Αναρτήσεις

Ντέρμπυ αντί ταξικής πάλης (1)

Εικόνα
Τ ου Γιώργου Ρούση (καθηγητής του Πάντειου) Από την Ελευθεροτυπία Ο χουλιγκανισμός γενικότερα, αλλά και οι βίαιες συγκρούσεις ανάμεσα σε αντιπάλους οπαδούς, ή η λογική της βίας για τη βία -και όχι βεβαίως η λογική βία στη βία της εξουσίας, ή του κεφαλαίου, - που είναι ένα ορθολογικό πολιτικό πρόσταγμα- αποτελούν εκδηλώσεις ήδη αποσαθρωμένων προσωπικοτήτων, όπως άλλωστε και η αντιθετική στάση της άκριτης κοινωνικής ενσωμάτωσης των νέων. Μέσα λοιπόν από τη συμμετοχή στο ποδοσφαιρικό κυρίως θέαμα και τους μηχανισμούς ταύτισης που αυτό προκαλεί παίζεται το μεγάλο ψυχόδραμα μιας ταυτότητας δημευμένης, σαστισμένης, διαλυμένης στη σφαίρα της εργασίας και της καθημερινής ζωής.(2) Αυτή είναι η βάση, πάνω στην οποία γίνεται κατορθωτό από τη μια να αναπτύσσεται μια γιγαντιαία επιχείρηση αποχαύνωσης, από μέρους της κυρίαρχης εξουσίας, μια προσπάθεια χειραγώγησης, που μπορεί να παραλληλιστεί με το θέαμα που προσφερόταν στις αρένες της Αρχαίας Ρώμης . Κατ' αναλογία του ρωμα...

Αξίζει να πεθάνει ένας Δήμαρχος για το Δήμο του;

Εικόνα
Αξίζει να πεθάνει ένας δήμαρχος για το Δήμο του; Αξίζει να πεθάνει ένας άνθρωπος γιατί καταργείται ο Δήμος του και συγχωνεύεται με ένα γειτονικό του δήμο; Αξίζει να υποβάλει άνθρωπος το σώμα του στην πιο σκληρή δοκιμασία γιατί το κράτος δεν έχει δώσει στους δήμους τα χρήματα που δικαιούνται; Ο άνθρωπος αυτός δεν έχει αγαπημένα πρόσωπα, οικογένεια, φίλους κάτι που να τον κρατήσουν στη ζωή; Αξίζει ένας Δήμος, ένας νόμος, μια παραλία, κάποιο πάρκο, τη ζωή ενός ανθρώπου; Αξίζει το όποιο έργο ενός ανθρώπου όσο η ζωή του; ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΗ Σ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ   ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ Κύριο Φ. ΠΕΤΣΑΛΝΙΚΟ Ο Δήμαρχος Ελληνικού Χρήστος Κορτζίδης συμπληρώνει ήδη 48 μέρες απεργίας πείνας . Η υγεία του βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο και τις αμέσως προσεχείς μέρες ίσως κινδυνεύσει και η ίδια η ζωή του. Ο Χρήστος Κορτζίδης με τον τρόπο αυτό δεν υπερασπίζεται μόνο το αίτημα για την αυτονομία του Δήμου του Ελληνικού, το οποίο είναι και αίτημα της μεγάλ...

Ήρθε ο καιρός να λειτουργήσει η σχολική κοινότητα

Εικόνα
Την εποχή του ΔΝΤ και της περιστολής εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων μιλάμε για αυτοαξιολόγηση σχολικής μονάδας; Προφανώς, αλλιώς ας περιμένουμε να πεθάνουμε μοιραίοι, δειλοί και άβουλοι αντάμα. Ειδάλλως, ας επαναστατήσουμε, ας ανατρέψουμε με τη βία το υπάρχον καθεστώς και ας επιβάλλουμε την επαναστατική κυβέρνηση που ξέρει που βρίσκονται τα λεφτά και τον τρόπο για να τα πάρει και να τα μοιράσει. Όσο λοιπόν δεν πέφτει στο τραπέζι πρόταση για αληθινό πόλεμο, δεν έχουμε παρά να δουλέψουμε. Τώρα  κάτι μυξοκλάματα και παράπονα και «να πληρώσει η πλουτοκρατία», αφήστε τα για την δήθεν Αριστερά. Ας αυτοοργανωθούμε οριζόντια, πλάγια και κατακόρυφα και ας σώσουμε τον τόπο μας, το ψωμί μας, τα παιδιά μας. Η υπουργός Τουρισμού, για παράδειγμα, είτε κούκλα είτε μουστόγρια, δεν πρόκειται να καθορίσει την τουριστική μας κίνηση. Πολύ απλά γιατί δεν ξέρει πως, ούτε και τη νοιάζει. Ας οργανωθούν οι ξενοδόχοι και οι ρουμτουλέτηδες, ας διαφημιστούν, ας κάνουν το προϊόν τους ελκυστικό ...

Σκέψεις για το νέο φορέα της δημοκρατικής αριστεράς

Εικόνα
Παρακολουθώ την αρθρογραφία και τις συνεντεύξεις γύρω από την αποχώρηση της ΑΠ από το Συνασπισμό. Παρατηρώ ότι το αρχικό μούδιασμα και τη διαμαρτυρία του κόσμου της Αριστεράς για το γεγονός της διάσπασης, διαδέχεται η πεποίθηση ότι το διάβημα ήταν σωστό. Η κρίση της χώρας μπορεί να απαιτεί ενωμένη και ισχυρή Αριστερά, αλλά όταν οι αγεφύρωτες πολιτικές διαφορές, οι μεθοδεύσεις και το κλίμα σύγκρουσης ακυρώνουν και την ένωση και τη δύναμη κάτι πρέπει να κάνεις. Στο φινάλε τα κόμματα τα φτιάχνουν άνθρωποι,  όχι μηχανές, και όταν τα υποκείμενα νιώθουν άβολα και ανίσχυρα καλό είναι να αναζητούν άλλους δρόμους, για να αξιώσουν την ισχύ τους. Το ζήτημα είναι τι γίνεται από δω και μετά. 1. Η ΑΠ θα συγκροτήσει το μικρό φορέα της  με φυσιογνωμία διακριτή από τα κόμματα της κομμουνιστικής Αριστεράς, ΚΚΕ, ΣΥΝ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κλπ. Το παρελθόν της από μόνο του το σηματοδοτεί και καλά κάνει. Ανώφελο να ανοίξει μαζί τους πόλεμο. Δεν ψαρεύουν στα ίδια νερά. Ιδιαίτερα,  το ήδη συμπι...

Το πιλοτικό πρόγραμμα αυτοαξιολόγησης σχολικών μονάδων και το «διάταγμα» της ΟΛΜΕ

Εικόνα
H υπόθεση της αυτοαξιολόγησης των σχολικών μονάδων άναψε φωτιά στα σχολεία. Στο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου παιδείας επαναφέρεται ως πιλοτικό πρόγραμμα ένα παλιός νόμος περί εσωτερικής αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου. Σύμφωνα με το υπουργείο :  Θέσπιση της Αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου της σχολικής μονάδας.  Για δεκαετίες  δεν εφαρμόστηκε καμία συγκροτημένη διαδικασία αξιολόγησης. Όμως οι συνθήκες ωρίμασαν και οι εκπαιδευτικοί είναι πλέον θετικοί για μια αντικειμενική, δημιουργική και θετική για το σχολείο διαδικασία αξιολόγησης.  Η αξιολόγηση της σχολικής μονάδας αποτελεί μοναδική διαδικασία διαπίστωσης της θετικής αλλά και της αρνητικής πορείας, και εντοπισμού αδυναμιών. Σε πρώτη φάση ορίζεται ως εσωτερική διαδικασία που οργανώνεται από τους ίδιους τους παράγοντες της σχολικής κοινότητας και η οποία επιδιώκει την ενεργοποίηση των μελών της με στόχο τη βελτίωση των εκπαιδευτικών αποτελεσμάτων και πρακτικών. Παράλληλα η...

Και τώρα τι;

Εικόνα
Ο Γιάννης Βαρουφάκης προτείνει μια ρεαλιστική προσπάθεια εξόδου από τη σημερινή οικονομικής κρίση, χωρίς έξοδο από το Ευρώ αλλά με επίτευξη μιας βιώσιμης συμφωνίας μεταξύ Ελληνικής κυβέρνησης, τρόικας και τραπεζών. Του Γιάννη Βαρουφάκη από το protagon Καλή η ανάλυση του πως φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.  Ωραία η συζήτηση για τα αίτια της (εντός και εκτός των τειχών) κρίσης. Τώρα όμως ήρθε η ώρα (μου λέτε πολλοί) για συγκεκριμένες προτάσεις. Για απαντήσεις στο ερώτημα: Τι πρέπει να κάνουμε; Επειδή στον καιρό της γενικευμένης ανασφάλειας και του ελλοχεύοντος πανικού πρέπει να μετράμε την κάθε λέξη μας προσεκτικά, πριν απαντήσω το εύλογο ερώτημα, θα ξεκινήσω με δύο καθαρές δηλώσεις-θέσεις που δεν αφήνουν περιθώριο παρεξήγησης: Πρώτον, πρέπει να ξεχάσουμε τα περί αποχώρησης της Ελλάδας από το ευρώ.  Δεύτερον, πρέπει να σταματήσει αμέσως η κινδυνολογία  για δέσμευση καταθέσεων από τις τράπεζες, κατάρρευση του δημοσίου, εκλογές κλπ. Ως προς το πρώτο, η Ελλάδα έχε...

Israel

Εικόνα
Με τη διάσπαση του ΣΥΝ αφήσαμε πίσω γεγονότα  σημαντικά για τον κόσμο, όπως την επίθεση του Ισραήλ στο στόλο των ακτιβιστών που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα. Ανεβάζω μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση του blog,   Κιουπέπκια ατάκτως τυλιγμένα.  Ακόμα στο blog μονόγραμμα μπορείτε να βρείτε απόψεις του έγκυρου αναλυτή Σήφη Φιτσανάκη σχετικά με το θέμα.   Από το blog " Κιουπέπκια ατάκτως τυλιγμένα" Ήθελα να γράψω κάτι συνεκτικό για το Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Όμως ο  Murat   Belge , σπουδαίος Τούρκος αριστερός διανοούμενος, εξέφρασε εξαιρετικά καλά αυτά που θα ήθελα να πω. Μεταφράζω λοιπόν το άρθρο, για να ξέρουμε με ποιους Παλαιστίνιους, ποιους Ισραηλινούς και ποιους Τούρκους είμαστε. Γενικά, με ποιους ανθρώπους και πολίτες είμαστε: όσους πιστεύουν σε μερικές βασικές πολιτικές αξίες, όπως η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Από ιστορικής άποψης, το πιο σημαντικό εκφράζεται με μια πρόταση στο άρθρο του Μπελγκέ: «προϋπόθεση...