ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τάσος Μπουλμέτης

Τάσος Μπουλμέτης

Παρατηρητήριο

Καλά θα κάνεις, πατερούλη, να μην ανακατεύεσαι στις ζωές των άλλων και δη των παιδιών. Δεν είναι τα δικά σου. Το κράτος ας φροντίζει μόνο να υπάρχουν πραγματικά σχολεία και αληθινοί δάσκαλοι. Και να καταργήσει το ένα και μοναδικό βιβλίο. Εξάλλου τα περισσότερα κρατικά είναι άστοχα. Να είναι ελεύθεροι οι άνθρωποι να μάθουν ό,τι και όπως θέλουν, ελεύθεροι να επιχειρούν. Τίποτε άλλο. Αν ο Στέλιος είχε την ευκαιρία να μάθει την τέχνη, αν τον άφηνες να ανοίξει αύριο μια δική του δουλειά, να βρει το δρόμο του, δεν θα σε είχε ανάγκη. Όπως σίγουρα δεν θα σε έχει η Ματίνα που θα ψηλώσει πολύ και δεν θα την φτάνεις. Δεν θα μπορείς να τους χειραγωγείς. Αν στέκει όμως σκυφτός πάντα θα κοιτάζει προς εσένα.

Athens Voice 3τσάντες έξω από ένα σχολείο κάπου στην Αθήνα

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Το αριστεροδέξιο και πάντα φοβικό προς τη Δύση συνεχές, παλλόμενο αδιαλείπτως, γραπώνεται τώρα από την εθνική ταυτότητα και μετατοπίζεται πολιτικά δεξιά. Τα όσα αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις δεν είναι φενάκη. Το κίνημα των αγανακτισμένων εκδικείται. Επιστρέφει ηττημένο, αβέβαιο και light. Η εξαπάτησή του παράγει το αντίθετο πολιτικό αποτέλεσμα. Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να του πάει κόντρα όταν δεν έχει χρήμα να μοιράσει;

Μήπως ήρθε ο καιρός της δεξιάς;

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Παναγής Παναγιωτόπουλος: Κουτσομπολιό της ανηδονικής μιζέριας,





από το fb

Ναρκισσισμός τσέπης, κουτσομπολιό της ανηδονικής μιζέριας, αναρτησιοεξάρτηση, likισμός, ψευδείς εμπειρίες φιλανθρωπίας, γνώμες να πέφτουν σαν το χαλάζι, μικροπρέπειες και αγωνίες αναγνώρισης από το "κοινό μας", "αγαπουλίνια" και σοβαροφανείς χαιρετισμοί...

Αυτές είναι ορισμένες παγιωμένες απολήξεις της φεισμπουκικής καθημερινής τριβής- υπάρχουν και οι φωτεινές και εμπνευσμένες ώρες του δεν είναι όμως της παρούσης. Πολλά τα θραύσματα κατακερματισμένων εαυτών, ομοιωμάτων μιας ατομικής ισχύος που έχει χαθεί, άπειρο το υλικό για την εποχή των ρευστών συναισθημάτων και των αποσαρθρωμένων νοοτροπιακών κανόνων. 



Είναι συνήθως δύσκολο να εξαχθούν συμπεράσματα γενικής ισχύος για την κοινωνία απ' αυτό το πλήθος πληροφοριών. Σχεδόν αδύνατον. Και η ιδέα του σύνθετου εαυτού, των πολλαπλών έσω-ταυτοτήτων, που αβίαστα προκύπτει, παραμένει γνωστικά φτωχή. 

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που το θυμικό εκφράζεται χωρίς όρια, χωρίς φίλτρο κοινωνικού ελέγχου και κανόνες. Εκεί μπορείς,, διαισθητικά και πάλι αλλά με αρκετή ασφάλεια,, να αναγνωρίσεις παγιωμένες τάσεις, έξεις που διεγείρονται αντανακλαστικά από ένα συγκεκριμένο stimulus. 



Ο σκανδαλισμός ενός τμήματος του ελληνικού φεισμπούκ (μάλλον υψηλής μόρφωσης και εισοδημάτων, άνω-μεσοστρωματικό) για τον ερωτικό δεσμό, μιας μεγάλης κυρίας σε έναν νέο άνδρα είναι αποκαλυπτικός. Έρχεται να επιβεβαιώσει την άγρια ανισότητα και την σκληρή καταπίεση (εκείνη που είναι πλήρως ενσωματωμένη από τους καταπιεσμένους) που διέπει τις γυναίκες, το σώμα τους και την επιθυμία τους στην Ελλάδα και η οποία συνοψίζεται εύκολα ως εξής: 



η γυναίκα εγκαταλείπει την σεξουαλικότητά της και το σύμπαν της απόλαυσης μετά το γάμο και την τεκνοποίηση.
Σίγουρα μετά από κάποια ηλικία. 



Τα πράγματα είναι ενίοτε πολύ απλά και οι πανικόβλητες κραυγές ιδιαίτερα εύγλωττες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου