ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Θα ξεφτιλίσουμε και τις πανελλαδικές;

Παρατηρητήριο

«Μα πάλι με αυτούς που μας έφεραν μέχρι εδώ», θα μου πεις. Ναι, γιατί οι άλλοι που δοκίμασες σε έσπρωξαν βαθύτερα. Άλλοτε λόγω άγνοιας, άλλοτε λόγω πρόθεσης. Σου τσάκισαν την ιδιωτική οικονομία, σου στέγνωσαν το κοινωνικό κράτος, σου έβλαψαν την εκπαίδευση. Σου φόρτωσαν ένα ακόμα μνημόνιο. Είσαι πολύ πίσω από το 2014 και το ξέρεις γιατί το ζεις. Τι άλλο θέλεις; Ποιους άλλους έχεις για να βαδίσεις στον δρόμο της δημοκρατίας και της Ευρώπης; Κι εγώ που τα γράφω αυτά άλλους θα ήθελα, αλλά έλα που δεν μας βρίσκονται.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χθες είδα πάλι στον ύπνο μου τον πατέρα.
Καθόμασταν οι δυο μας σ’ ένα τραπέζι με καρό τραπεζομάντιλο. Κάποιος μας έφερε δυο ποτηράκια και κρασί.
– Είσαι καλά; Του λέω.
- Καλά, καλά, και μου ‘πιασε το χέρι.
– Άντε, στην υγειά σου, είπε.
Σήκωσε το ποτήρι, τσούγκρισε και το άφησε πάνω στο τραπέζι.
– Δεν πίνεις; Ρώτησα.
– Εσύ να πιεις, απάντησε. Εγώ δε θέλω να ξεχάσω....
Γιάννης Βαρβέρης

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Φρόσω Μερκούρη: Ελλάς-Γαλλία μοιάζουν σα δυο σταγόνες νερό


από το facebook

Η αλήθεια είναι οτι τους αγαπάω πάρα πολύ.
Εφτασα στη χωρα τους 18 χρονών ασχετη και ανυποψίαστη. Με υποδεχτηκαν με αγάπη και σεβασμό, ανοιξαν τις πόρτες σε οτι ακριβως δικαιουνταν και οι γαλλοι φοιτητες, με μορφωσαν, με παιδεψαν. 
Η άφιξή μου στη Γαλλια ήταν μια αποκαλυψη του πραγματικού κόσμου. 
Καβαλησα μια μάντρα και βρεθηκα στη ζωή.. 
Τριαντα χρονια αργοτερα υποδεχτηκαν την κορη μου με τον ιδιο ακριβώς τρόπο στην πιο ελιτιστικη κάποτε σχολή του Παρισιου. 
Που αποφασισε να δέχεται ξενους φοιτητές σε ποσοστό 40% επί του συνόλου !! Και ομως η αγάπη μου δεν εχει ιχνος υστεροβουλίας... 
Πηγαζει, υποψιάζομαι, στο γεγονός οτι οι λαοί μας μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό. Αν και προς το καλύτερο οι γαλλοι, διαθέτουν σε μεγάλο βαθμό μια περιφρονητική αντίληψη για την εξουσία και τους θεσμούς. 
Εχουν πολλές φορές μια ταση για ακτιβιστικες δράσεις, μια ψυχολογία μικρού παιδιού που τα βλέπει όλα ή ασπρα ή μαυρα ποτέ γκρίζα. 
Οι τρεχουσες mainstream αποψεις ειναι τόσο μετατοπισμενες αριστερά, που οι ιδιες οι κυβερνήσεις αντιπολιτευονται τον εαυτό τους. Μονο οι υποψηφιότητες για το χρίσμα στο Σοσιαλιστικό Κομμα ειναι ενδεικτικά της κατάστασης. Αντί για μεταρρυθμίσεις ασχολούνται με βερμπαλιστικές ακροβασίες, χαρακτηριστικό της –κοινης μας- οκνηρίας. 
Στην ουσία το politically correct προκαλλει ασφυξία στην πραγματική πολιτική και στην εφαρμογή του Νομου με πιο χτυπητο παραδειγμα την ανυπαρξια της εφαρμογής του στο πολύπαθο γαλλικο banlieue. 
Η προεκλογική καμπανια για την Προεδρία δεν διεφυγε του κανόνα... Εκατονταδες χιλιάδες σωστές και λάθος διαπιστώσεις και ουτε μια γενναία αλλα σοβαρή πρόταση για λύση. Μια μεγαλογραφία της ελληνικής σκηνής με περισσότερη φινετσα βεβαίως, με την παραδοσιακή intellectuelle πατίνα που όμως δεν αντεχει στο παραμικρό ξύσιμο της επιφάνειας... 
Η γνωστη μας αρνηση να αναγνωρίσουμε ότι ο κόσμος αλλαζει ραγδαία και πρέπει να αλλάξουμε και μεις... 
Παρ’ολα αυτά εξακολουθώ να πιστευω, οχι όμως ακραδαντα, πως οι αγαπημενοι μου φίλοι δε θα κανουν την ιδια πατατα με αυτή που έκαναν οι Ελληνες πριν απο δύο και κατι χρόνια. Γιατί μπορεί να μοιάζουμε, όμως την κρίσιμη στιγμή πιστεύω πως διαθέτουν τα αναγκαία αντανακλαστικά . 
Εμείς παλι ΟΧΙ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου