ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Σταύρος Τσακυράκης, ο δικός μας σούπερ ήρωας

Παρατηρητήριο

Η βαθιά, σκοτεινή σοσιαλιστική, με τα λεφτά των άλλων, Ελλάδα θα δώσει τη μάχη της επιβίωσης σε κάθε μετερίζι. Δημοσιογραφία, εκπαίδευση, δικαιοσύνη, δημόσια διοίκηση, οικονομία. Στις επόμενες εκλογές παίζονται πολλά περισσότερα από μια διακυβέρνηση. Τα στρατόπεδα ήδη διαμορφώνονται και δεν έχουν τίποτα απο το παρελθόν.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Σάββατο, 28 Οκτωβρίου 2017

Σαββατοκύριακο με δανεικά: Να αγαπάς τη μικρή πατρώα γη σου



Ποτέ άλλοτε οι παρελάσεις δεν είχαν τόσο πολιτικό σουξέ. Αδιάφορα περνούσαν σχεδόν για όλους. Στις μέρες μας κάτι τα μίνι των κορασίδων, κάτι οι εντυπωσιακές δασκάλες, κάτι τα αγανακτισμένα φασιστοειδή τις έκαναν «γεγονότα». Έτσι υποχωρεί και κείνο το παλιό αίτημα να καταργηθούν. Γιατί σ’ αυτές ο καθένας μας βρίσκει αυτό που πάντοτε ποθούσε. Φυσικά ούτε οι δασκάλες ούτε τα μίνι έχουν κάτι το μεμπτό και το ανάρμοστο. Όποιος θέλει να σκανδαλιστεί είναι δικαίωμά του και ας μείνει με το σκάνδαλο.. Οι μούτζες όμως και τα κρωξίματα κατά των επισήμων είναι αχαρακτήριστα ή μάλλον χαρακτηρίζουν αυτούς που τα πραγματοποιούν. Ανάρμοστες προσπάθειες εθνολαϊκιστών να έρθουν στον αφρό που όμως απεδείχθησαν αποτελεσματικές στο παρελθόν. Το γεγονός ότι σήμερα πολλοί εξ αυτών βρέθηκαν στη θέση των επισήμων και απήλαυσαν παρέλαση ας είναι μάθημα γι αυτήν την έρμη κοινωνία. Ας καταλάβει επιτέλους ότι το πρόβλημά μας είναι πολύπλοκο δυσεπίλυτο και θέλει σοβαρούς λύτες. Πιο σοβαρούς από τους αγανακτισμένους των παρελάσεων. Και να μη ξεχνάς να αγαπάς τη μικρή πατρώα γη σου που γράφει και ο Βαγγέλης.   

Ο φίλος Βαγγέλης Πάλμος για τη μέρα που είναι:

Πριν από χρόνια, βρέθηκα τέτοια μέρα στα Γιάννενα. Ο καιρός βροχερός, ως συνήθως και τα σύννεφα έκρυβαν το Μιτσικέλι.
Στην πλατεία, στο "ρολόι" έγινε η επιμνημόσυνη δέηση για τους πεσόντες, μέσα σε απόλυτη σιγή! Μέσα στην ομίχλη, έρχονταν η μυρωδιά του λιβανιού και ακούγονταν οι διαταγές του μέραρχου οι αναρτήσεις των όπλων και τα ξίφη των αξιωματικών.
Κι ύστερα, ο εθνικός ύμνος!
Ποτέ μου δεν ένιωσα τόσο συγκλονισμένος για την πατρίδα!
Έφταιγε βέβαια και η εκδρομή στο Καλπάκι, η επίσκεψη στο μουσείο πολέμου, η ανάμνηση του πατέρα που με είχε πάει πριν τριαντα τόσα χρόνια εκεί που πήγαινα τώρα τους γιους μου.
Αλλά τι άλλο είναι η πατρίδα από τη ζεστασιά των παιδικών σου χρόνων και την αγάπη των γονιών;
Αυτή την πατρίδα κουβαλάμε μέσα μας ως τη στιγμή που θα την αφήσουμε για μια άλλη μεγαλύτερη πατρίδα όλων των ανθρώπων.
Και πως θ αγαπήσεις τη μεγάλη πατρίδα της ανθρωπότητας, αν δεν αγαπήσεις πρώτα τη μικρή πατρώα σου γη;
Ο δικός μου πατριωτισμός είναι προϋπόθεση του κοσμοπολιτισμού μου.
Ζήτω η Ελλάδα μας, ζήτω το έπος του '40!

Αλλά και ο φίλος Θάνος Χ. Καψάλης κάτι άλλο μας είπε και πάλι για τη μέρα που είναι:

Είναι δείγμα ανώριμων συναισθηματικά εφήβων, να στρέφονται εναντίον, σε ό,τι αδιακρίτως συνιστά την οικογενειακή παράδοσή τους. Ο λόγος λοιπόν που γιορτάζουμε αύριο, δεν είναι η ιδιορρυθμία που επισημαίνουν οι ... ανώριμοι συναισθηματικά έφηβοι, να εορτάζουμε δηλαδή την έναρξη και όχι τη λήξη του πολέμου, αλλά ο εορτασμός της ΠΡΩΤΗΣ ΝΙΚΗΣ της ανθρωπότητας κατά των δυνάμεων του Άξονα. Όποιος έχει ελάχιστη γνώση της ιστορίας και των αναλογιών (μια μικρή χώρα να στέκεται μόνη στο πλευρό της Μ. Βρετανίας, και επιτυχώς, στον πόλεμο κατά του φασισμού) αντιλαμβάνεται τη σημασία του γεγονότος, όποιος δεν έχει...

Ο φίλος Γιώργος Προκοπάκης επιμένει για την πρόσφατη δημοσκόπηση της Marc

Με τα ευρήματα της δημοσκόπησης της Marc που δημοσιεύεται σήμερα 28/10, έκανα τα γνωστά. Απλή αναγωγή των αναποφάσιστων, αναλογική κατανομή 250 εδρών στα κόμματα που ξεπερνούν το 3% μετά την αναγωγή και 50 έδρες στο πρώτο κόμμα. Η κατάληξη:
1. Αυτοδύναμη ΝΔ με 155 έδρες
2. ΔΗΣΥ με 25 έδρες
3. Ποτάμι και ΑΝΕΛ εκτός Βουλής
4. ΕΚ μέσα με 10 έδρες
5. Αντισυστημικά κόμματα (ΧΑ, ΚΚΕ) 46 έδρες
6. ΣΥΡΙΖΑ 64 έδρες
Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά δεν διαφέρουν από αυτά προηγούμενων δημοσκοπήσεων. Αυτά είναι:
1. Δεν υπάρχει λύση χωρίς τη συντηρητική παράταξη.
2. Για την εκλογή ΠτΔ πρέπει να πάει ολοσούμπιτη η ΔΗΣΥ σε συμφωνία με τη ΝΔ.
3. Η ΕΚ εμφανίζεται με δυνητικά ρυθμιστικό ρόλο (σημείωση: η Marc συνεπώς τη βρίσκει εντός Βουλής, ενώ άλλες δημοσκοπήσεις εκτός)
4. Έχουμε μπροστά μας μία εκλογική αναμέτρηση με απλή αναλογική.
Έκανα και τα εύλογα πειράγματα στα τελικά ευρήματα. Άθροιση των ποσοστών του Ποταμιού και ΔΗΣΥ σε πρώτη φάση (σενάριο νέου φορέα). Σε δεύτερη, επί πλέον άθροιση ποσοστών ΑΝΕΛ και ΣΥΡΙΖΑ (σενάριο Καμμένου στο Επικρατείας). Στο πρώτο (μόνο Νέος Φορέας) η "προεδρική πλειοψηφία" με ολοσούμπιτο το Νέο Φορέα να συντάσσεται με τη ΝΔ ανεβαίνει στο 183 (από 180) με την αυτοδυναμία της ΝΔ να πέφτει στο 152 (από 155), ενώ στο δεύτερο (εκτός από Νέο Φορέα, Καμμένος στο ΣΥΡΙΖΑ) χάνεται η "προεδρική πλειοψηφία" των δύο στο 179 και η ΕΚ αναδεικνύεται ρυθμιστής.
Οι εκλογές, όποτε γίνουν, θα γίνουν σε περιβάλλον ακραίας πόλωσης. Η πόλωση θα είναι πραγματική και οι ανοησίες περί τεχνητής πόλωσης θα είναι απλώς ανοησίες των λιγουριών που θέλουν να έχουν ρόλο ενώ δεν παίρνουν θέση - η διακύβευση είναι μεγάλη.
Ας κάθεται όποιος θέλει να φαντάζεται εθνικά προγράμματα εξόδου και με ποιούς θα τα φτιάξει. Η διαχωριστική γραμμή χαράσσεται από τα κατ' εξοχήν πολιτικά ζητήματα (α) εκλογή ΠτΔ και (β) εκλογικό σύστημα. Για όποιον ενδιαφέρεται για τη σωτηρία της χώρας, το ζήτημα είναι η τοποθέτηση έναντι της συντηρητικής παράταξης και οι όροι συνύπαρξης με αυτήν. Οι πρωτοβουλίες ακόμη και για την πολιτική συμφωνία στο διακηρυγμένο από πολλούς πλαίσιο της "στρατηγικής ήττας του ΣΥΡΙΖΑ" είναι στην πλευρά του Κυριάκου Μητσοτάκη. Οι υπόλοιποι οφείλουν να ξεκαθαρίσουν τι σημαίνει για τους ίδιους η "στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ". Τα υπόλοιπα βρίσκονται. Γνώμη μου είναι πως προϊόντος του χρόνου, η διαχωριστική γραμμή θα είναι πιο έντονη.
Για να στανιάρω, πάω να βάλω το βιντεάκι του Πόντα και να μελετήσω την "άλλη δημοσκόπηση", της Πρωτοβουλίας για την Κεντροαριστερά που "εκπέμπει" από το site των 58.

Και τέλευεταιος αλλά όχι έσχατος ο  φίλος Κώστας Ρεσβάνης λοξοδρομεί και μας θυμίζει

Λοξοδρομώ: Κάπου πήρε το μάτι μου ότι μόλις προσπεράσαμε την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Πολιομυελίτιδας. Μικρό παιδί στον Πειραιά έβλεπα στη γειτονιά συνομηλίκους μου να προσπαθούν να περπατήσουν με τεχνητά αρθρωτά πόδια, πρωτόγονα για τη σημερινή εποχή. Χαμένες οι χαρές του παιχνιδιού, η ισότιμη συνύπαρξη και συχνές οι μαχαιριές "ρε, έρχεται ο κούτσαβλος."
Ρώτησα τη μητέρα μου και η απάντηση ήταν μια λέξη που άργησα να προφέρω: Πολιομυελίτιδα.
Τα τελευταία 25 χρόνια τα κρούσματα της παιδικής παράλυσης μειώθηκαν κατά 99% χάρη στο εμβόλιο!
(Αφιερωμένο στους εγκληματίες του αντιεμβολιακού, λέει, κινήματος.)


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου