ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

των νιάτων μας την εκδικήτρα ορμή την ξεφλούδησαν οι έσχατοι

Παρατηρητήριο

Ούτε μια σοβαρή αριστερά δεν μπορούμε να ’χουμε. Τους πρότεινε ο άλλος να βγάλουν ψεύτικα λεφτά σαν τη Μonopoly να κάνουν αυτοί πως μας πληρώνουν και μεις πως τους πληρώνουμε κι αυτοί ενθουσιάστηκαν και του ζήτησαν να γίνει υπουργός των Οικονομικών. Ουάου yes, το κινηματικό χρήμα… Και συ περίμενες αυτό το νηπιαγωγείο να σε σώσει και να σε οδηγήσει ξανά στη γη της επαγγελίας. Να διαπραγματευτεί με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε και να τους τουμπάρει. Πόσο αφελής μπορείς να είσαι; Αλλά και πόσο επικίνδυνος;

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Κακώς αναστατώνεστε με την υπόθεση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές. Βρισκόμαστε στη μακρά και επώδυνη φάση της αποκομμουνιστικοποίησης και ο θόρυβος λογικά θα είναι ισχυρός. Φανταστείτε να εφαρμοστεί η αξιολόγηση των ΔΥ, να πωληθούν όλες οι ΔΕΚΟ, να γίνουν ιδιωτικά πανεπιστήμια κλπ. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας θα αντισταθεί μέχρις εσχάτων. Η Ελλάδα κοιλοπονάει την ελευθερία της.

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2016

Maria Kastrisianaki-guyton: " Να προετοιμάζεστε για σειρά πολιτικών σοκ στα επόμενα χρόνια"



" Ο Κόσμος τους καταρρέει. Ο Δικός μας οικοδομείται. Είναι μια Νέα Παγκόσμια Τάξη Πραγμάτων" δήλωσε μετά την νίκη του Ντόναλντ Τράμπ, ο Φλοριάν Φιλιπότ, βασικός σύμβουλος της Μαρίν Λε Πεν. Οι εκλογές σε Γαλλία, Ολλανδία και Γερμανία, μέσα στο 2017 θα αποτελέσουν πρόκριμα γι αυτό τον αναμενόμενο από πολλούς στην Ευρώπη, Νεο Κόσμο.

Γαλλία

Το Εθνικό Μέτωπο της Λε Πεν έρχεται πρώτο στις δημοσκοπίσεις για τον πρώτο γύρο των Προεδρικών εκλογών. Ωστόσο στο δεύτερο γύρο τα πράγματα δεν φαίνεται πως θα είναι τόσο εύκολα, λόγω του ποιος θα μείνει, ποιος θα φύγει και τι συμμαχίες θα διαμορφωθούν. Επίσης η συμμετοχή των ψηφοφόρων θα είναι κρίσιμος παράγοντας. Η εργατική τάξη που ψηφίζει Λε Πεν, θεωρείται, πλέον του βεβαίου, ότι θα σπεύσει μαζικά στην κάλπη. Οι υπόλοιποι; Μετά τις νίκες Brexit και τώρα Τραμπ οι δημοσκόποι αντιμετωπίζουν με πολύ μεγάλο σκεπτικισμό τις γαλλικές εκλογές
" Πριν την επικράτηση του Ντοναλντ Τραμπ, οι απαντήσεις ήταν εύκολες. Τώρα το απίθανο έχει γίνει το πλέον πιθανό. Ολα μπορούν να συμβούν" υποστηρίζει ο Economist. Οι FT επικαλούνται ρήση του Dominique de Villepin, πρώην Πρωθυπουργού: " Γαλλία και ΗΠΑ είναι σαν δίδυμα. Αυτό που είναι δυνατόν στις ΗΠΑ, είναι δυνατόν και στη Γαλλία, ακόμη κι αν οι πολιτικές ελίτ δεν έχουν την ικανότητα να το διαβλέπουν και να το κατανοήσουν"

Ολλανδία

Στην Ολλανδία ισχύει αντίστοιχη αφήγηση. Ο Geert Wilders, του εθνικιστικού PVV, προηγείται, στις δημοσκοπίσεις του κεντρώου VVD του Πρωθυπουργού Mark Rutte. Εως τώρα, τα ποσοστά του Wilders έπεφταν την τελευταία στιγμή. Αλλά το Brexit και η νίκη του Τραμπ, θέτουν εν αμφιβόλω την μέχρι τώρα ορθοδοξία, επισημαίνουν Ολλανδοί αναλυτές. Επιπλέον, ο λαϊκισμός δεν περιορίζεται στην εκλογή Κυβέρνησης. Το Ολλανδικό Δημοψήφισμα ακύρωσε την Συμφωνία ΕΕ-Ουκρανίας. Αντίστοιχο δημοψήφισμα θα κρίνει την εμπορική συμφωνία CETA, της ΕΕ με τον Καναδά. Ποιος εγγυάται ότι δεν θα έχει την ιδια τύχη με εκείνη της Ουκρανίας, προκαλώντας μια ακόμη κρίση στην ΕΕ;

Γερμανία

Στην περίπτωση της Γερμανίας, το δεξιό εθνικιστικό Κόμμα AfD δεν μπορεί, ακόμα, να απειλήσει σοβαρά το πολιτικό σύστημα. Η Μέρκελ υπεραμύνεται των φιλελευθέρων ιδεών. Οταν όλοι οι ηγέτες της ΕΕ έσπευδαν να συγχαρούν τον Τραμπ, εκείνη του εδινε μάθημα δημοκρατίας. Αν το εκανε για την τιμή των όπλων είναι άλλο ζήτημα, παντως το έπραξε. Ομως, ο φιλελευθερισμός της Μερκελ δεν είναι αρκετά ανθεκτικό ανάχωμα για να αποτρέψει τον λαϊκισμό που εξαπλώνεται σαν επιδημία στην Ευρώπη. Λαϊκισμό που, εκ των πραγμάτων, περιορίζει σημαντικά την επηρροή της. Με πιο χαρακτηριστικό παραδειγμα το προσφυγικό. Ποιος άκουσε τις εκκλήσεις της , περί δίκαιου διαμοιρασμού μεταναστών και προσφύγων; Απολύτως κανείς. Και η Μερκελ εξαναγκάστηκε να τα μαζέψει. Οι αρχές ισχύουν εως ότου παραβιαστούν και η άτακτη υποχώρηση της Γερμανίδας Καγκελαρίου στο προσφυγικό, αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Ο Wolfgang Schäuble μεσα από τις σελίδες της Bild Zeitung, προειδοποιει :" Ο δημαγωγικός λαϊκισμός δεν είναι αμερικανικό φαινόμενο. Ενας εκλογικός σεισμός στη Γαλλία θα έπληττε καίρια την συνοχή της ΕΕ."
" Να προετοιμάζεστε για σειρά πολιτικών σοκ στα επόμενα χρόνια" δηλώνει αυτάρεσκα ο Nigel Farage. Μετά τον πολιτικό σεισμό Τραμπ στις ΗΠΑ ποιος μπορεί να τον διαψεύσει;
Τέλος, ο Gideon Rachman, των FT, ο οποιος έκρουε τον κώδωνα κινδύνου για το Τραμπ, όταν οι υπόλοιποι έκαναν πλάκα, γράφει: " Σε ότι αφορά στους συμμαχους των ΗΠΑ, η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, είναι η Αποκάλυψη του Ιωάννη. Για τις κυβερνήσεις Καναδά, Ιαπωνίας, Γερμανίας, Βρετανίας, Βαλτικών χωρών, είναι ταινία τρόμου ένας τύπος σαν τον Τραμπ να ηγείται του αποκαλούμενου Ελεύθερου Κόσμου".

2 σχόλια:

  1. Είναι χαρακτηριστικές οι αντιδημοκρατικές, στα όρια του κοινωνικού ρατσισμού προεκλογικές λοιδωρίες της «φιλελελεύθερης» Μαντόνα εναντίον του τρόπου ζωής των παραδοσιακών εργατικών και μικροαστικών στρωμάτων.
    Αυτός είναι ο φιλελευθερισμός των πετυχημένων της παγκοσμιοποίησης: Όποιος δεν είναι πολύ πλούσιος και ταυτόχρονα δεν ακολουθεί τις αναρχοφιλελεύθερες κοινωνικές νοοτροπίες (π.χ. στις σχέσεις των δύο φύλων), στον Καιάδα.
    Την πίστεψαν λοιπόν αυτοί οι δύστυχοι μικροαστοί (τώρα τους αποκαλούν, εσφαλμένα, μεσαία τάξη) και οι άνεργοι εργάτες και – για να μην χαρακτηρίζονται οπισθοδρομικοί – πήγαν στον αρχι-πλούσιο που βρίσκει τις γυναίκες άνω των 35 «γριές» και που πιστεύει ότι η κλιματική αλλαγή είναι απάτη και σικέ, εμπορικό κόλπο των Κινέζων.
    Με τέτοιους υποστηρικτές της αντιπάλου του, ο Τραμπ δεν χρειαζόταν καν δικούς του υποστηρικτές.
    Αξίζει να διαβάσει κανείς ξανά και ξανά τις κοινωνιολογικές και ιστορικές αναλύσεις του παλιού καλού Κρίστοφερ Λας ή του Τζέρεμι Ρίφκιν, για το που οδηγεί η έπαρση των «πετυχημένων» νέων στρωμάτων του χρηματοπιστωτικού και της show biz: Σε κατεστραμμένες κοινωνίες.
    Δυστυχώς, οι πολιτικές ελίτ, στις ΗΠΑ, στην Ελλάδα ή αλλού, δεν ακούν τους Τζέρεμι Ρίφκιν και τους Κρίστοφερ Λας. Ακούν τις απανταχού Μαντόνες (δυστυχώς όχι τις Μαντόνες που ζωγράφιζε ο Ραφαήλ).
    Μόλις τώρα αρχίζουμε να βλέπουμε, σε επιταχυνόμενο ρυθμό σλόου μόσιον, την αυτοκαταστροφή του πολιτικού και κοινωνικού πολιτισμού της εποχής 1980-2008. Όμως, αυτό που μετρά, είναι η καταστροφή που προκάλεσε και προκαλεί αυτός ο πολιτισμός και το πνεύμα της εποχής του.

    Quo vadis, America?
    http://aftercrisisblog.blogspot.gr/2016/11/quo-vadis-america.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. τι είπε η Μαντόνα ρε παιδιά και έστρεψε τον απλό λαό στον Τραμπ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή