μη μαδας τη μαργαριτα

Tα σημαντικότερα αυριανά έργα στην Αττική θα είναι η διπλή ανάπλαση Βοτανικού και γηπέδου ΠΑΟ στη λεωφ.Αλεξάνδρας και η ανάπλαση και τα έργα στο Ελληνικό. Για την οικονομική χρησιμότητα της ανάπλασης στο Ελληνικό έχουν γραφτεί όσα χρειάζεται να ξέρει ο αμερόληπτος πολίτης. Με το έργο της διπλής ανάπλασης στον Βοτανικό και τη λεωφ.Αλεξάνδρας θα κατεδαφιστεί το δυσλειτουργικό και περιττό στο κέντρο της πρωτεύουσας, γήπεδο της λεωφ.Αλεξάνδρας του ΠΑΟ, θα μετατραπεί ο τεράστιος χώρος σε άλσος που θα ενωθεί με τον Λυκαβηττό και με τα ανακαινισμένα, σήμερα κατεστραμμένα κτίρια απέναντι, δίπλα στο Αντικαρκινικό. Η λεωφ.Αλεξάνδρας θα περνά κάτω από το άλσος. Αυτό ήταν το σχέδιο ήδη από την εποχή της κυβέρνησης Σημίτη με υπεύθυνο υπουργό ΥΠΕΧΩΔΕ τον Λαλιώτη. Δυστυχώς το μεγάλο έργο δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί. Είναι καιρός να υλοποιηθεί. Τώρα κολλάει στο ότι ο συνολικός Παναθηναϊκός, επαγγελματικός (ΠΑΕ και ΚΑΕ) και ερασιτέχνης, απαιτούν μαζί με το γήπεδο ποδοσφαίρου να κτισθεί στον Βοταν...

Ο πολιτικός ηγέτης που βρίσκεται πιο κοντά, πιο επιδραστικά και πιο αποτελεσματικά στον κεντρώο, στον μεσαίο πολιτικό χώρο, το φιλελεύθερο ή προοδευτικό Κέντρο, τη δημοκρατική παράταξη, νομίζω πως είναι, πλέον, είναι ο Κυρ.Μητσοτάκης. Ο Κυρ.Μητσοτάκης έχει εντάξει στον κρατικό μηχανισμό και στο πολιτικό επιτελείο του ορισμένους εκσυγχρονιστές σοσιαλδημοκράτες. Έχει πείσει και προσελκύσει πολύ κόσμο από τους οπαδούς και ψηφοφόρους των σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων και θα φλερτάρει προεκλογικά με ακόμη περισσότερους, με πολλές πιθανότητες να τους προσελκύσει λόγω της αποτελεσματικής φιλελεύθερης-κεντρώας πρακτικής του σε ζητήματα διαχείρισης έκτακτων καταστάσεων, όπως το μεταναστευτικό κύμα, την προώθηση μεταναστών στον Έβρο από τον Ερντογκάν, την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού, των επενδυτικών θεμάτων, ειδικότερα στο Ελληνικό, των ζητημάτων ορθολογικής, αποφασιστικής και ρεαλιστικής εξωτερικής πολιτικής έναντι της Τουρκίας, καθώς και την προσπάθεια διασφάλισης της προστασίας...

Ex Scientia 20 Κίμων Χατζημπίρος Books’ journal Γαλάζια ισχύς Η Γεωπολιτική προϋποθέτει γνώση της γεωγραφικής διάστασης της πολιτικής για τον έλεγχο μιας επικράτειας. Ιδιαίτερη σημασία αποκτά όταν η διεκδικούμενη επικράτεια περιλαμβάνει σημαντικούς φυσικούς πόρους . Ωστόσο, η οικονομική αξία των πόρων αλλάζει με τον χρόνο, αφού επηρεάζεται έντονα από τις τεχνολογικές εξελίξεις. Στην αρχή της τρίτης δεκαετίας του 21 ου αιώνα, οι πηγές ορυκτών καυσίμων τείνουν σταδιακά να απαξιωθούν. Ειδικότερα, οι θαλάσσιες εξορύξεις και οι υποθαλάσσιες μεταφορές γίνονται περισσότερο ακριβές και λιγότερο κερδοφόρες. Νέες ενεργειακές τεχνολογίες, προς όφελος του πλανήτη, θα προσδιορίσουν στο προσεχές μέλλον τις γεωπολιτικές προτεραιότητες στην θάλασσα.   Οι γεωπολιτικές προσεγγίσεις των ενεργειακών ζητημάτων εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να αναφέρονται σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, παρά τις επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις. Έντονες συζητήσεις περί  υποθαλάσσιων...

Διαβάζω σε διάφορα μέσα ή blogs διάφορες παράδοξες, απλοϊκές ή  δογματικές απόψεις για την πανδημία του κορονοϊού. Οι σχηματικές ή προβληματικές αυτές απόψεις έχουν μια ευρεία γκάμα. Άλλοι αμφισβητούν πως πρόκειται πράγματι για πανδημία, κλείνοντας παρανοϊκά τα μάτια απέναντι στο αναμφισβήτητο γεγονός πως έχουμε πλέον πάνω από 470.000 νεκρούς στη Γη. Λένε “τι είναι 470.00 άνθρωποι; Είναι λίγοι.” Από μια ορισμένη οπτική γωνία μπορεί και να έχουν δίκιο: Για ευγενικούς σκοπούς, ο σ. Μάο ήταν υπεύθυνος για τον θάνατο περίπου 25.000.000 ανθρώπων κατά το “Μεγάλο άλμα προς τα μπρος”. Τι είναι λοιπόν 470.000; Ο συλλογισμός είναι λάθος γιατί σήμερα, όπου οι αναπτυγμένες ή αναπτυσσόμενες φιλελεύθερες δημοκρατίες έχουν εξαπλωθεί αρκετά στην υφήλιο, εξαιρουμένων κυρίως των ισλαμικών καθεστώτων, και η ιατρική επιστήμη κέρδισε έδαφος, ο αριθμός 470.000 άνθρωποι, ο οποίος αυξάνεται συνεχώς, είναι μεγάλος... Δεύτερη αμφισβήτηση: Τα καπιταλιστικά κράτη ή το διεθνές, παγκοσμιοποιημένο κ...

Πολλές φορές ο τρόπος που ασκείται η αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ είναι άγονος, μηχανικός κι αυτόματος, σχεδόν τυφλός. Στην αρχή αρνήθηκε την κατάργηση του ασύλου της ανομίας των αναρχομπαχαλάκηδων και των ντίλερς στα ΑΕΙ. Έβαλαν πλάτη στις άθλιες μεθοδεύσεις του προερχόμενου από τη δεξιά, δολοπλόκου υπουργού Δικαιοσύνης τους, ο οποίος σήμερα ελέγχεται από τη Βουλή. Κατόπιν καταδίκασαν τον θεμιτό αγώνα της κυβέρνησης να κρατήσει τα σύνορα του Έβρου αδιαπέραστα από τους κατευθυνόμενους από τον Ερντογκάν μετανάστες, που ήθελαν να σπάσουν, επί έξαρσης της πανδημίας, τα ελληνικά σύνορα. Μετά αρνήθηκαν τη θετική αντιμετώπιση του κορονοϊού από την κυβέρνηση (όταν είδαν πως ούτε αυτό πουλούσε, σιώπησαν). Ύστερα σήκωσαν την μπαντιέρα της επανάστασης ενάντια στην τηλεμετάδοση των μαθημάτων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση λες και μετατρεπόταν η Ελλάδα σε πελώριο τηλεοπτικό Big brother ή ξανάνοιγε η Μακρόνησος υπό μορφή reality show , κάνοντας την τρίχα παλαμάρι. Πολλή φασαρία για το σχεδόν τί...

    Ο κεντρώος ή μεσαίος χώρος, δηλαδή το Κέντρο, το προοδευτικό ή φιλελεύθερο κέντρο, η σοσιαλδημοκρατία, η δημοκρατική παράταξη ή όπως αλλιώς ονομάσουμε αυτόν τον κοινωνικοπολιτικό χώρο, μετά τη διάλυση του Ποταμιού, θα έπρεπε να εκφράζεται σε μεγάλο βαθμό από το ΚΙΝΑΛ, όμως αυτό δεν γίνεται, δεν μπορεί να γίνει και δεν θα γίνει. Το ΚΙΝΑΛ /ΠΑΣΟΚ χάνει τη δύναμή του, φθείρεται και φθίνει, δεν μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις, αποδυναμώνεται, έχει πάρει την κάτω βόλτα από πολιτική άποψη (ακόμη κι αν συγκεντρώσει κάποιον όχι ευκαταφρόνητο αριθμό ψήφων, νομοτελειακά, υπό την ηγεσία της Φ.Γεννηματά, θα γίνει κάτι σαν την Ε.Κ. του Μαύρου ή του Ζίγδη, ή μάλλον έχει ήδη γίνει...) Τι φταίει; Νομίζω, τελικά, πως η Φ.Γεννηματά απλά δεν μπορεί να εμπνεύσει, να συσπειρώσει, να συγκροτήσει ένα ζωντανό, δυναμικό, λειτουργικό, φρέσκο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, το οποίο έχει ανάγκη η χώρα, που θα παρεμβαίνει στα κοινωνικοπολιτικά πράγματα και τα οικονομικά δρώμενα της χώ...

ο Κίμων Χατζημπίρος από το books Journal Κινδύνων φόβος Η ανησυχία για τους κινδύνους από την τεχνολογική δραστηριότητα εκδηλώνεται επί δεκαετίες, ενσωματώνοντας την παραδοσιακή τεχνοφοβία, καθώς και λανθάνουσες ενοχές του ανθρώπου της βιομηχανικής εποχής περί αλλοίωσης της φύσης και της αυθεντικότητας των πρωτόγονων κοινωνιών. Με την τάση υποχώρησης της πυρηνικής ενέργειας, την αυξανόμενη προστασία των βιομηχανικών εγκαταστάσεων και τον βελτιούμενο έλεγχο των χημικών ουσιών, η τεχνολογική διακινδύνευση αντικειμενικά μειώνεται. Αντιμετωπίζονται όμως δεόντως από την ανθρωπότητα οι μεγάλοι κίνδυνοι από την φύση; Η τρέχουσα κρίση αναδεικνύει μια σχετική ολιγωρία, αλλά, παράλληλα, την σημασία επιστήμης και τεχνολογίας ως ασφαλή μέσα σωτηρίας. Η ιστορία του πολιτισμού είναι, κατά μεγάλο μέρος, ιστορία τεχνολογικών αλλαγών, που γεννούν κοινωνικές μεταβολές αλλά και νέους κινδύνους. Πιθανότατα, κατά τις επόμενες δεκαετίες, θα αναδυθούν καινούργιες δυναμικές τεχνολογίες, πο...