ΘΟΔΩΡΟΣ ΣΟΥΜΑΣ : Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ




Tα σημαντικότερα αυριανά έργα στην Αττική θα είναι η διπλή ανάπλαση Βοτανικού και γηπέδου ΠΑΟ στη λεωφ.Αλεξάνδρας και η ανάπλαση και τα έργα στο Ελληνικό. Για την οικονομική χρησιμότητα της ανάπλασης στο Ελληνικό έχουν γραφτεί όσα χρειάζεται να ξέρει ο αμερόληπτος πολίτης. Με το έργο της διπλής ανάπλασης στον Βοτανικό και τη λεωφ.Αλεξάνδρας θα κατεδαφιστεί το δυσλειτουργικό και περιττό στο κέντρο της πρωτεύουσας, γήπεδο της λεωφ.Αλεξάνδρας του ΠΑΟ, θα μετατραπεί ο τεράστιος χώρος σε άλσος που θα ενωθεί με τον Λυκαβηττό και με τα ανακαινισμένα, σήμερα κατεστραμμένα κτίρια απέναντι, δίπλα στο Αντικαρκινικό. Η λεωφ.Αλεξάνδρας θα περνά κάτω από το άλσος. Αυτό ήταν το σχέδιο ήδη από την εποχή της κυβέρνησης Σημίτη με υπεύθυνο υπουργό ΥΠΕΧΩΔΕ τον Λαλιώτη. Δυστυχώς το μεγάλο έργο δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί. Είναι καιρός να υλοποιηθεί. Τώρα κολλάει στο ότι ο συνολικός Παναθηναϊκός, επαγγελματικός (ΠΑΕ και ΚΑΕ) και ερασιτέχνης, απαιτούν μαζί με το γήπεδο ποδοσφαίρου να κτισθεί στον Βοτανικό και γήπεδο μπάσκετ (λογικό αίτημα). Αν αυτό δεν συμβεί δηλώνουν πως θα διατηρήσουν το ποδοσφαιρικό γήπεδο στη λεωφ.Αλεξάνδρας, κάτι που θα ακυρώσει δυστυχώς για δεύτερη φορά το φιλόδοξο και όμορφο έργο... Εάν το έργο πραγματοποιηθεί, θα ομορφήνει και θ' αξιοποιήσει τον άθλιο χώρο του Βοτανικού, γεμάτο σήμερα από παρατημένα εργοστάσια και πάρκινγκ νταλικών, και όχι με βλάστηση, όπως φαντασιώνουν οι δήθεν "οικολόγοι” ακτιβιστές της άκρας ριζοσπαστικής αριστεράς, που αρέσκονται να μπλοκάρουν τις επενδύσεις. Αυτό δυστυχώς έκαναν στο παρελθόν στην εταιρεία του Βωβού, που είχε δανειστεί για να υλοποιήσει ένα προαποφασισθέν έργο, οδηγώντας τον στη χρεωκοπία, αλλά και τους πάμπολλους υπαλλήλους του στην ανεργία. Δεν λυπόμαστε όλοι για την ανεργία;
Αξίζει να αναφέρουμε επίσης τα αναγκαία και δημιουργικά έργα της προώθησης της ψηφιοποίησης στο δημόσιο, της τεχνολογίας αιχμής και της καινοτομίας, της επιτάχυνσης των δικαστικών διαδικασιών και της σμίκρυνσης του χρονικού ορίου έκδοσης δικαστικής απόφασης, της περαιτέρω επέκτασης του μετρό μετά τους σταθμούς Αγ.Βαρβάρα, Κορυδαλλό και Νίκαια, της ανάπλασης και των πεζοδρομήσεων στο κέντρο της Αθήνας (Μεγάλος περίπατος), της ανάπλασης του φαληρικού όρμου, του τουριστικού χωριού στην Κασσιόπη της Κέρκυρας, της στροφής σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (αιολική, ηλιακή) με άμβλυνση του κόστους μετάβασης, της επίτευξης περιβαλλοντικών στόχων όπως την απολιγνιτοποίηση και την ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων, της αναβάθμισης και εκσυγχρονισμού του ΕΣΥ, του ριζικού εκσυγχρονισμού της τριτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και πρωτοβάθμιας παιδείας και της επένδυσης στην εκπαίδευση και τη γνώση, της ανάπτυξης της παραγωγής (και εξαγωγής) αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων και της αύξησης των επενδύσεων και των εξαγωγών ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Η καθυστερημένη, ψεκασμένη κι αναχρονιστική Ελλάδα της γκρίνιας, των υποκινούμενων και υπερβολικών διαμαρτυριών, της ανεξέλεγκτης αγανάκτησης, της μισαλλοδοξίας, του φανατισμού και της εχθροπάθειας, της αποφασισμένης εκ των προτέρων πολεμικής και αντιπολίτευσης, των παρακυκλωμάτων, των παραθεσμικών σκευωριών προς έλεγχο της δικαιοσύνης, των τηλεοπτικών καναλιών, γενικά των ΜΜΕ και των σωμάτων ασφαλείας, της αρπαχτής, της κομπίνας και της λαμογιάς, των θεωριών συνωμοσίας, αυτή η οπισθοδρομική Ελλάδα απλά αντιστέκεται στο να γίνουν έργα με χίλιες δυο αφορμές και προφάσεις, ακόμη και δήθεν προοδευτικές...
Μετά από χρόνια θα έχει μείνει απλά ό,τι έχει μπορέσει να πραγματοποιηθεί. Όπως από την προγενέστερη Ελλάδα της δημιουργίας μας έμεινε το μετρό, το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, η Αττική οδός, η Εγνατία οδός, το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Νιάρχος, το Μουσείο της Ακρόπολης, η γέφυρα Ρίο-Αντίρριο κ.α., που έγιναν παρά τις πάμπολλες τότε γκρίνιες, αντιρρήσεις και διαμαρτυρίες των ψευτοοικολόγων και των στείρα αντιπολιτευόμενων ακροαριστερών και ριζοσπαστών. Μετρά δηλαδή μόνο η πράξη και τα έργα και όχι οι ιδεολογικοποιήσεις, οι θεωρητικολογίες, οι περισπούδαστες ή οι τεχνητές, κομματικές αντιρρήσεις, διαμαρτυρίες και γκρίνιες, που τελικά προορίζονται για τον σκουπιδοντενεκέ της Ιστορίας, μαζί με τις προκαταλήψεις, τα ιδεολογήματα και τις ανεφάρμοστες θεωρίες που τα υποστηρίζουν. Τα μεγάλα, “υπέροχα” ιδεολογικά οράματα οδήγησαν στην απραξία γιατί δεν μπορούσαν να υλοποιηθούν. Είναι θετικό να υποστηρίζουμε τις ρεαλιστικές και βιώσιμες μεταρρυθμίσεις και τις πραγματοποιήσιμες κι εποικοδομητικές κοινωνικοπολιτικές αλλαγές.
Με τις ρυθμίσεις και τα μέτρα για τον Μεγάλο περίπατο του κέντρου της Αθήνας, μεγαλώνουν τα πεζοδρόμια και οι πεζόδρομοι, προστίθεται ποδηλατόδρομος, διευκολύνεται το περπάτημα, πρόκειται για κυκλοφοριακά μέτρα που απλά διευκολύνουν τον πεζό και το ποδήλατο. Έχουμε πήξει στα Ι.Χ., ας μην περνούν τόσο συχνά από το κέντρο• τα μέτρα αποθαρρύνουν το πέρασμά τους από το κέντρο της Αθήνας. Σε μερικά χρόνια τα έργα αυτά, με τις όποιες διορθώσεις και τροποποιήσεις, διότι το σχέδιο είναι πιλοτικό και προσωρινό, θα θεωρούνται δεδομένα, όπως συνέβηκε και με τις άλλες πεζοδρομήσεις στην Αθήνα, στα προάστιά της και στις ξένες μεγαλουπόλεις. Διάφοροι αγανακτισμένοι διαμαρτυρόμενοι, στην ουσία για κομματικοπολιτικούς λόγους, εξ επαγγέλματος αντιπολιτευόμενοι, έχουν φρίξει με τις πεζοδρομήσεις, τις ζαρντινιέρες, τους ποδηλατόδρομους, τους φοίνικες και τα χρώματα των δαπέδων στη βασιλ.Όλγας, στην Πανεπιστημίου και στο Σύνταγμα. Η υποκρισία και ο αρνητισμός τους περισσεύουν όταν έχουν καταπιεί καταστάσεις διαφθοράς και κομματικού ελέγχου θεσμών κι ανεξάρτητων αρχών.
Υ.Γ.1. Πάγιος κανόνας: Η λογική, δημιουργική αντιπολίτευση υπερψηφίζει ό,τι σωστό προτείνει η όποια κυβέρνηση και καταψηφίζει όποιον νόμο είναι λαθεμένος. Δεν τους καταψηφίζει και επικρίνει όλους a priori, χωρίς διάκριση... Αυτή είναι η πάγια λογική, θετική, εποικοδομητική και ρεαλιστική θέση και ισχύει παντού, για όλες τις χώρες.


Ο Θόδωρος Σούμας είναι κριτικός κινηματογράφου και συγγραφέας.




Σχόλια

Διαβάστηκαν πολύ