ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

Μέσα Μεταφοράς αλλά και αλληλεγγύης


Αν η ελληνική κοινωνία αφεθεί να την καθοδηγούν οι φόνοι όσο φρικτοί και αν είναι, θα θερίζει μόνο φόνους και ποτέ ανάπτυξη. Αν αφήσει το διχασμό να την πιλατεύει δεν θα βρει ποτέ την αλληλεγγύη που τις λείπει. Ο φίλος και αναγνώστης της «μαργαρίτας» Χρήστος Χατζηγιαννάκης μας έστειλε μια ιδέα για τα μέσα μεταφοράς και αυτούς που δεν μπορούν να πληρώσουν. Τον ευχαριστούμε και τη δημοσιεύουμε. Ένα διάλειμμα  από τη φρίκη, τη Κεντροαριστερά και τη διχόνια.
  
του Χρήστου Χατζηγιαννάκη

Συνεπεία της κρίσης, οι πολίτες της χώρας ζουν με την ανασφάλεια, την  αγωνία, τον φόβο, και ίσως μερικοί αντιμετωπίζουν με απελπισία την  καθημερινή επιβίωση .
Πολλοί, είναι αποκλεισμένοι από μια σειρά αγαθών και υπηρεσιών, παρότι συνέβαλαν και αυτοί τα προηγούμενα χρόνια, με τον φόρο που κατέβαλλαν, στην ανάπτυξη του δημόσιου πλούτου, στις δημόσιες Υπηρεσίες , υγεία , παιδεία, πρόνοια, μέσα μαζικής μεταφοράς κ.α.
Θα σταθώ στο τελευταίο. Δεν αναφέρομαι στους τσαμπατζήδες ούτε στο κίνημα «δεν πληρώνω». Αναφέρομαι σε αυτούς που είναι σε δύσκολη οικονομική θέση και αδυνατούν να καταβάλλουν το αντίτιμο για τις αστικές ή υπεραστικές μετακινήσεις τους. Οι επιλογές τους είναι δύο. Ή να ζητήσουν από τον φίλο τους χρήματα, ρίχνοντας την περηφάνια και αξιοπρέπεια τους, ή να επιβιβασθούν ένοχα με τον κίνδυνο να εξευτελιστούν δημόσια. Για αυτούς όλους πρέπει να νοιαστούμε και να τους δείξουμε με πράξεις ότι έχουν την συμπαράσταση του  κοινωνικού συνόλου στην δύσκολη θέση που βρίσκονται και   ότι συνεχίζουν να είναι ένα κομμάτι από αυτό και  ότι σ αυτό ανήκουν. Πως θα μπορούσε να γίνει αυτό; Εγώ αναφέρω έναν που ίσως δεν είναι ο καλύτερος. Πρόταση,  κάποια μέσα μαζικής μεταφοράς, ορισμένες ώρες, με την ταμπέλα π.χ. ΜΕΣΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ να εκτελούν  ορισμένα δρομολόγια και να δέχονται χωρίς έλεγχο [ η με κάρτα που θα χορηγεί ένας φορέας του δήμου] τους μη έχοντες , όχι μόνο στις αστικές αλλά   σε αναλογία επιβατών και  σε μέσα  υπεραστικής συγκοινωνίας. Να υπάρχουν για αυστηρό έλεγχο , ελεγκτές  και δεν θα ήταν κακό να προταθεί να στελεχωθούν από ικανούς για αυτό , λαμβάνοντες επίδομα ανεργίας  του ΟΑΕΔ,  οι οποίοι θα δείξουν ότι αναγνωρίζουν στους συνανθρώπους τους έμπρακτα τα χρήματα που τους προσφέρουν μέσα από τους φόρους η τις έκτακτες κρατήσεις. Μετά από εξάμηνο να γίνουν οι εκτιμήσεις και αν δεν βγαίνουν τα οικονομικά τότε να προταθούν αυξήσεις εισιτηρίων .



1 σχόλιο:

  1. 1) ''ή να επιβιβασθούν ένοχα με τον κίνδυνο να εξευτελιστούν δημόσια.''

    Προς το παρόν πληρώνω εισιτήριο, παρότι άνεργος, γιατί ακόμη έχω τη δυνατότητα. Δε θεωρώ τους συνεπιβάτες μου, που δεν μπορούν να πληρώσουν εισιτήριο ξεφτίλες. Αντίθετα, ειδικά αν επιδεικνύουν κάρτα ανεργίας ή είναι μαθητές, τους στηρίζω και προσπαθώ να πείσω τον ελεγκτή να μην τους κόψει πρόστιμο.

    2)κ.Καστανά,
    τα τελευταία 4 χρόνια δούλευα σαν αναπληρωτής δάσκαλος με πολλή όρεξη σε διάφορα ακριτικά μέρη της χώρας - το μεγαλύτερο από αυτά είχε 800 κατοίκους.
    Φέτος, φυσικά είμαι άνεργος, όχι γιατί αυξήθηκε το ωράριο, ούτε γιατί επέστρεψαν στις τάξεις οι αποσπασμένοι, αλλά γιατί το Υπουργείο απλά αποφάσισε να υποβαθμίσει και να σταματήσει τη λειτουργία δύο δομών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης : Ολοήμερο και Ειδική Αγωγή. Πέρα, λοιπόν, από τις μεταρρυθμίσεις που δε γίνονται, κάντε κάποια στιγμή και κάποια αναφορά σε μεταρρυθμίσεις που έγιναν πριν λίγα χρόνια, αλλά τώρα καταρρέουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή