ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Ηiggs Boson

Ηiggs Boson

Παρατηρητήριο

Σχετικά με την αποστροφή Κυριάκου Μητσοτάκη περί ανισότητας:

Η μοναδική μορφή ισότητας που έχει νόημα για εμάς τους φιλελεύθερους,είναι η ισότητα ενώπιον του Νόμου (ισονομία)!
Κάθε άλλη μορφή,ειναι είτε ανέφικτη,είτε επιτυγχάνεται μέσω καταναγκασμού,άρα συντρίβει τον ανθρωπο,τα δικαιώματα και τη μοναδικοτητά του. Ο εξισωτισμος,υπήρξε ιστορικά πάντοτε βίαιος και αυθαίρετος,συνέτριψε τα άτομα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους στο όνομα ενός συλλογικού οράματος,το οποίο κάποιοι άλλοι σχεδίασαν και τους επέβαλλαν. Οδήγησε σε κοινωνίες στάσιμες,ομοιόμορφα βαρετές,πληκτικά ομοειδείς,οικονομικα αδιέξοδες,αισθητικά βάρβαρες,ηθικά αποτρόπαιες.
Ειναι τελείως διαφορετικό το να ζητάς ενα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για τον καθένα απο το να ζητάς ίδιο εισόδημα για ολους.
Αυτή ειναι η ειδοποιός διαφορά φιλελευθερισμού-σοσιαλισμού και το τεκμήριο ηθικής υπεροχής της ελευθερίας.

Βαγγέλης Πάλμος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ουδέν κακον αμιγές καλού. Η καταστροφή του Σαρωνικού έχει και ένα θετικό. Άρχισε το ξήλωμα της " πολιτικής αριστερής οικολογιας" απο τη λίστα των κοινωνικών μας στερεοτύπων. Μεγαλη πρόοδος παίκτες. Ένας απίθανος φερετζές ιδιοτέλειας, αριστερισμού και άεργου επαγγέλματος. Καιρός ήταν.

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Ευθύμης Δημόπουλος: Για την «εθνική συνεννόηση»




Η πρόταση για «εθνική συνεννόηση», με τον τρόπο που χρησιμοποιείται από τη ΔΗΣΥ, είναι θολή και αποπροσανατολιστική. 


Πρώτον, γιατί δεν περιγράφεται το περιεχόμενό της. Αντιθέτως χρησιμοποιείται γενικόλογα το επίθετο «εθνική», σαν να καθαγιάζει νομοτελειακά την όποια πολιτική επιλογή διαχείρισης της χρεοκοπίας, μόνο και μόνο γιατί είναι εθνική. Σαν να υπονοεί ότι το «εθνικό» είναι το αντίδοτο στις πολιτικές των ξένων που μας καθηλώνουν. Αναδεικνύει (έστω και ασυνείδητα) ένα σχήμα πολιτικής αντίθεσης «ξένοι – Έλληνες» που όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται στα προβλήματα της χώρας αλλά έχει χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα από τις δυνάμεις του λαϊκισμού και του αντιευρωπαϊσμού.

Δεύτερον, και όχι ανεξάρτητο από το προηγούμενο. Ένα από τα διδάγματα της ελληνικής χρεοκοπίας είναι ότι οι εσωτερικές δυνάμεις του εκσυγχρονισμού και της μεταρρύθμισης δεν μπορούν μόνες τους να σύρουν τη χώρα. Και επιπλέον ότι ακόμη και στους φιλοευρωπαϊκούς πολιτικούς σχηματισμούς οι δυνάμεις της μεταρρύθμισης μειονεκτούν. Επομένως το ελληνικό πολιτικό σύστημα και ο διοικητικός μηχανισμός δεν είναι εις θέση να ανταποκριθούν μόνοι τους στη διαχείριση της κρίσης. Χρειάζεται να εισαχθεί μεταρρύθμιση και εκσυγχρονισμός και αυτή η διαδικασία να εποπτευθεί από την Ε.Ε. Με άλλα λόγια το σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης δεν μπορεί να είναι μόνο εθνικό. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό στην ελληνική ιστορία. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο δυτικός κόσμος παρεμβαίνει βοηθητικά στην εξέλιξη της χώρας.

Τρίτον, δεν μπορεί να υπάρξει καμιά «εθνική πρόταση» χωρίς εθνική αυτογνωσία. Είναι εμφανές ότι ως χώρα δυσκολευόμαστε να προσαρμοστούμε στα νέα ευρωπαϊκά δεδομένα. Πιθανόν να υπάρχουν ευθύνες και στους εταίρους αλλά το πρόβλημα είναι κυρίως δικό μας. Ίσως ο φεντεραλισμός του Σόιμπλε να είναι επιλεκτικός αλλά από την άλλη εμείς δεν κάνουμε αυτά που πρέπει για να πείσουμε τους ευρωπαίους ότι αξίζει να μετέχουμε ισότιμα στις νέες εξελίξεις. Θα μπορούσαμε όλα αυτά τα χρόνια να είχαμε περιορίσει τις συνέπειες της δημοσιονομικής περιστολής με μια επιθετική πολιτική μεταρρυθμίσεων από το περιβάλλον μέχρι τη δικαιοσύνη και από την εκπαίδευση ως την επιχειρηματικότητα. Αλλά δεν το κάναμε γιατί οι δυνάμεις της χρεοκοπίας είναι ακόμα ζωντανές και κυβερνούν. Χωρίς την ήττα τους η χώρα δεν θα ανακάμψει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου