητες, στην πραγματικότητα δεν είναι. Η προσέγγιση αυτή είναι με κλασικό στενόμυαλο ορίζοντα. 

Σαφώς χρειάζονται διορισμοί, αλλά όσοι κι αν γίνουν, με τα πεπερασμένα οικονομικά μας δεδομένα και τον ρυθμό αποχώρησης λόγω συνταξιοδότησης του προσωπικού, πάντα θα 'ναι λίγοι. Το σύστημα χρειάζεται έναν τολμηρό, τεχνοκρατικό επαναπροσδιορισμό των λειτουργιών του, με έμφαση στην ιεράρχηση των αναγκών και αναδιάταξη της διαχείρισης των πόρων. Εννοιες ταμπού επιβάλλεται πια να μπουν στο τραπέζι. 

Συγχωνεύσεις, οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια, αυστηροί επιστημονικοί κανόνες και κυρίως αξιολόγηση. Σε ένα ΕΣΥ που κλινικές ολόκληρες συντηρούνται για να βολεύεται κάποιος διευθυντής, με ανύπαρκτα κίνητρα εξέλιξης για τους γιατρούς, ο καθένας κάνει την ιατρική που νομίζει, χωρίς κατά κανόνα να τηρεί τα διεθνή επιστημονικά ιατρικά πρωτόκολλα, και διδάσκει στους νέους συναδέλφους αν και ό,τι θέλει. Σε ό,τι αφορά τη λίστα αναμονής χειρουργείου, είναι τσιφλίκι ανεξέλεγκτο του κάθε διευθυντή.

 Ας μην εξαντλείται λοιπόν ο διάλογος σε στείρες λογικές μπαλώματος, απολύτως αυτιστικά, στον μικρόκοσμο μιας δημιουργικής (;) λογιστικής. Σαν να ζούμε αλλού!

Η Άννα Ελευθεριάδου - Γκίκα είναι γιατρός του ΕΣΥ στο Νοσοκομείο Ρεθύμνου.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου