ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Σταύρος Τσακυράκης, ο δικός μας σούπερ ήρωας

Παρατηρητήριο

Εφυγε μια εμβληματική μορφή της Γενιάς του Πολυτεχνείου. Ο Σταύρος Τσακυράκης, Γραμματέας της νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτερικού στα χρόνια του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος, συνταγματολόγος καθηγητής της Νομικής Αθηνών, αργότερα αφοσιωμένος στην υπόθεση των δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πολίτης με όλη τη σημασία της έννοιας, σε διαρκή εγρήγορση για την τύχη αυτού του τόπου και της Ευρώπης, για την ποιότητα της Δημοκρατίας, αντίπαλος της δημαγωγίας και των εύκολων λόγων.

Η δημόσια σφαίρα έχασε μια μαχητική φωνή στρατευμένη στην υπόθεση της ελευθερίας που στάθηκε η καθοδηγητική αξία της ζωής του.

Οι φίλοι του χάσαμε την ευθύτητα, την ανιδιοτέλεια, την ανατρεπτικά παιγνιώδη διάθεσή του.

Οι πολιτικά απανταχού ρηγάδες και ρηγίτισσες θα αναπολήσουν την ατομική και συλλογική τους διαδρομή, και τον σιωπηλό δεσμό που κρατάει ακόμα.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα θυμούνται έναν Δάσκαλο συμπαραστάτη.

Γιάννης Βούλγαρης

Καθηγητής Παντειου Πανεπιστημίου
Γραμματέας Ρήγα Φεραίου 1974-1976».

Πηγή: Ο Γιάννης Βούλγαρης αποχαιρετά τον Σταύρο Τσακυράκη | iefimerida.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Θάνος Καψάλης: 4 πρώτες αλλαγές στην Εκπαίδευση



απο το fb

Σε μια τις αναρτήσεις του ο φίλος Leo Kastanas επισημαίνει πολύ σωστά ότι η ύστατη αιτία για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα είναι η εκπαίδευση που παρέχει στους πολίτες της. 

Αποφάσισα λοιπόν, όπως κάποια στιγμή έχει κάνει καθένας από τα 10 εκατομμύρια συνελλήνων, να αναρωτηθώ, ποιες θα ήταν οι 4 πρώτες αλλαγές στην εκπαίδευση που θα εισήγαγα, αν τύχη κακή, με έφερνε για μιαν ημέρα πολιτικό προϊστάμενο στο μέγαρο του Μαξίμου ή έστω στον … περιστερώνα του Αμαρουσίου.

Πρώτον: Θα επανέφερα το παλαιό μάθημα της Λογικής. Ναι, ναι της τυπικής (όπως απαξιωτικά λέγαμε οι έχοντες αποκτήσει μαρξιστική παιδεία) που μάθαινε τους μαθητές ποια είναι τα λογικά σφάλματα, όπως οι αντιφάσεις, οι γενικεύσεις, οι φαύλοι κύκλοι, τα ψευδοδιλήμματα, οι ακυριολεξίες κ.ά. και πώς να τα αποφεύγουν. Με τις γνώσεις που παρέχει το μάθημα οι ομιλίες αρκετών πολιτικών να είστε βέβαιοι πως μπορεί να γοήτευαν, μόνον όμως ως διασκεδαστικά αναγνώσματα ή αφηγήσεις.

Δεύτερον: Σε μια κοινωνία που άπαντες έχουν “άποψη” και σπανίως δεδομένα που να την τεκμηριώνουν, θα αξιοποιούσα το δυναμικό και την ιστορία των θετικών επιστημών προκειμένου το προβάδισμα να πάρουν τα γεγονότα, που απαιτούν διανοητικό κόπο, για τη συλλογή και επεξεργασία τους και δευτερευόντως οι απόψεις, που μπορούν να εκφέρονται αβάσιμα και με ελαφρότητα. Ίσως έτσι, η επόμενη γενιά πολιτών να ήταν περισσότερο θωρακισμένη έναντι της δημαγωγίας και περισσότερο ικανή να λαμβάνει ορθολογικές αποφάσεις σε κρίσιμα, πολιτικά ή άλλα διλήμματα.

Τρίτον: Θα ενίσχυα εκπαιδευτικές δραστηριότητες που καλλιεργούν την ομαδικότητα και τη συνεργασία, χωρίς όμως να αποθαρρύνουν τη φιλοδοξία για το προσωπικό επίτευγμα ή την αριστεία. Μπορεί αυτό να ήταν το αποτελεσματικό φάρμακο, για τη θεραπεία του ατομικισμού και-πόσο αντιφατικό στην ελληνική κοινωνία- την καχυποψία απέναντι στην εξαιρετική επίδοση.

Τέταρτον: Αντί των κακογραμμένων και βαρετών βιβλίων Πολιτικής Παιδείας θα επανέφερα, για τους μαθητές όλων των κατευθύνσεων τη διδασκαλία του Επιταφίου, την Απολογία του Σωκράτη και το διάλογο Κρίτων του Πλάτωνα. Τα οφέλη από τη διδασκαλία του πρώτου, που είναι το καταγωγικό κείμενο του δυτικού πολιτικού πολιτισμού είναι προφανή για να τα αναφέρω. Από τη διδασκαλία των δύο άλλων, θα ανέμενα κάποτε η γενικευμένη ανυπακοή (αυτή που φοροκλέβει, παραβιάζει τον κόκκινο σηματοδότη, ανεβάζει τις μπάρες στα διόδια, καταλαμβάνει δημόσιους χώρους κ.ά.) να έδινε τη θέση της στο γενικευμένο σεβασμό του Συντάγματος και των νόμων της Δημοκρατικής Πολιτείας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου