ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

mama Africa

mama Africa

Παρατηρητήριο

Έχουμε δουλειές σύντροφοι. Η συλλογική ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να είναι συνέπεια της ατομικής προόδου. Είμαστε ακόμα ελεύθεροι πολίτες σε μια ελεύθερη, δημοκρατική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πίσω μας η πλούσια ιστορία και γραμματεία. Δίπλα μας τα χιλιάδες δικά μας παιδιά που προοδεύουν στο εξωτερικό. Μπροστά μας η πρόκληση της απαλλαγής από το κοινωνικό άγος. Και έχουμε δύναμη, ατόφια ανθρώπινη έλλογη δύναμη. Μπορούμε να λέμε, να γράφουμε και να κάνουμε το σωστό. Είμαστε άτομα δεν είμαστε μάζα δεν είμαστε πολτός.

Και το 2018 που μπαίνει θα ξορκίζουμε το θάνατο και θα γελάμε με τους τιποτένιους. Καλή χρονιά.


ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Τουλάχιστον η μεταπολεμική μας ιστορία είναι μια αδιάκοπη πάλη ανάμεσα στην αριστεία και τη μετριοκρατία. Ανάμεσα στον εκλεκτισμό και την ισοπέδωση. Ανάμεσα στη δημοκρατία και τον ολοκληρωτισμό. Χωρίς όμως διακριτά ισχυρά στρατόπεδα και ιδεολογικά ρεύματα. Γι’ αυτό και είμαστε πάντοτε έρμαια του λαϊκισμού ο οποίος πλασάρεται ως το απόγειο της δημοκρατίας αλλά οδηγεί στον εκφασισμό της κοινωνίας. Γι’ αυτό και από την αποδοχή της χούντας των συνταγματαρχών μεταπηδήσαμε ταχύτατα στον έρωτα του σοσιαλισμού με τα λεφτά των άλλων. Γι’ αυτό ακροβατούμε συνεχώς ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, στην παράδοση και τη νεωτερικότητα. Γι’ αυτό θέλουμε τα σπίτια μας και τα χωριά μας καθαρά και περιποιημένα και την πόλη, τον αστικό χώρο, βρώμικο και κατεστραμμένο.

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Φρόσω Μερκούρη: Ελλάς-Γαλλία μοιάζουν σα δυο σταγόνες νερό


από το facebook

Η αλήθεια είναι οτι τους αγαπάω πάρα πολύ.
Εφτασα στη χωρα τους 18 χρονών ασχετη και ανυποψίαστη. Με υποδεχτηκαν με αγάπη και σεβασμό, ανοιξαν τις πόρτες σε οτι ακριβως δικαιουνταν και οι γαλλοι φοιτητες, με μορφωσαν, με παιδεψαν. 
Η άφιξή μου στη Γαλλια ήταν μια αποκαλυψη του πραγματικού κόσμου. 
Καβαλησα μια μάντρα και βρεθηκα στη ζωή.. 
Τριαντα χρονια αργοτερα υποδεχτηκαν την κορη μου με τον ιδιο ακριβώς τρόπο στην πιο ελιτιστικη κάποτε σχολή του Παρισιου. 
Που αποφασισε να δέχεται ξενους φοιτητές σε ποσοστό 40% επί του συνόλου !! Και ομως η αγάπη μου δεν εχει ιχνος υστεροβουλίας... 
Πηγαζει, υποψιάζομαι, στο γεγονός οτι οι λαοί μας μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό. Αν και προς το καλύτερο οι γαλλοι, διαθέτουν σε μεγάλο βαθμό μια περιφρονητική αντίληψη για την εξουσία και τους θεσμούς. 
Εχουν πολλές φορές μια ταση για ακτιβιστικες δράσεις, μια ψυχολογία μικρού παιδιού που τα βλέπει όλα ή ασπρα ή μαυρα ποτέ γκρίζα. 
Οι τρεχουσες mainstream αποψεις ειναι τόσο μετατοπισμενες αριστερά, που οι ιδιες οι κυβερνήσεις αντιπολιτευονται τον εαυτό τους. Μονο οι υποψηφιότητες για το χρίσμα στο Σοσιαλιστικό Κομμα ειναι ενδεικτικά της κατάστασης. Αντί για μεταρρυθμίσεις ασχολούνται με βερμπαλιστικές ακροβασίες, χαρακτηριστικό της –κοινης μας- οκνηρίας. 
Στην ουσία το politically correct προκαλλει ασφυξία στην πραγματική πολιτική και στην εφαρμογή του Νομου με πιο χτυπητο παραδειγμα την ανυπαρξια της εφαρμογής του στο πολύπαθο γαλλικο banlieue. 
Η προεκλογική καμπανια για την Προεδρία δεν διεφυγε του κανόνα... Εκατονταδες χιλιάδες σωστές και λάθος διαπιστώσεις και ουτε μια γενναία αλλα σοβαρή πρόταση για λύση. Μια μεγαλογραφία της ελληνικής σκηνής με περισσότερη φινετσα βεβαίως, με την παραδοσιακή intellectuelle πατίνα που όμως δεν αντεχει στο παραμικρό ξύσιμο της επιφάνειας... 
Η γνωστη μας αρνηση να αναγνωρίσουμε ότι ο κόσμος αλλαζει ραγδαία και πρέπει να αλλάξουμε και μεις... 
Παρ’ολα αυτά εξακολουθώ να πιστευω, οχι όμως ακραδαντα, πως οι αγαπημενοι μου φίλοι δε θα κανουν την ιδια πατατα με αυτή που έκαναν οι Ελληνες πριν απο δύο και κατι χρόνια. Γιατί μπορεί να μοιάζουμε, όμως την κρίσιμη στιγμή πιστεύω πως διαθέτουν τα αναγκαία αντανακλαστικά . 
Εμείς παλι ΟΧΙ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου