μη μαδας τη μαργαριτα

Κίμων Χατζημπίρος (books Journal) Απασφάλιση της πληθυσμιακής βόμβας; Έχει αυξηθεί υπερβολικά ο ανθρώπινος πληθυσμός; Πώς θα εξελιχθεί στο μέλλον; Είναι βάσιμοι οι φόβοι ότι η παραγωγή τροφίμων δεν μπορεί να ανταποκριθεί στον υπερπληθυσμό, ότι η εξάντληση των πόρων του πλανήτη είναι αναπόφευκτη, ότι ποτέ δεν θα μπορέσει ο μέσος κάτοικος της Γης να αποκτήσει ένα ικανοποιητικό καταναλωτικό επίπεδο; Με ποιούς τρόπους είναι δυνατός ο έλεγχος της πληθυσμιακής αύξησης; Μπορεί η τεχνολογία να αποτρέψει την εξάντληση των πόρων; Τί σημαίνει και πόσο αρνητικό είναι το φαινόμενο της γήρανσης του πληθυσμού; Μαλθουσιανισμός Η ανθρωπότητα καταναλώνει τους πόρους του πλανήτη με εντατικούς ρυθμούς. Σύμφωνα με σχετικές εκστρατείες: «Την 1η Αυγούστου 2018 θα έχουμε ήδη χρησιμοποιήσει περισσότερα δένδρα, νερό, καλλιεργήσιμα εδάφη και ψάρια, απ’ όσα η Γη παράγει μέσα στο 2018», «η ημερομηνία της υπέρβασης έρχεται κάθε χρόνο πιο νωρίς», «χρειαζόμαστε σήμερα σχεδόν 2 πλανήτες για να αντ...

Η πτώση της μεσαίας τάξης και το μέλλον της Δημοκρατίας Η αριστερά πάσχει από έλλειμμα ρεαλιστικών προτάσεων By   Francis Fukuyama 14/03/2012   Κάτι παράξενο συμβαίνει σήμερα στον κόσμο. Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2008 και η εξελισσόμενη κρίση του ευρώ, αποτελούν αμφότερες παράγωγα του μοντέλου του ελάχιστα παρεμβατικού καπιταλιστικού συστήματος που επικράτησε κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Εντούτοις, παρά τη διάχυτη οργή για τις διασώσεις επιχειρήσεων στη Wall Street, δεν σημειώθηκε μεγάλο κύμα λαϊκής αντίδρασης από την αμερικανική Αριστερά. Είναι πιθανό να σημειωθεί περαιτέρω ανάπτυξη του κινήματος Occupy Wall Street, αλλά μέχρι σήμερα το πιο δυναμικό λαϊκό κίνημα υπήρξε το δεξιόστροφο Πάρτι του Τσαγιού, η βασική επιδίωξη του οποίου είναι το ρυθμιστικό κράτος, που θέλει να προστατεύσει τους απλούς ανθρώπους από τους κερδοσκόπους. Κάτι αντίστοιχο αποτελεί πραγματικότητα και στην Ευρώπη, όπου η Αριστερά είναι αναιμική και τα κόμματα της ...

Από πολλών ετών στην πολιτική, όπως πολλοί φίλοι που διαβάζουν αυτό το άρθρο και συνεχίζω μέχρι σήμερα να ασχολούμαι με τα πολιτικά δρώμενα έστω και εκ του μακρόθεν. Αρχικά (νεαρός γαρ) Κομμουνιστής , μετά Δημοκράτης Σοσιαλιστής και σήμερα Φιλελεύθερος.  Πρωτευόντως όμως είμαι Οικονομικά Φιλελεύθερος, δηλαδή υπέρ του Καπιταλισμού και μάλιστα υπέρ του Παγκοσμιοποιημένου Καπιταλισμού Ο κύριος λόγος για την ασχολία μου με την πολιτική ήταν πάντοτε και παραμένει μέχρι σήμερα ο ίδιος, ν α καταπολεμηθεί η μεγαλύτερη μάστιγα που ταλαιπωρεί την ανθρωπότητα, Αυτή η μάστιγα λέγεται φτώχεια. Ανέκαθεν πίστευα ότι η γενικευμένη ευημερία μπορεί να εξαφανίσει όλα τα άλλα προβλήματα,τ ις αρρώστιες, τον πόλεμο, τα οικολογικά προβλήματα και την βία από τις διακρίσεις (φυλετικές, σεξουαλικές, θρησκευτικές κτλ) Πειραματικά αποδείχτηκε πια ότι η εφαρμογή του Σοβιετικού Κομμουνιστικού μοντέλου (αλλά και όλων των υπόλοιπων Κρατικίστικων συστημάτων ) δημιούργησε σταδιακά αλλά σταθερ...

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ 25-10-2018 Κύριο πολιτικό ζητούμενο είναι για πολλούς η επιστροφή της χώρας στην κανονικότητα, η οποία απαιτεί ταχεία απομάκρυνση των σημερινών κυβερνώντων από την εξουσία. Τα επιχειρήματα πολλά και ισχυρά: οικονομικός όλεθρος από την περίοδο Βαρουφάκη μέχρι σήμερα, ανύπαρκτη αναπτυξιακή προοπτική, εχθρότητα κατά της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας, πόλεμος εναντίον πραγματικών ξένων επενδύσεων, απελπιστική αποθάρρυνση νέων επενδυτών, βαριά φορολογία και φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης, παντοειδή σκάνδαλα που σταδιακά φανερώνονται, αναίσχυντη μεταχείριση των μεταναστών, πολλαπλές απόπειρες λαϊκοποίησης των θεσμών με υπονόμευση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, των μέσων έκφρασης της ελευθερίας του λόγου, των ανεξάρτητων Αρχών και τελικά των θεμελίων της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, εκλογικά συστήματα που φέρνουν ακυβερνησία στο κράτος και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, παράδοση των σχολείων σε συντεχνίες και των πανεπιστημίων σε βίαιες μειοψηφικές ομάδες, ανεξέλε...

Από το facebook Επιστρέφει και πάλι όπως βλέπω στη δημόσια ιστορία η παλιά εαμική- λαϊκοδημοκρατική ερμηνεία του ελληνικο-ιταλικού πολέμου του '40 που υποστήριζε ότι το ΟΧΙ το ε ίπε ο "λαός", κι ότι ο φιλοφασίστας Μεταξάς αναγκάστηκε να υποχωρήσει υπό την τεράστια λαϊκή πίεση, ενώ πιθανόν θα είχε πάρει άλλες αποφάσεις χωρίς αυτή την πίεση. Και μάλιστα ότι επρόκειτο για έναν "αντιφασιστικό" πόλεμο στην ουσία του, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού μετώπου κατά του φασισμού. Αναμενόμενα όλα αυτά ίσως στην παρούσα συγκυρία καθώς ο αριστερός αντισυστημισμός, ιδίως στην ελληνική εκδοχή του (και ό,τι έχει μείνει από αυτό, τέλος πάντων) παλεύει να αυτοπαρουσιαστεί ως ο μόνος πραγματικός εχθρός κατά του ακροδεξιού αντισυστημισμού, προσπαθώντας να μας πεισει ότι έχουμε τάχα κάποια αναβίωση της Βαϊμάρης του μεσοπολέμου. Πρόκειται φυσικά για τεράστιες ιστορικές ανακρίβειες, προϊόν μιας καθαρά ιδεολογικής ερμηνείας της ιστορίας. Ας ξεκινήσουμε από το απλό γεγονός ότι τα Ο...

63 ώρες κενά στο Πρότυπο Βαρβάκειο. Έμαθα ότι η Α Γυμνασίου δεν έχει κάνει ακόμα μαθηματικά. Βλέπεις έδωσαν εξετάσεις για να μπουν, Διάβασαν και πρέπει να τιμωρηθούν γιαυτό.. Μπράβο  στο ΠΟΤΑΜΙ που φέρνει το Θέμα στη Βουλή. Μάλλον φταίνε οι γονείς που δεν έχουν ένα ρωμαλέο κίνημα γονέων. Ψηφίσατε και στηρίξατε ανθρώπους που μισούν παθολογικά την κοινωνία. Αυτό είναι όλο το κόλπο. Πολλοί συνεχίζετε να τους στηρίζετε. Ίσως γιατι και σεις μισείτε τους εαυτούς σας. Με ανάρτηση του στο Facebook ο Σταύρος Θεοδωράκης αναρωτιέται για το «Βαρβάκειο», το διακεκριμένο δημόσιο σχολείο, που καλείται να αντιμετωπίσει τη νέα τάξη πραγμάτων αλλά και την οργή των γονιών των μαθητών, οι οποίοι απειλούν μεταξύ άλλων ακόμα και με μηνύσεις κατά της πολιτικής ηγεσίας. Με ανάρτησή του και μία φωτογραφία από τα παλιά, ο επικεφαλής του Ποταμιού αναφέρει:  «Γνωστό το μένος κάποιων για τα πρότυπα και πειραματικά σχολεία. Αντί να προσπαθήσουμε να τα πληθύνουμε – αυτό τους πρότεινα στην Βουλή ...

  Δημοσιεύτηκε στην Athens Voice 25/9/2018 Η λήξη του τελευταίου μεγάλου πολέμου βρήκε την πιο φιλοκομουνιστική χώρα της Ευρώπης στη δυτική πλευρά. Από εκεί άρχισαν όλα. Οι μεγάλες δυνάμεις μοίρασαν τον κόσμο και η Ελλάδα βρέθηκε στην ελεύθερη μεριά. Το ΚΚΕ το πάλεψε με τον αέρα του αντιστασιακού, έσυρε τη χώρα σε ένα αδυσώπητο εμφύλιο πόλεμο αλλά ηττήθηκε. Η συμμετοχή των Αγγλοαμερικάνων στην έκβαση του εμφυλίου ήταν καθοριστική. H πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν τους το συγχώρεσε ποτέ. Οι φιλοδυτικές εγχώριες ελίτ και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι δεν το ξέχασαν. Και γι αυτό φρόντισαν να οικοδομήσουν τη χώρα ως μια σοσιαλιστική ρέπλικα, έτσι ώστε να μπορούν να την κυβερνήσουν. Την ίδια στιγμή που καταδίωκαν με σκληρότατο τρόπο τους κομουνιστές υλοποιούσαν στοιχεία από το πρόγραμμά τους διαμορφώνοντας έναν ιδιότυπο «σοσιαλισμό» με την οικονομική βοήθεια και την πολιτική στήριξη των δυτικών συμμάχων. Αυτή είναι η μήτρα του ελληνικού κρατισμού και η αιτία της αριστ...