ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Σταύρος Τσακυράκης, ο δικός μας σούπερ ήρωας

Παρατηρητήριο

Η βαθιά, σκοτεινή σοσιαλιστική, με τα λεφτά των άλλων, Ελλάδα θα δώσει τη μάχη της επιβίωσης σε κάθε μετερίζι. Δημοσιογραφία, εκπαίδευση, δικαιοσύνη, δημόσια διοίκηση, οικονομία. Στις επόμενες εκλογές παίζονται πολλά περισσότερα από μια διακυβέρνηση. Τα στρατόπεδα ήδη διαμορφώνονται και δεν έχουν τίποτα απο το παρελθόν.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

Γιώργος Προκοπάκης: Πόσο χρήσιμη είναι αυτή η σοσιαλδημοκρατία;



από το fb
Αν αναρωτηθεί κανείς "ποια είναι τα δύο σημαντικότερα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπισθούν ώστε αυτή η χώρα να ορθοποδήσει;" τι απάντηση θα πάρει;
Στη διαδικασία ανασύστασης της παρ' ημίν σοσιαλδημοκρατίας, ακούμε τα πάντα. Εκτός απ' αυτό!
Ανάπτυξη θα μας φέρουν όλοι. Χωρίς τράπεζες πόση θα μας φέρουν; Με τον τρέχοντα σχεδιασμό κυβέρνησης, εταίρων και ΕΚΤ, θα δούμε το 2020 πότε είναι πιθανόν να έχουμε τράπεζες. Ένα χρόνο νωρίτερα να τις φέρεις, αλλάζουν τα πάντα! Τι τη νοιάζει τη σοσιαλδημοκρατία μας αυτό; Έχει τόσα να ασχοληθεί! Για να μην το ζαλίζουμε, κόκκινα δάνεια είναι το ένα ζήτημα, κατά τη γνώμη μου. Δείτε τι λένε οι δέκα υποψήφιοι. Τίποτε! Κοινωνικώς ευαίσθητοι, ούτε παρέμβαση για τον ορισμό της "πρώτης κατοικίας" δεν κάνουν. Ούτε κουβέντα για τους στρατηγικούς κακοπληρωτές. Ο μεγαλύτερος από τους φορείς του χώρου μας έχει κυριολεκτικά καραφλιάσει: Ταμείο Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων! Είκοσι χρόνια αγκύλωση για μια σοσιαλίζουσα ανοησία. Οι υπόλοιποι; Καλά ευχαριστώ, εσείς;
Κοινωνικό κράτος ούμπερ άλλες! Με ένα ασφαλιστικό που δεσμεύει 10-12% του ΑΕΠ από τον προϋπολογισμό - 17% συνολικά. Με εισφορές που διαλύουν την επιχειρηματικότητα, κυρίως τη μικρή και μεσαία - χωρίς ανταπόδοση. Πείτε τα ευαίσθητά σας για βρεφονηπιακούς σταθμούς, φροντίδα τρίτης ηλικίας και ό,τι άλλο θέλετε - τις δομές αλληλεγγύης μη ξεχνάτε, γιατί αν δεν γίνει μια σοβαρή διευθέτηση του ασφαλιστικού θα τις χρειαζόμαστε για εκατό χρόνια. Τίποτε, ξανά. Ας πούμε πως η πρόταση "αύξηση του δανεισμού για να μην κοπούν συντάξεις" μέσα στη Βουλή, ήταν τρολάρισμα.
Δεν ζητάει κανείς προγράμματα σωτηρίας της χώρας στη διαδικασία εκλογής ηγέτη της σοσιαλδημοκρατίας. Ζητάει το στοιχειώδες: να καταθέσει καθένας/μια τις προτεραιότητες. Μας έχουν ψοφήσει στην μεταρρυθμιστολογία, λες και θα βρεθούν οι φοβερές εκείνες μεταρρυθμίσεις που δεν ξεβολεύουν καμιά κοινωνική ομάδα και που δεν έχουν κόστος μέχρις ότου αρχίσουν να αποδίδουν. Αλλά προ παντός το πρόσημο!
Φτάνεις στο σημείο να αναρωτιέσαι πόσο χρήσιμη είναι (ή θα είναι) αυτή η σοσιαλδημοκρατία. Σε ο,τιδήποτε εκτός από βραχυπρόθεσμους πολιτικάντικους τακτικισμούς - ένα πλασάρισμα κάποιων με λιγότερο ή περισσότερο βεβαρυμένο πολιτικό παρελθόν (και παρόν εδώ που τα λέμε) στα παιγνίδια εξουσίας ή στο μοίρασμα του κράτους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου